ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5414
ขณะเดียวกันนี้ อู๋ซูถงหน่วยบัญชาการกองทัพขวาในเนเปิลส์ ใช้เวลาในการติดต่อกับหนี่เจิ้นหยูขุนพลหัวเมืองของไซปรัส ตามแผนการที่เขากับโอวป๋อจวินวางไว้ เขาจะออกคำสั่งภารกิจลับสุดยอดนี้ให้หนี่เจิ้นหยูทางโทรศัพท์ ให้เขาส่งคนเดินทางไปกรุงโรม
การที่โอวป๋อจวินต้องการทราบว่ามีอะไรผิดปกติในหนี่เจิ้นหยูและทหารม้ากล้าหรือไม่ ก็ต้องรอสายจากเขาก่อนค่อยลงมือ
ตอนนี้อู๋ซูถงเปรียบเสมือนผู้ตัดสินที่มีปืนอยู่ในมือ หากเขาไม่ออกคำสั่ง ก็ไม่มีใครออกวิ่งก่อนได้
แต่ที่แปลกคือ โทรศัพท์สายพิเศษของเขาซึ่งใช้ติดต่อหนี่เจิ้นหยูเพียงหมายเลขเดียวนั้นและสามารถติดต่อได้ตลอด 24 ชั่วโมงนี้ เมื่อเขาต่อสายไปอีกครั้งในตอนนี้ กลับพบว่าไม่อาจโทรติดได้
เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมา
สถานการณ์ผิดปกตินี้ทำให้อู๋ซูถงรู้สึกประหม่าทันที
เขาจึงโทรหาโอวป๋อจวินอีกครั้ง แต่โทรศัพท์ของโอวป๋อจวินก็โทรไม่ติดเช่นกัน
ครั้งนี้เขาเริ่มมีลางสังหรณ์ในใจ
แต่เนื่องจากโครงสร้างที่ค่อนข้างพิเศษขององค์กรพั่วชิง เขาจึงไม่มีลูกน้องคนอื่นในไซปรัสที่สามารถติดต่อได้โดยตรง ยกเว้นหนี่เจิ้นหยูขุนพลหัวเมือง
ดังนั้น วิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้คือส่งคนไปยังไซปรัสเพื่อตรวจสอบถึงสถานการณ์
คนที่เหมาะสมที่สุดซึ่งจะไปสืบก็คือการส่งทูตพิเศษไปยังเหมืองแร่ทองแดงในตุรกี เพราะตุรกีอยู่ใกล้ไซปรัสมาก เฮลิคอปเตอร์บินไปที่นั่นใช้เวลาไม่นาน
แต่ถึงอย่างไรโอวป๋อจวินก็เป็นหนึ่งในสี่เอิร์ล ตอนนี้เขาขาดการติดต่อกับกองทหารหน่อวยกล้าตาย สำหรับองค์กรพั่วชิงนี่ถือว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ ดังนั้นอู๋ชูถงจึงไม่กล้าตัดสินใจโดยพลการ ได้แต่ลุกขึ้นไปยังห้องลับของเขา
ห้องที่เรียกว่าห้องลับนั้น เป็นห้องที่เก็บเสียงและป้องกันสัญญาณไร้สายจากโลกภายนอกได้อย่างดี
ตามคำสั่งของผู้มีพระคุณ ห้ามผู้บัญชาการคนใดใช้สายนี้ติดต่อเขาโดยตรง เว้นแต่จะมีความจำเป็นอย่างยิ่ง นั่นหมายความว่าตลอด 5 ปีมานี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายกว่าจะได้ใช้เครื่องมือสื่อสารเฉพาะนี้สักครั้ง ทว่าในหน่วยบัญชาการกองทัพขวา ระยะเวลาสั้น ๆ นี้ถูกอู๋ซูถงใช้งานถึงสองหน
ครั้งแรก เหตุเพราะภารกิจลับไปจับกุมหลินหว่านเอ๋อร์ และทหารม้ากล้าหายตัวไป อู๋ซูถงใช้สายพิเศษนี้เพื่อรายงานสถานการณ์ต่อผู้มีพระคุณ
ส่วนคราวนี้เป็นโอวป๋อจวินท่านเอิร์ลเจี้ยนกง ส่งไปสืบเรื่องราวทหารม้ากล้า แต่กลับไม่มีข่าวคราวของเขากลับมา ทหารหน่วยกล้าตายทั้งหมดก็ขาดการติดต่อไปเช่นกัน
ณ เวลานี้ อู๋ซูถงรู้สึกประหม่าอย่างมาก ขณะที่เขากำลังเช็ดเหงื่อเย็นเยือก ก็ได้กล่าวอย่างกระวนกระวายว่า "ท่านผู้มีพระคุณ……ท่านเอิร์ลเจี้ยนกง……เขา……”
ผู้มีพระคุณพูดอย่างเย็นชาว่า "เกิดอะไรขึ้นกับท่านเอิร์ลเจี้ยนกง"
อู๋ซูถงกลืนน้ำลายลงคอแล้วพูดด้วยความยากลำบากว่า "เรียนท่านผู้มีพระคุณ ท่านเอิร์ลเจี้ยนกง……เขาขาดการติดต่อจากเรา……”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...