ตอนนี้ช็องเซลีได้ปิดให้บริการผู้คนภายนอกอย่างสมบูรณ์แบบ บวกกับที่เดิมทีที่นี่ก็เป็นทางตัดจุดหนึ่งที่ตีนเขา เมื่อที่นี่ไม่เปิดให้บริการ ก็ไม่มีใครมาที่นี่อีกแล้ว
โรงแรมน้ำพุร้อนที่อยู่ตีนเขาก็ได้ปิดให้บริการเหมือนกัน จึงไม่มีวิลล่าน้ำพุร้อนที่ไหล่เขาอีก โรงแรมที่มีห้องพักสองร้อยกว่าห้อง กินพื้นที่ขนาดใหญ่ และมีภูมิประเทศแบบปิดล้อม จึงกลายเป็นพื้นที่ที่เย่เฉินใช้ฝึกฝนยอดฝีมือที่เหมาะสมที่สุด
หลังจากที่โรงแรมน้ำพุร้อนปิดให้บริการ เฉินจื๋อข่ายจึงได้เปลี่ยนคนทั้งหมดของที่นี่เป็นคนสนิทของตนเอง หงห้าเองก็ได้ส่งลูกน้องที่ตนเองไว้ใจได้ให้มาทำหน้าที่ลาดตระเวนที่นี่ เพื่อเป็นการรับประกันว่าจะไม่มีคนภายนอกสามารถเข้าใกล้ที่นี่ได้
ยามที่กำลังคุยกับเย่เฉินอยู่ในขณะนี้ ก็คือลูกน้องคนหนึ่งของหงห้า
เย่เฉินเปิดกระจกรถลง เอ่ยถามเขาด้วยรอยยิ้ม: “ทั่วทั้งโรงแรมแห่งนี้เป็นของฉันหมด หรือว่าฉันยังไม่มีสิทธิ์จะเข้าไปอีกเหรอ?”
เพราะเดิมทีเย่เฉินแค่เปิดกระจกลงช่องเล็กขฌ ๆ เท่านั้น เขาจึงไม่เห็นหน้าเย่เฉินอย่างชัดเจน พอเย่เฉินได้เปิดกระจกรถลงจฌ เขาก็ตะลึงตาค้างทันที และกล่าวด้วยความหวั่นเกรง: “อาจารย์เย่ ท่านเองหรอกเหรอครับ......ผมไม่รู้ว่าคนที่ขับรถเป็นท่าน เมื่อกี้จึงเสียมารยาทล่วงเกินท่านไป ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ครับ ท่านยกโทษให้ผมด้วยนะครับ......”
เย่เฉินยิ้มกล่าว: “ไม่เป็นไร นายเองก็แค่ทำตามหน้าที่ อีกทั้งนายยังทำได้ดีมาก”
คนคนนั้นวางใจลงทันที และรีบกล่าวขึ้นมาอย่างนอบน้อม: “อาจารย์เย่ ตอนนี้ท่านห้าของเรากำลังยุ่งอยู่ด้านในครับ จะให้ผมไปรายงานเขาไหมครับ?”
เย่เฉินกล่าว:ญบ “ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันจะเข้าไปหาเขาเอง”
คนคนนั้นกล่าวโดยเร็ว: “ได้ครับอาจารย์เย่ เดี๋ยวผมขยับป้ายกั้นออกให้นะครับ!”
กล่าวจบ ก็รีบขยับป้ายกั้นออกไปด้านข้างทันที และทำท่าเชิญต่อเย่เฉินด้วยความเคารพ
เย่เฉินกำชับเขา: “จริงสิ อีกสักครู่ถ้ามีตาเฒ่าแซ่หงมาที่นี่ แล้วบอกว่ารู้จักฉัน ต้องการเข้าไปหาฉัน นายห้ามปล่อยเขาเข้ามาเด็ดขาด”
ในตอนที่เย่เฉินมาถึงด้านหน้าโรงแรม และได้เห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ก็รู้สึกถึงความตั้งใจของหงห้ากับเฉินจื๋อข่ายได้จริง ๆ สองคนนี้ ถึงแม้จะไม่ใช่คนในวิถียุทธ์ และไม่มีความสามารถในการต่อสู้อะไร แต่เป็นแขนซ้ายขวาของตัวเอง ก็นับว่าเหมาะสมมากจริง ๆ
แม้ลูกน้องของหงห้ารับปากเย่เฉินแล้วว่าจะไม่แจ้งหงห้า แต่ถึงอย่างไรหงห้าก็เป็นลูกพี่ของพวกเขา ดังนั้นเย่เฉินเพิ่งจะมาถึงหน้าประตู หงห้าก็ได้รีบเดินออกมารับด้วยท่าทางยิ้มแย้ม
เมื่อได้เห็นเย่เฉิน หงห้าก็ดีใจเป็นพิเศษ ยิ้มกล่าวอย่างนอบน้อม: “อาจารย์เย่ ทำไมวันนี้ถึงมาแบบไม่บอกก่อนล่ะครับ?”
เย่เฉินยิ้มกล่าว: “ฉันหาอาจารย์มาสอนที่นี่ได้แล้ว ว่าจะพาเขามาทำความคุ้นเคยหน่อยน่ะ”
“อ๋อ!” หงห้าพยักหน้า เห็นเย่เฉินแค่คนเดียว จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย: “คุณเย่ครับ อาจารย์ที่คุณพูดถึงล่ะครับ?
เย่เฉินหัวเราะในลำคอครั้งหนึ่ง และกล่าว: “กำลังตามมาน่ะ วันนี้ยังไม่ต้องให้เขาเข้ามาก่อน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...