บทที่542
แต่ไม่นึกเลยว่า แผนการนั้นสวยงาม แต่ความเป็นจริงกลับโหดร้ายมาก
ซือเทียนฉีปฏิเสธการเชิญชวนของอู๋ตงไห่โดยตรงเลย ไม่ใช่แค่นี้ ยังบอกว่าลูกชายคนเล็กของเขาหาเรื่องใส่ตัวเอง นี่ทำให้เขาโกรธมาก
แม้จะขึ้นรถแล้ว เขายังพูดด่าว่า:"ไอ้แก่ซือเทียนฉี มองข้ามความหวังดีของคนอื่นจริงๆ ถ้าไม่ใช่เกรงว่าจะมีปัญหา ฉันอยากจะฆ่าเขาจริงๆ!"
อู๋ซินที่อยู่ข้างๆกลับแอบดีใจ
ก่อนหน้านี้ยังเป็นห่วงว่าซือเทียนฉีจะรักษาน้องชายให้หายได้จริงๆมาโดยตลอด ไม่นึกเลยว่าพอมาแล้ว ซือเทียนฉีกลับปฏิเสธที่จะรักษาให้น้องชายโดยตรงเลย เมื่อเป็นเช่นนี้ บนเส้นทางการสืบทอดตระกูลอู๋ของเขา คู่ต่อสู้ก็จะน้อยลงไปอย่างสิ้นเชิง
แต่ว่า เขาไม่สามารถแสดงสีหน้าแบบนี้ออกมาได้ จึงกระซิบว่า:"พ่อ งั้นหานักฆ่ามาดีไหม วันไหนมาก็ฆ่าไอ้แก่นี้ไปเลย!"
"ไม่ได้!"อู๋ตงไห่โพล่งออกมา:"แม้ว่าไอ้แก่นี้จะไม่มีเงินมากนัก แต่มีผู้ยิ่งใหญ่จำนวนมากเป็นหนี้บุญคุณต่อเขา และยังหวังให้เขาอายุยืน ถ้าฆ่าเขาไป ก็เท่ากับเป็นการประกาศความตายของผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลายล่วงหน้า ถึงตอนนั้นตระกูลอู๋ของเราจะตกเป็นเป้าของการวิพากษ์วิจารณ์ของสาธารณชน! "
อู๋ซินพยักหน้า และพูดว่า:"งั้นทำตามที่พ่อพูดแล้วกัน อนาคตถ้าเขากล้าเปิดร้านยา เราก็จะทุบมันทิ้ง!"
อู๋ตงไห่พูดว่า:"นั่นเป็นแค่การทำให้ไอ้แก่นั้นหวาดกลัวเล็กน้อย ถ้าให้ดีต้องให้เขายอมรักษาน้องชายนาย"
อู๋ซินแอบกังวลเล็กน้อย หลุดปากพูดออกมาว่า:"พ่อ ให้ตายไอ้แก่นั้นก็ไม่ยอมตกลงนี่!"
อู๋ตงไห่พูดว่า:"ดังนั้นพ่อเลยจะให้คุณท่านซ่งช่วยพูดให้"
อู๋ซินพูดว่า:"พ่อ วันนี้เป็นงานวันเกิดของคุณท่านซ่ง แล้วพูดเรื่องนี้ มันไม่ค่อยเหมาะนะ?"
"นายพูดถูก"อู๋ตงไห่พยักหน้า แล้วพูดว่า:"งั้นไม่คืนนี้ก็พรุ่งนี้ค่อยว่ากันก็ได้"
จากนั้น อู๋ตงไห่ก็พูดกับอู๋ซินว่า:"ทางซ่งหวั่นถิงนั้น นายก็ต้องรีบหน่อย หาวิธีพัฒนาความสัมพันธ์ ให้หล่อนตกลงที่จะแต่งงานโดยเร็วที่สุด"
ดังนั้น จึงไม่มีใครกล้าละเลย งานเลี้ยงวันเกิดของคุณท่านซ่ง
ในเวลานี้ นอกประตูของคฤหาสน์ แม้ว่าหลิวกว่างพ่อของกลิวหมิงจะไม่ได้รับเชิญ แต่เขาก็รออยู่ที่นี่มานานแล้ว
เมื่อเห็นว่ารถของพ่อลูกชายตระกูลอู๋กลับมา เขาก็ทักทายด้วยกล่องของขวัญที่สวยงามมากทันที
เมื่อลดกระจกรถลง หลิวกว่างก็พูดกับอู๋ซินอย่างประจบประแจงทันที:"คุณชายอู๋ ของขวัญที่คุณให้ผมเตรียมก็พร้อมแล้ว ผลงานชิ้นเอกของอาจารย์เฟ่ยเอ๋อเฉอนักออกแบบเครื่องประดับชั้นนำของอิตาลี ร้อยล้านที่คุณให้มาใช้ไม่หมด ใช้ไป98 ล้าน!"
อู๋ซินรับกล่องของขวัญมา และเปิดดู ข้างในเป็นสร้อยข้อมือรูปทรงสวยงาม ที่ฝังด้วยเพชรธรรมชาติสีชมพูหลายสิบเม็ดซึ่งมีค่ามาก
อู๋ตงไห่ที่อยู่ด้านข้างๆถามว่า:"สร้อยข้อมือนี้เตรียมไว้สำหรับหวั่นถิงใช่ไหม?"
"ครับ" อู๋ซินพูดด้วยรอยยิ้ม:"สร้อยข้อมือที่เธอสวมอยู่ตอนนี้ ดูเหมือนขยะมาก คาดว่ามีค่าไม่เกินหลายแสน เชื่อว่าเส้นนี้ที่ผมให้ เธอจะต้องชอบมันแน่นอน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...