ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5419
ทันทีที่ผู้บัญชาการพูดเช่นนี้ ทันใดนั้นคนงานโดยรอบก็ตกใจอย่างมาก!
อู๋ซูถงซึ่งกำลังดักฟังอยู่นอกเต็นท์ตกใจจนวิญญาณเกือบออกจากร่าง!
เมื่อเขาได้ยินเช่นนี้เมื่อรวมกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ เขาก็รู้เรื่องราวทั้งหมดได้อย่างคร่าวๆทันที
เดิมทีพวกเขาสงสัยมานานแล้วว่ามีความเป็นไปได้สายไซปรัสจะทำความลับจะรั่วไหล
ตอนแรกพวกเขาคิดว่าศัตรูน่าจะจับตามองที่นี่ หรือไม่ก็ขุนพลหัวเมืองที่นี่กำลังสมรู้ร่วมคิดกับคนของศัตรูภายนอก
แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่าสถานที่แห่งนี้ถูกศัตรูควบคุมอย่างสมบูรณ์นานแล้ว!
ถ้าศัตรูไม่ได้ควบคุมสถานที่นี้อย่างสมบูรณ์ พวกเขาจะเตรียมปืนใหญ่ระยะประชิดอย่างเงียบๆไว้ที่นี่ได้อย่างไร !
ศัตรูรู้แม้กระทั่งว่าโอวป๋อจวินกำลังมาที่นี่ ดังนั้นพวกเขาจึงวางกับดักความตายไว้ที่นี่ล่วงหน้า!
เมื่อรวมกับเบาะแสที่ท่านเอิร์ลเจี้ยนกงและโอวป๋อจวินหายตัวไปและพบดีเอ็นเอของมนุษย์บนกระสุนของปืนใหญ่ระยะประชิด เขาเดาในใจได้ว่าโอวป๋อจวินอาจถูกปืนใหญ่ระยะประชิดของศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ที่นี่ร่อนเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว!
องค์กรพั่วชิงพัฒนามาหลายปีแล้ว ที่ผ่านมาพวกเขาอยู่ในที่มืดของศัตรูมาโดยตลอด พวกเขามักจะเป็นคนที่วางแผนซุ่มโจมตีและพวกซุ่มมองศัตรูรอบๆ แต่ภายในของพวกเขานั้นยังไม่เคยถูกข้าศึกแทรกซึม
แต่คราวนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหว
ศัตรูแอบซุ่มเข้ามาภายในองค์กรพั่วชิง กระทั่งเข้ายึดครองฐานทัพทหารหน่วยกล้าตายทั้งหมดโดยที่องค์กรพั่วชิงไม่รู้ตัว จากนั้นก็สังหารท่านเอิร์ลผู้ควบปราณทิพย์!
ขณะนี้ไม่ใช่เพียงอู๋ซูถงคนเดียวที่ตกใจ
ผู้ช่วยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ข้าบอกว่านี่เป็นเพียงเหมืองแร่ทองแดง ไม่ใช่ฐานทัพ..."
"ใช่!" ทันใดนั้นตาของผู้บัญชาการเบิกกว้างทันทีแล้วพูดว่า "นั่นแหละปัญหา! ถ้ามันเป็นแค่เหมืองแร่ทองแดงจริงๆก็ไม่จำเป็นต้องติดตั้งปืนใหญ่ระยะประชิด!"
ขณะที่พูดอย่างนั้นผู้บัญชาการก็พูดต่อด้วยความตื่นเต้น: "แต่ตอนนี้ในเมื่อมันติดตั้งปืนใหญ่ระยะประชิดก็พิสูจน์ได้ว่านี่ไม่ใช่เหมืองแร่ทองแดงธรรมดา! มีความเป็นไปได้สูงที่มันจะเป็นฐานทัพที่เราไม่รู้!"
“ฐานทัพ?!” ฝูงชนยิ่งตกใจจนพูดไม่ออก
พบฐานทัพที่ไม่ใช่ของตนเองในประเทศตัวเองช่างเป็นเรื่องเหลือเชื่อจริงๆ
แต่ว่าการวิเคราะห์ของผู้บังคับบัญชานั้นสมเหตุสมผลมาก การที่ฝ่ายตรงข้ามสามารถควบคุมอาวุธอย่างปืนใหญ่ระยะประชิดนั่นหมายความว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นนักรบที่มีประสบการณ์การรบที่แข็งแกร่ง
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...