ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5415
"เจ้าพูดอะไร?!"
ทันใดนั้นเสียงของผู้มีพระคุณก็ดังขึ้นและถามด้วยเหลือเชื่อ: "เขาเป็นอะไรไป?! ให้เขาปฏิบัติภารกิจแต่เขากลับขาดการติดต่อ?!"
อู๋ซูถงรีบพูดว่า: "ผู้มีพระคุณ...บางทีอาจไม่ใช่ท่านเอิร์ลเจี้ยนกงที่คิดจะขาดการติดต่อ...เพราะ...เพราะ..."
ผู้มีพระคุณถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาอย่างยิ่ง: "ทำไม?! จากนี้หากเจ้ายังพูดจาอ้ำๆอึ้งๆ ข้าจะตัดลิ้นเจ้า!"
หัวใจของอู๋ซูถงสั่นสะท้านและรีบพูดว่า "เรียนท่านผู้มีพระคุณ! ตอนนี้ติดต่อขุนพลหัวเมืองไซปรัสหนี่เจิ้นหยูไม่ได้ แม้แต่ขุนพลที่ให้ติดตามเขาไปก็ขาดการติดต่อเช่นกัน
ขณะที่พูดอู๋ซูถงกล่าวต่อ: "ตามสถานการณ์ปกติไม่ว่าจะเป็นหนี่เจิ้นหยูหรือขุนพล พวกเขาต้องติดต่อสื่อสารได้ตลอด24ชั่วโมง นี่เป็นข้อกำหนดพื้นฐานที่สุด..."
"โดยเฉพาะขุนพลเขายังมีวิธีติดต่อพิเศษ เพราะหากเกิดความผิดปกติกับขุนพล เขาก็จะเสริมให้ทันทีและถ้ามีความจำเป็นเขาจะต้องฆ่าขุนพลด้วย ดังนั้นแม้ว่าขุนพลจะขาดการติดต่อเขาไม่น่าจะขาดการติดต่อ..."
ผู้มีพระคุณเงียบอยู่ในโทรศัพท์ประมาณสองวินาทีแล้วโพล่งพูดออกมาว่า "เจ้าหมายถึง ฐานทัพไซปรัสจบลงแล้วเหรอ!"
อนนี้
อู๋ซูถงพูดเสียงสั่น: "ผู้มีพระคุณ เรื่องนี้ข้ายังไม่แน่ใจ แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่ดีนักข้าน้อยกังวลว่าไม่เพียงแค่ฐานในไซปรัสเท่านั้นแม้แต่ท่านเอิร์ลเจี้ยนกง...ก็กำลังประสบปัญหาที่ไม่คาดคิด!"
“เป็นไปได้อย่างไร!”ผู้มีพระคุณโพล่งพูดออกมา: “โอวป๋อจวินเชี่ยวชาญปราณทิพย์แล้วและแข็งแกร่งกว่านักบู๊ทั่วไปมากนัก เจ้าสิบคนก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา นอกจากข้าและท่านเอิร์ลฉางเซิ่งข้าก็คิดไม่ออกว่าในโลกนี้มีใครสามารถฆ่าเขาได้!”
ผู้มีพระคุณเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดอย่างเย็นชา: "พวกเขาไม่มีเรือเฉพาะที่ใช้สำหรับขนส่งแร่ทองแดงไม่ใช่หรือ? พาพวกเขาทั้งหมดขึ้นเรือและบอกว่าพวกเขาจะถูกถอนตัวไปยังหน่วยบัญชาการกองทัพขวาฐานทัพอื่นในแอฟริกา แล้วนำเรือสินค้าไปยังทะเลหลวงและระเบิดมันทันที”
อู๋ซูถงพูดด้วยความกลัว: "ผู้มีพระคุณ... จะให้พวกเขาทั้งหมดจมลงไปในทะเลหรือ?"
ผู้มีพระคุณพูดอย่างเย็นชา: "หากเกิดปัญหาในเหมืองแร่ทองแดงในไซปรัสจริงๆ แสดงว่าอีกฝ่ายทราบสถานการณ์ของเหมืองแร่ทองแดงแล้ว โรงงานหลอมทองแดงตุรกีในฐานะที่เป็นองค์กรที่เกี่ยวข้องกับเหมืองแร่ทองแดงอย่างใกล้ชิดและถูกเปิดโปงต่อหน้าศัตรู"
“ขณะนี้ถ้าคนเหล่านี้ถูกพาตัวไปยังฐานอื่นขององค์กรพั่วชิง นั่นจะไม่เป็นการนำภัยเข้าบ้านหรือ!”
"ฉะนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือควบคุมคนเหล่านี้ทั้งหมดและกำจัดพวกเขาทันที! ในกรณีนั้น แม้ว่าเราละทิ้งเหมืองแร่ทองแดงและโรงงานหลอมทองแดงโดยสิ้นเชิง ขณะเดียวกันก็สามารถตัดอันตรายที่อาจเกิดขึ้นในขณะนี้ได้!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...