เมื่ออู๋ซูถงมาถึงข้างนอกของเหมืองแร่ทองแดงอย่างเงียบๆ เขาก็ตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า
เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเหมืองแร่ทองแดงขนาดใหญ่แห่งนี้ที่ใช้เวลาหลายสิบปีกว่าจะเสร็จสมบูรณ์ ตอนนี้ได้กลายเป็นซากปรักหักพังที่ลึกกว่าสิบเมตร!
และตอนนี้ในซากปรักหักมีการใช้ขุดเครื่องจักรจำนวนมากขุดตามจุดต่างๆ
มีเครื่องเจาะหลายเครื่องในที่เกิดเหตุ เครื่องเจาะเหล่านี้เจาะใต้ดินอย่างต่อเนื่องพยายามขุดส่วนประกอบของดินที่อยู่ลึกหลายร้อยเมตรออกมา เพื่อดูว่ามีดีเอ็นเอของมนุษย์อยู่ในนั้นหรือไม่และตรวจสอบว่ามีคนอยู่ด้านล่างเหมืองแร่ทองแดงระหว่างเกิดระเบิดหรือไม่
อู๋ซูถงรู้สึกหวาดกลัวเมื่อเห็นมัน หลังจากที่ตะลึงไปนานเขาหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายภาพเหตุการณ์และกำลังจะส่งมันกลับไปให้ผู้มีพระคุณ
หลังจากนั้นเขาเห็นเต็นท์กองทัพจำนวนมากตั้งตระหง่านอยู่โดยรอบ เขาจึงตัดสินใจเข้าไปข้างในเพื่อค้นหาความคืบหน้าในการทำงานของเจ้าหน้าที่ไซปรัส
เมื่อเขาเห็นว่ามีใครบางคนกำลังส่งตัวอย่างไปยังเต็นท์กองทัพหลังหนึ่ง เขาเอนตัวพิงทันทีโดยไม่ส่งเสียง
เขาได้ยินการสนทนาภายในผ่านผ้าเต็นท์
หนึ่งในนั้นกล่าวว่า "ผู้บัญชาการ เราพบกระสุนมากมายจากที่เดียวกับที่พบปืนใหญ่ระยะประชิดระยะประชิด ตอนนี้ เราพบหัวกระสุนมากกว่า30หัว ในนั้นมีหัวกระสุนสี่หัวที่มีดีเอ็นเอของมนุษย์
คำพูดเหล่านี้ทำให้อู๋ซูถงตกใจอย่างไม่สามารถอธิบายได้!
เขาอดไม่ได้ที่จะคิดกับตัวเองว่า: "ปืนใหญ่ระยะประชิดระยะประชิด?! จะมีปืนระยะประชิดในฐานทัพทหารหน่วยกล้าตายได้อย่างไร!"
ทันทีที่พูดจบเสียงก็มาจากวิทยุสื่อสาร: "หมายเลข31รายงาน หมายเลข31รายงาน เราพบปลอกกระสุนปืนปืนใหญ่ระยะประชิดระยะประชิด30มม.ในซากปรักหักพัง ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธตรวจสอบดูว่า ปลอกกระสุนเหล่านี้ตรงกันกับหัวรบที่ค้นพบก่อนหน้านี้!"
เมื่อผู้บัญชาการได้ยินเช่นนี้เขาก็ตื่นเต้นและพูดออกมาทันที: "ส่งปลอกกระสุนมาให้ข้าทันที!"
ไม่กี่นาทีต่อมาเจ้าหน้าที่คนหนึ่งวิ่งเข้าไปในเต็นท์พร้อมกับถือเปลือกกระสุนหลายชิ้นที่ถูกบดขยี้จนเสียรูปทรงในซากปรักหักพัง
หลังจากผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธที่อยู่ระยะไกลได้รับภาพถ่ายแล้ว เขาได้ให้ความเห็นเบื้องต้นว่าปลอกกระสุนเหล่านี้เป็นปลอกกระสุนของปีนใหญ่ระยะประชิดขนาด30มม.ที่ผลิตโดยโซเวียต ด้วยหัวกระสุน รุ่นสอดคล้องกับลำกล้องหัวรบอย่างมาก เบื้องต้นสามารถสรุปได้ว่าปลอกกระสุนเหล่านี้เป็นชุดเดียวกันกับหัวรบ
หลังจากได้รับคำตอบผู้บัญชาการก็อุทานว่า: "ปืนใหญ่ระยะประชิดระยะประชิดเหล่านี้อยู่ในเหมืองแร่ทองแดงจริงๆ... นั่นหมายความว่าเหมืองแร่ทองแดงไม่ได้รับความเสียหายจากการโจมตีของผู้ก่อการร้าย... แต่พวกเขาแอบติดปืนใหญ่ระยะประชิดระยะประชิดไว้เอง!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...