บทที่541
ทันทีที่อู๋ตงไห่พูดจบ บอดี้การ์ดของเขาก็รีบพุ่งไปข้างหน้าทันที!
พวกนักศิลปะการต่อสู้ ใช้ขาเตะไปที่ชั้นวางยา จากนั้นก็ล้มวัสดุยาจีนทั้งหมด ลงกับพื้น และทุบขวดยาทั้งหมด
ในพริบตาเดียว ห้องโถงยาขนาดใหญ่ ก็ยุ่งเหยิงหมด
ซือเทียนฉีโกรธจนสั่น แต่เขารู้ว่าเขาไม่สามารถต้านทานได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงมองดูพวกเขาด้วยสายตาเย็นชา
หลังจากวุ่นวาย ร้านก็เจ๊งไม่เป็นท่า
อู๋ตงไห่ตะคอกอย่างเย็นชา และพูดว่า:หมอเทพซือ ผมจะให้เวลาคุณคิดสามวัน ก่อนที่คุณจะตอบตกลงกับผม ถ้าคุณกล้าเปิดร้านยาอีก ผมจะทุบมันอีกครั้ง จนกว่าคุณจะตอบตกลง! คิดให้ดีๆนะ……"
พูดจบ เขาก็หันหลัง และจากไปพร้อมกับอู๋ซินและบอดี้การ์ด
ลูกน้องของจี้ซือถัง เห็นร้านยาถูกพังไม่เป็นท่า ร้องพูดกับซือเทียนฉีว่า:"หมอเทพซือ เราแจ้งตำรวจกันเถอะ!"
ซือเทียนฉีโบกมือ พูดเบาๆว่า:"ไม่จำเป็น วิธีการของตระกูลอู๋ ตำรวจก็แก้ไขอะไรไม่ได้"
ลูกน้องรีบถามขึ้น:"แล้วจะทำยังไงดีครับ?"
ซือเทียนฉีพูดเบาๆ:"เรามาซ่อมร้านยาด้วยกัน แล้วเปิดทำการอีกครั้งโดยเร็วที่สุด"
ลูกน้องพูดว่า:"แต่เมื่อกี้ไอ้หมอนั้นพูดว่า ถ้าคุณเปิดทำการอีกครั้ง เขาก็จะมาทุบอีก…..."
ซือเทียนฉีพูดเบาๆ:"มาก็มาสิ หรือเพราะว่ากลัวเขามาพังร้าน ฉันก็ไม่เปิดร้านยาแล้ว?เรียนหมอมาทั้งชีวิต เพราะกลัวเขามาพังร้าน ฉันก็ไม่รักษาคนแล้วรึไง?"
เมื่อลูกน้องเห็นสีหน้าที่ไม่แยแสของซือเทียนฉี ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจให้กับท่าทาง ที่ความกล้าหาญของหมอเทพ และความมีเมตตาการรักษาและหัวใจที่อยากช่วยชีวิตของเขา
จี้ซือถังถูกพังแล้ว และสิ่งที่เขาคิดในตอนนี้ก็คือ ต้องรีบฟื้นฟูจี้ซือถังอย่างรวดเร็ว
ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้ว่าเขาไม่สามารถปล่อยวางจี้ซือถังได้ แม้ว่าตนเองจะฝืนปล่อยวางเรื่องของจี้ซือถังได้ และไปงานเลี้ยงวันเกิดของคุณท่านซ่ง ก็คงจะเหม่อลอย และความคิดทั้งหมดของเขายังคงอยู่ในจี้ซือถัง
หากถูกคุณท่านซ่งเห็นความผิดปกติใด ๆ เกรงว่าจะอธิบายยาก
ดังนั้น เขาคิดไปคิดว่า และโทรหาคุณท่านซ่ง อ้างว่าไม่สบาย ขอโทษคุณท่าน งานเลี้ยงครั้งนี้คงไม่ไปแล้ว
คุณท่านซ่งเป็นห่วงอยู่พักหนึ่ง เมื่อได้ยินว่าแค่เป็นหวัดเล็กน้อย ก็โล่งใจ แต่เขาไม่สามารถบังคับได้ จึงนัดกับซือเทียนฉี ไว้เจอกันวันหลังแบบส่วนตัว
และในเวลานี้ พ่อลูกตระกูลอู๋ กำลังขับรถกลับตระกูลซ่งจากจี้ซือถัง
เดิมทีแผนของอู๋ตงไห่ คือเขามาบอกสถานการณ์ให้กับซือเทียนฉี ซือเทียนฉีต้องไว้หน้าตระกูลอู๋แน่นอน จากนั้นเขาก็เตรียมตัวไปรักษาอู๋ฉีลูกชายคนเล็กที่ซูหางทันที ถึงตอนนั้นเขาก็จะให้เครื่องบินพิเศษส่งเขาไป ตนกับลูกชายคนโตต้องเข้าร่วมงานวันเกิดก่อน จากนั้นถึงจะกลับซูหาง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...