ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5401
ทั้งสองคนชนแก้วไวน์เบาๆ และเงยหน้าขึ้นดื่มจนหมด
เมื่อวางแก้วไวน์ลง อู๋ซูถงก็แสดงความกลุ้มใจขึ้นมา ถอนหายใจและพูดว่า : "ท่านเอิร์ลเจี้ยนกง บอกตามตรงนะ ข้าน้อยรู้ดีว่าท่านมาที่หน่วยบัญชาการกองทัพขวาเพื่ออะไร คำสั่งลับเพื่อปฏิบัติการครั้งก่อนของผู้มีพระคุณ ข้าน้อยได้ทำความผิดพลาดครั้งใหญ่ ตลอดมาข้าน้อยทุกข์ใจเป็นอย่างยิ่ง และรู้ดีว่ามันยากที่จะหลุดพ้นจากการเป็นผู้ต้องสงสัย ครั้งนี้ท่านเอิร์ลเจี้ยนกงได้โปรดสืบหาต้นสายปลายเหตุของเรื่องนี้ด้วย เพื่อคืนความบริสุทธิ์ให้แก่ข้าน้อย!"
โอวป๋อจวินคิดไม่ถึงว่า อู๋ซูถงจะเข้าสู่ประเด็นอย่างรวดเร็วเช่นนี้ เขาจึงวางแก้วไวน์ลง และกล่าวอย่างจริงจังว่า : "ผู้บัญชาการอู๋ ฉันอยากจะทราบว่า คำสั่งลับของผู้มีพระคุณหลังจากที่อยู่ในมือของคุณแล้ว มันถูกถ่ายทอดออกไปได้อย่างไร?"
อู๋ซูถงกล่าวอย่างตรงไปตรงมา : "คำสั่งของผู้มีพระคุณมาถึงมือข้าน้อยโดยตรง ตามหลักการแล้วยิ่งคนรู้น้อย ความเสี่ยงที่ความลับจะรั่วไหลออกไปก็เป็นไปได้น้อยเช่นกัน และไม่ได้บอกเรื่องนี้กับผู้รับผิดชอบภายในเลย และส่งคำสั่งลับนี้ให้กับหนี่เจิ้นหยูขุนพลหัวเมืองที่รับผิดชอบดูแลทหารหน่วยกล้าตาย ให้เขาเลือกสมาชิกที่ยอดเยี่ยมที่สุดของทหารม้ากล้าเพื่อไปยังยุโรปเหนือ"
โอวป๋อจวินถามว่า : "งั้นคนเหล่านี้ที่ติดต่อกับคนที่ให้คำสั่งลับ รู้จักตัวตนของหลินหว่านเอ๋อร์หรือเปล่า?"
"ไม่ทราบเลยครับ" อู๋ซูถงพูดออกมาอย่างไม่ลังเล : "พูดตามตรงท่านเอิร์ลเจี้ยนกง ทั้งหน่วยบัญชาการกองทัพขวา ที่รู้จักตัวตนของหลินหว่านเอ๋อร์ ก็มีแค่ฉันเพียงคนเดียว ในวันนั้นที่ฉันส่งคำสั่งลับให้หนี่เจี้ยนหยู ก็เพียงแค่บอกเขาว่า ให้ขาไปจับตัวเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ยุโรปเหนือเท่านั้น แม้แต่เขาก็ไม่ได้รู้จักตัวตนของหลินหว่านเอ๋อร์ ส่วนทหารม้ากล้าเหล่านั้นที่ไปปฏิบัติภารกิจ ยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทราบ พวกเขาทราบเพียงว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นคือสิ่งที่ผู้มีพระคุณต้องการ จับได้จะมีรางวัลอย่างหนัก"
พูดถึงตรงนี้ อู๋ซูถงยังกล่าวอีกว่า : "ก่อนที่ท่านจะมาถึงเนเปิลส์ ผู้มีพระคุณเคยอธิบายกับข้าน้อยว่า เขาหวังว่าท่านจะสามารถค้นหาได้ว่าอีกฝ่ายจับชิ่งโหว่ของเราได้จากจุดไหน เป็นไปได้ไหมว่าอีกฝ่ายจะแฝงตัวเข้าไปในทหารหน่วยกล้าตายแล้ว หรือแอบควบคุมและสังเกตการณ์ทหารหน่วยกล้าตายอยู่ แต่เราไม่ทราบเอง?"
โอวป๋อจวินเงียบไปครู่หนึ่ง สมองทำงานอย่างรวดเร็ว
แต่น่าเสียดาย ที่เขาไม่ใช่หลี่ญ่าหลิน
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...