ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5420

ฉะนั้นเหมืองแร่ทองแดงแห่งนี้จึงเป็นสถานที่ที่กลุ่มก่อการร้ายใช้ปืนใหญ่ระยะประชิดป้องกันการโจมตี มีความเป็นไปได้สูงที่ที่นี่จะเป็นฐานทัพทหาร

แม้ว่าจะไม่ใช่ฐานทัพที่แท้จริง แต่อย่างน้อยที่นี่น่าจะมีความลับอันยิ่งใหญ่ที่ไม่มีใครรู้!

ผู้บัญชาการพูดอย่างกระวนกระวาย: "ไม่ได้... เรื่องนี้สำคัญมาก ข้าต้องรายงานประธานาธิบดีทันที!"

ทันใดนั้นผู้บัญชาการก็โทรหาประธานาธิบดีทัน หลังจากรายงานสถานการณ์อย่างละเอียดแล้ว เขาก็วางสายด้วยความเคารพแล้วสั่งคนรอบข้างว่า: "ทุกคน ท่านประธานาธิบดีมีคำสั่งว่า การถล่มของเหมืองแร่ทองแดงครั้งนี้อาจทำให้เกิดความเรื่องใหญ่ ดังนั้นเราต้องรักษาความลับอย่างเคร่งครัดและห้ามเปิดเผยข้อมูลใดๆต่อสื่อต่างประเทศ โดยเฉพาะเรื่องปืนใหญ่ระยะประชิดและเราจะไม่พูดถึงมันแม้แต่คำเดียว!"

ทุกคนมองหน้ากันผู้ช่วยก็อดไม่ได้ที่แล้วพูดว่า: "หัวหน้า การปิดกั้นข่าวคนภายนอกไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ที่นี่เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้มันยากที่เราจะปิดหูปิดตาคน แล้วเราจะทำอย่างไรกับเป็นเสียงกังขาในประเทศ”

ผู้บัญชาการกล่าวว่า: "ข้าจะรีบแจ้งให้ผู้รับผิดชอบของเมืองโดยรอบทราบทันที ให้พวกเขาประกาศต่อคนในเขตอำนาจของตนว่าเหมืองแร่ทองแดงนี้เสื่อมสภาพและถึงอายุขัยของการออกแบบแล้ว อีกทั้งการขุดเจาะภายในที่มากเกินไปมันจึงพังทลายลง ดังนั้นเพื่อป้องกันความสูญเสียที่เกิดจากการล่มสลายที่ไม่สามารถควบคุมได้ ครั้งนี้ได้ทำลายมันโดยมีการวางแผนและได้อพยพบุคลากรทั้งหมดในเหมืองแร่ทองแดงออกไปแล้ว ขอให้ทุกคนอย่าได้ตื่นตระหนก"

คำอธิบายนี้สมเหตุสมผลและทุกคนคิดว่าไม่มีปัญหาใดๆ อย่างไรเสียที่นี่ก็พบแค่ดีเอ็นเอของบุคคลเพียงคนเดียว ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าก่อนถล่มของเหมืองแร่คนอื่นๆ ได้อพยพออกไปแล้วและไม่มีการบาดเจ็บล้มตาย

เนื่องจากไม่มีผู้เสียชีวิตแน่นอนว่าเรื่องนี้จึงสามารถปิดบังได้

ฉะนั้นทุกคนจึงโล่งใจ

ขณะนี้ผู้บัญชาการสั่งอีกครั้งว่า: "พวกเจ้ารีบแจ้งไปทันทีว่า หยุดการขุดเจาะทั้งหมดและถอนเครื่องมือทั้งหมดออก แล้วระดมคนล้อมรอบเหมืองแร่ทองแดงทั้งหมด ขณะเดียวกันเวลาห้ามคนนอกเข้าเด็ดขาด!”

ทุกคนพยักหน้าอย่างรวดเร็ว

พูดจบพวกเขาก็ออกจากเต็นท์ทันทีและแยกย้ายกันไปปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา

ขณะนี้อู๋ซูถงที่อยู่นอกเต็นท์รู้สึกประหม่ามากจนเหงื่อออกและร่างกายของเขาก็สั่นอย่างช่วยสามารถควบคุมได้

ในใจเขารู้สึกหวาดกลัวจนสุดขีด

เรื่องใหญ่ขนาดนี้ถือเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์หลายร้อยปีขององค์กรพั่วชิง

ประเด็นคือ ตนในฐานะผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการกองทัพขวา ยังปล่อยให้คนอื่นขโมยฐานทัพทหารหน่วยกล้าตายทั้งหมดไปต่อหน้าต่อตา และยังซุ่มโจมตีฆ่าท่านเอิร์ลเจี้ยนกงและโอวป๋อจวินที่นี่ หากเรื่องนี้ถึงหูผู้มีพระคุณเกรงว่าตนต้องโทษประหารอย่างเลี่ยงไม่ได้ ...