เมื่อเห็นว่าโอวป๋อจวินให้ความร่วมมือไม่ได้ขัดแย้ง หยุนหรูเกอจึงไม่ได้สนทนากับเขาอีก ได้แต่ตอบกลับว่า “โอเค”
เขาไม่ได้อ่อนน้อมถ่อมตนเป็นสุภาพบุรุษเหมือนที่แสดงตัวต่อหน้าหยุนหรูเกอ ตรงกันข้าม เขาใจแคบมักอาฆาตแค้นต่อใครก็ตามที่ทำให้เขาขุ่นเคืองใจ
จากมุมมองของเขา การที่หยุนหรูเกอปฏิเสธเขา ถือว่าเธอไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง
ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะด่าทอพึมพำกับตัวเองว่า "หยุนหรูเกอ เมื่ออยู่ต่อหน้าฉันยังจะทำเย่อหยิ่งทำไม? ดูถูกฉันงั้นเหรอ! รอดูเถอะ ฉันจะหาโอกาสทำให้แกมาก้มหัวอ้อนวอนฉันให้ได้!”
ตลอดช่วงครึ่งทางหลังของเที่ยวบิน ในใจเขาก็เต็มไปด้วยไฟอาฆาตไร้ที่ระบาย
เวลาประมาณ 11 โมง ครึ่ง เครื่องบินได้ลงจอดที่สนามบินนานาชาติสนามบินลาร์นากา โอวป๋อจวินพยายามปรับอารมณ์และความคิดของตน เดินออกจากสนามบินมือเปล่า
ณ เวลานี้ ที่สนามบินเป็นเวลาดึกดื่นแล้ว มีฝนตกเล็กน้อยทางตอนใต้ของไซปรัส
โอวป๋อจวินโบกรถแท็กซี่คันหนึ่งที่หน้าประตูสนามบิน จากนั้นขับไปทางเหมืองแร่ทองแดง
ก่อนออกเดินทาง อู๋ซูถงได้ส่งโลเคชันของเหมืองแร่ทองแดงและแผนผังชั้นของเหมืองแร่ทองแดงให้แก่ โอวป๋อจวิน ขณะเดียวกันโอวป๋อจวินก็ได้ทำความเข้าใจเกี่ยวกับภูมิประเทศโดยรอบและโครงสร้างภายในของเหมืองแร่ทองแดงอย่างชัดเจน
จากแผนของเขา เขาตั้งใจจะแอบเข้าไปในอาคารสำนักงานใหญ่ของเหมืองแร่ทองแดงจากรอบนอกของเหมืองก่อน ซึ่งทูต ขุนพลหัวเมืองหนี่เจิ้นหยูอาศัยอยู่ที่นี่
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
รถแท็กซี่ได้จอดลงข้างถนนห่างจากเหมืองแร่ทองแดงไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร
อุณหภูมิของน้ำในเครื่องยนต์และกระโปรงหน้ารถยังคงค่อนข้างร้อน แต่ไม่มีใครอยู่ในรถ ไม่มีผู้โดยสาร และไม่มีคนขับ
คนขับรถผู้นี้จอดรถข้างทางตามที่เขาร้องขอ แต่ไม่อาจรู้ได้ว่าตนจะเสียชีวิตลงเช่นนี้ โอวป๋อจวินลากเขาเข้าไปในป่าแล้วฆ่าเขาอย่างโหดเหี้ยมเพื่อระบายความคับข้องใจ
หลังจากฆ่าคนขับรถแล้ว ในที่สุด โอวป๋อจวินก็ได้สงบลงอีกครั้ง เขาไม่สนใจศพนองเลือดที่อยู่ข้างหลังนี้ กลับมุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่เหมืองแร่ทองแดงที่อยู่ไม่ไกล
เนื่องจาก โอวป๋อจวิน เชี่ยวชาญด้านปราณทิพย์ ประสาทสัมผัสของเขาจึงได้รับการพัฒนาอย่างมาก แม้อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร แต่เขาก็สามารถสัมผัสถึงหน่วยรักษาการณ์ลับที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ในเหมืองแร่ทองแดงได้
มีหน่วยรักษาการณ์ลับไม่น้อยในเหมืองแร่ทองแดง แต่สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้ โอวป๋อจวินแปลกใจเลย เนื่องจากสถานที่เช่นนี้องค์กรพั่วชิงให้ความสำคัญมากยิ่งนัก
ซึ่งแต่ละอย่างล้วนใช้เงินจำนวนมาก ลงทุนทั้งกำลังคนและทรัพยากรในการสร้างมหาศาล งานรักษาความปลอดภัยจึงมีความสำคัญสูงสุดอย่างแน่นอน
โชคดีที่ทหารม้ากล้าเหล่านี้ไม่ได้แข็งแกร่งมาก ประสิทธิภาพการรบโดยรวมของพวกเขาอยู่ในระดับนักบู๊ห้าดาวถึงแปดดาวเท่านั้น ช่องว่างระหว่างพวกเขากับโอวป๋อจวินค่อนข้างมาก ดังนั้นโอวป๋อจวินยังมั่นใจเต็มร้อยว่าเขาสามารถแทรกตัวอย่างกลมกลืนได้โดยไม่มีใครสังเกตเห็น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...