ว่านพั่วจวินออกคำสั่ง ทันใดนั้นฐานของระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์สามกระบอกก็ส่งเสียงยิงกระสุนออกมาเป็นชุด ระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์ที่เดิมยึดอย่างแน่นหนากับฐานคอนกรีตก็ถูกปลดการเชื่อมต่อกันทันที
ทันทีหลังจากนั้น ฐานของห้องเรือนกระจกก็ถูกระเบิดออก ทีมวิศวกรที่เตรียมการไว้ก่อนหน้านี้รีบวิ่งขึ้นไป ดันหลังคากระจกลงไปชั้นล่าง ก่อนจะต่อสายรอกที่เตรียมไว้เข้าด้วยกัน รอให้เฮลิคอปเตอร์มายกขึ้น
ในเวลาเดียวกัน ทหารม้ากล้าและคนในครอบครัวของพวกเขาที่เตรียมอพยพ ก็ได้เริ่มรีบออกจากห้องที่พวกเขาอยู่อย่างรวดเร็วราวกับนักดับเพลิงเมื่อมีภารกิจ
พวกเขาแทบจะไม่มีสัมภาระเลย เพราะที่นี่ไม่มีของใช้ส่วนตัวมากมายต้องนำไป
ส่วนทหารหน่วยกล้าตายและครอบครัวของพวกเขาถูกย้ายไปบนเรือแล้วเมื่อสองสามวันก่อน ดังนั้นยามถอยกลับ เพียงแค่เจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินอพยพออกไปหมด พวกเขาก็สามารถระเบิดสถานที่นั้นให้เป็นซากปรักหักพังได้โดยไม่ต้องกังวล
ในพื้นที่เปิดโล่งซึ่งร่างของโอวป๋อจวินถูกระเบิดออกเป็นชิ้นแห่งนี้ ผู้คนเกือบพันคนมารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ตามขั้นตอนที่เคยปฏิบัติมาหลายครั้งก่อนหน้านี้
ยานพาหนะพิเศษทั้งหมดที่ใช้ในการขนส่งแร่ในเหมืองแร่ทองแดงถูกเปิดใช้งานเช่นกัน ยานพาหนะแต่ละคันมีตำแหน่งที่จอดรถซึ่งได้กำหนดไว้ล่วงหน้า เมื่อรถจอดนิ่ง กลุ่มคนที่คอยอยู่ข้างๆก็เริ่มปีนขึ้นไปทันที
ในเวลาเดียวกัน เฮลิคอปเตอร์สามลำได้เริ่มคำรามบนท้องฟ้า
ตามคำสั่งของว่านพั่วจวิน พวกเขารอฟังภารกิจอยู่บนเรือบรรทุกสินค้าที่ท่าเรือ ทันทีที่เสียงปืนใหญ่ดังขึ้น พวกเขาก็สตาร์ทเครื่องยนต์ทันทีและรีบไปด้วยความเร็วสูงสุด
ณ เวลานี้ รถบรรทุกที่เต็มไปด้วยผู้คนได้ขับออกจากเหมืองแร่ทองแดงทีละคัน ๆ แล้ววิ่งไปที่ท่าเรือ
เนื่องจากมีการฝึกซ้อมก่อนหน้า การล่าถอยของผู้คนหลายแสนคนจึงดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบ
เฮลิคอปเตอร์ยกระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์สามกระบอกขึ้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นรีบบินกลับไปที่ท่าเรือ
เนื่องจากสถานที่ตั้งอันห่างไกลของเหมืองแร่ทองแดง เจ้าหน้าที่จึงยังไม่ได้รับข่าวใด ๆ ในขณะนี้
ณ เวลานี้เป็นยามเช้าตรู่ในจินหลิง
ขณะที่เย่เฉินลุกขึ้นจากเตียง เซียวชูหรันที่อยู่ข้างกายเขายังคงหลับสนิท
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดเห็นข้อความและวิดีโอจากว่านพั่วจวินก็รู้สึกตื่นเต้น รีบก้าวไปทางเฉลียงก่อนจะคลิกดูวิดีโอ
ภาพทั้งหมดนี้เป็นการบันทึกจากระบบป้องกันของสำนักว่านหลงอย่างเต็มรูปแบบ
มันจับภาพได้ตั้งแต่วินาทีที่ค้นพบโอวป๋อจวินและติดตามเขาไปทุกย่างก้าว ดังนั้นสิ่งที่เย่เฉินได้เห็นเรียกได้ว่าเป็นกระบวนการเกือบทั้งหมดของโอวป๋อจวินตั้งแต่ปรากฏตัวจนถูกฆ่า
แม้ว่าเย่เฉินไม่อาจเห็นระดับการฝึกฝนของโอวป๋อจวินจากวิดีโอได้ แต่เขาก็เป็นเช่นเดียวกับว่านพั่วจวิน ดูจากทักษะของโอวป๋อจวินเมื่อเขาแอบเข้าไปในเหมืองแร่ทองแดง และการเคลื่อนไหวที่เขาพยายามหลีกเลี่ยงกระสุน บอกได้ว่าเขามีพลังมากทีเดียว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...