บทที่ 540
สีหน้าของอู๋ตงไห่นั้นไม่ดีเลย
ตัวเองลงทุนไล่คนจน และพวกยากไร้ กลุ่มนั้นไปได้ แต่เขากลับทำให้ตัวเองถึงกับสำลักจนไปต่อไม่ได้งั้นเหรอ?
พอเห็นท่าทางของซือเทียนฉีแล้ว เขาก็แทบอยากจะตบลงไปที่หน้าของซือเทียนฉี เพราะเขาเคยผ่านการเอาคืนแบบนี้ตอนไหนกันละ?·
แต่พอมาคิดดีๆ แล้ว เขาก็ยังไม่กล้าทำอะไรซือเทียนฉี
ยังไงซือเทียนฉีก็เป็นถึงหมอเทวดาอันดับหนึ่งของประเทศ และเป็นหมอแพทย์แผนจีนอันดับต้นๆ ไม่รู้ว่าเบื้องหลังนั้นมีคนใหญ่คนโตคนไหนที่เคยให้เขารักษามาแล้วบ้าง แถมพวกตระกูลใหญ่ในเย่นจิงเองก็มีเงินมากมาย ถ้าหากว่าตัวเองจัดการเขาละก็ เกรงว่าจะเป็นการหาเรื่องใส่ตัว
ดังนั้น เขาจึงทำได้แค่อดทนเอาไว้ เพื่อไม่ให้พลั้งมือ จากนั้นเขาก็สบถขึ้นมา : “หมอซือ ท่านเองก็เป็นหมอผู้มีใจเมตตาคนหนึ่ง ทำไมวันนี้ถึงได้เลอะเทอะแบบนี้ ขนาดยังไม่ดูอาการลูกผมเลย แต่บอกว่ารักษาไม่ได้แล้ว ?”
แล้วเขาก็พูดต่อ: “ท่านไม่ต้องใช้แรงเลยก็ได้ ขอแค่ท่านยอมพบกับลูกผมก่อน ค่อยพูดคำนี้ออกมา ดังนั้น หมอซือ ขอร้องให้ท่านออกหน้าหน่อย ไปที่ซูหางสักครั้งเถอะนะ!”
ซือเทียนฉีพูดเสียงแข็ง: “อู๋ตงไห่ ลูกชายคุณมีความประพฤติยังไง คุณไม่รู้เหรอ?อย่าพูดถึงคุณเลย ขนาดผมยังได้ยินคนพูดเรื่องอดีตของเขาเลย ไปเรียนไม่ตั้งใจเรียน อวดแต่บ้านรวย แล้วก็ไประรานหญิงสาวไปทั่ว แถมยังมีนิสัยชอบล้างสมองหญิงสาว แล้วก็ควบคุมจิตใจคนอื่น แล้วยังทำให้หญิงสาวทำร้ายตัวเองแถมเกือบฆ่าตัวตายเพื่อความสนุก เพื่อศักดิ์ศรี คนแบบนี้ ถึงซือเทียนฉีต้องตาย ก็ไม่มีทางรักษาอย่างแน่นอน !”
ในตอนนี้อู๋ตงไห่นั้นเดือดจนสุด!
ในใจเขานั้นคิดแต่ว่า ตาแก่แซ่ซือคนนี้ ทำให้ตัวเองอดทนมาครึ่งวันแล้ว ให้สิ่งดีๆ กลับไม่เอาดันอยากโดนเล่นงาน แกรนหาที่ตายจริง!
ทันใดนั้น เขาก็พูดเสียงแข็งทันที: “ซือเทียนฉี ท่านหมายความว่า ท่านต้องการจะต่อกรกับตระกูลอู๋ให้ได้ใช่ไหม?”
ทุกอย่างเงียบลง อู๋ตงไห่จึงพูดขึ้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ: “การฆ่าท่านนั้นไม่ดี แต่ว่า ท่านไม่แยแสตระกูลอู๋ของเราขนาดนี้ ถ้ามีคนเอาไปพูดต่อ ตระกูลอู๋คงอับอายอย่างมาก!ดังนั้นผมจะทำให้ท่านรู้ว่า การล่วงเกินตระกูลอู๋ที่เป็นตระกูลอันดับหนึ่งในเจียงหนาน ผลที่ตามมามันคืออะไร”
พอเสียงเงียบลง เขาก็หันไปตะคอกบอดี้การ์ดข้างๆ: “ไปเรียกคนมา ทำลายร้านนี้ให้สิ้นซาก!!!”
ซือเทียนฉีโมโหจนร้องขึ้นเสียงดัง: “อู๋ตงไห่ คุณกล้าเหรอ!”
อู๋ตงไห่สบถออกมา แล้วก็ด่าทอเขาด้วยความโมโห: “แซ่ซือ ผมรู้ว่าท่านรู้จักคนใหญ่คนโตไม่น้อย ถ้าบอกว่าจะฆ่าท่านจริงๆ ผมคงต้องไตร่ตรองดีๆ ก่อน แต่ถ้าพังร้านยาของท่าน ทำไมผมจะไม่กล้า?”
พูดจบ อู๋ตงไห่ก็ขึ้นเสียง: “ผมจะบอกท่านให้ ต่อไปถ้าท่านซือเทียนฉีจะเปิดร้านละก็ ท่านเปิดร้านไหน ผมก็จะทำลายร้านนั้น ผมก็อยากรู้เหมือนกัน ใครจะกล้าออกหน้าแทนท่าน !”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...