ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 543

บทที่543

อู๋ตงไห่เห็นลูกชายเริ่มมีการรุกอย่างชัดเจน อู๋ตงไห่ก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ และพูดชมเชยว่า:"ไม่เลวนี่เสี่ยวซิน นายเรียนรู้ที่จะสังเกตสิ่งที่เล็กที่สุด และมีเป้าหมายที่แน่นอนแล้วนี่!"

อู๋ซินยิ้ม และพูดว่า:"พ่อ ผมอยู่กับพ่อมานานแล้ว และได้เรียนรู้จากพ่อเล็กน้อย แต่เมื่อเทียบกับพ่อแล้ว มันก็ยังห่างไกล"

"ไม่"อู๋ตงไห่พูดอย่างจริงจัง:"นายสังเกตได้ว่าสร้อยข้อมือของซ่งหวั่นถิงค่อนข้างเก่า และไร้ค่า นี่เป็นการก้าวหน้าครั้งใหญ่แล้ว สามารถซื้ออันที่ดีกว่าเพื่อทำให้หล่อนพอใจโดยเฉพาะ มันพิสูจน์ได้ว่าตอนนี้นายกำลังทำสิ่งต่างๆได้อย่างสุขุมใจเย็นมากขึ้น ไม่เลวไม่เลว! ดีมาก! "

อู๋ซินได้รับคำชมเชย ก็ดีใจมาก เห็นดวงตาของหลิวกว่างขี้ประจบนั่นก็มีความพอใจเล็กน้อย เขายิ้มและพูดว่า:"หลิวกว่าง สร้อยข้อมือเส้นนี้สวยงามจริงๆ เรื่องนี้นายทำได้ดีมาก อนาคตถ้านายตั้งใจทำงานให้ผม ผมจะปฏิบัติต่อนายดีๆแน่นอน"

หลิวกว่างพูดอย่างเคารพว่า:"ครับ คุณชาย ผมจะทำงานให้คุณอย่างเต็มที่!"

พูดจบ ก็รีบยื่นเช็คอีกสองล้านให้ แล้วบอกว่า:"คุณชาย นี่คือเงินที่เหลืออีกสองล้าน"

เมื่อเห็นท่าทีที่จริงใจของหลิวกว่าง อู๋ซินจึงพูดด้วยความพึงพอใจ:"นายเอาเงินสองล้านนี้ไปเถอะ"

แม้ว่าหลิวกว่างจะไม่สนใจเงินสองล้านนี้ แต่เขาก็ตระหนักได้ว่า นี่เป็นรางวัลที่คุณชายตระกูลอู๋เป็นคนให้เขา จึงพยักหน้าอย่างตื่นเต้น และพูดอย่างซาบซึ้งว่า:"ขอบคุณครับคุณชาย!"

อู่ตงไห่ที่อยู่ด้านข้างมองไปที่หลิวกว่าง มีความชื่นชมในใจเล็กน้อย

ไม่นึกเลยว่า หลิวกว่างนี้ไม่เพียงแต่มีทัศนคติที่จริงใจมาก แต่ยังทำงานได้อย่างชัดเจน

และเขาเป็นสุนัขตัวแรกที่ยอมจำนน หลังจากตระกูลอู๋มาทร่เมืองจินหลิง

ดังนั้นอู๋ตงไห่จึงรู้สึกว่า หลิวกว่างควรได้รับผลกำไรที่แท้จริง

เขาจึงพูดว่า:"หลิวกว่าง วันนี้งานเลี้ยงวันเกิดของคุณท่านซ่ง เขาได้เชิญนายรึเปล่า?"

รถของพ่อลูกสองคน จอดอยู่ที่ลานบ้านของตระกูลซ่ง ทันทีที่พวกเขาลงจากรถ ก็เห็นซ่งหวั่นถิงรีบออกจากคฤหาสน์ในชุดสีแดงที่ดูสง่างามมาก

ซ่งหวั่นถิงในวันนี้ เมื่อกี้ได้แต่งหน้าอย่างตั้งใจ ดังนั้นจึงสวยกว่าปกติ

อู๋ซินตะลึง และหลังจากนั้นไม่นานก็ดึงสติกลับมา เห็นซ่งหวั่นถิงเข้ามาในรถแล้ว เขาถึงรีบดึงประตูรถของซ่งหวั่นถิง และถามว่า:"หวั่นถิง เธอจะไปไหนเหรอ?"

ซ่งหวั่นถิงพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์:"ฉันจะไปรับแขกผู้มีเกียรติคนหนึ่ง!"

อู๋ซินพูดอย่างไม่พอใจ:"แขกผู้มีเกียรติคนไหน ที่ต้องให้เธอไปรับด้วยตัวเองเหรอ?"

ซ่งหวั่นถิงพูดอย่างเฉยเมย:"แน่นอนว่าเป็นแขกรับเชิญที่สำคัญท!"

พูดจบ ซ่งหวั่นถิงก็พูดว่า:"ได้โปรดปล่อยประตูรถของฉัน ฉันจะไปแล้ว"