ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5420
ฉะนั้นเหมืองแร่ทองแดงแห่งนี้จึงเป็นสถานที่ที่กลุ่มก่อการร้ายใช้ปืนใหญ่ระยะประชิดป้องกันการโจมตี มีความเป็นไปได้สูงที่ที่นี่จะเป็นฐานทัพทหาร
แม้ว่าจะไม่ใช่ฐานทัพที่แท้จริง แต่อย่างน้อยที่นี่น่าจะมีความลับอันยิ่งใหญ่ที่ไม่มีใครรู้!
ผู้บัญชาการพูดอย่างกระวนกระวาย: "ไม่ได้... เรื่องนี้สำคัญมาก ข้าต้องรายงานประธานาธิบดีทันที!"
ทันใดนั้นผู้บัญชาการก็โทรหาประธานาธิบดีทัน หลังจากรายงานสถานการณ์อย่างละเอียดแล้ว เขาก็วางสายด้วยความเคารพแล้วสั่งคนรอบข้างว่า: "ทุกคน ท่านประธานาธิบดีมีคำสั่งว่า การถล่มของเหมืองแร่ทองแดงครั้งนี้อาจทำให้เกิดความเรื่องใหญ่ ดังนั้นเราต้องรักษาความลับอย่างเคร่งครัดและห้ามเปิดเผยข้อมูลใดๆต่อสื่อต่างประเทศ โดยเฉพาะเรื่องปืนใหญ่ระยะประชิดและเราจะไม่พูดถึงมันแม้แต่คำเดียว!"
ทุกคนมองหน้ากันผู้ช่วยก็อดไม่ได้ที่แล้วพูดว่า: "หัวหน้า การปิดกั้นข่าวคนภายนอกไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ที่นี่เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้มันยากที่เราจะปิดหูปิดตาคน แล้วเราจะทำอย่างไรกับเป็นเสียงกังขาในประเทศ”
ผู้บัญชาการกล่าวว่า: "ข้าจะรีบแจ้งให้ผู้รับผิดชอบของเมืองโดยรอบทราบทันที ให้พวกเขาประกาศต่อคนในเขตอำนาจของตนว่าเหมืองแร่ทองแดงนี้เสื่อมสภาพและถึงอายุขัยของการออกแบบแล้ว อีกทั้งการขุดเจาะภายในที่มากเกินไปมันจึงพังทลายลง ดังนั้นเพื่อป้องกันความสูญเสียที่เกิดจากการล่มสลายที่ไม่สามารถควบคุมได้ ครั้งนี้ได้ทำลายมันโดยมีการวางแผนและได้อพยพบุคลากรทั้งหมดในเหมืองแร่ทองแดงออกไปแล้ว ขอให้ทุกคนอย่าได้ตื่นตระหนก"
คำอธิบายนี้สมเหตุสมผลและทุกคนคิดว่าไม่มีปัญหาใดๆ อย่างไรเสียที่นี่ก็พบแค่ดีเอ็นเอของบุคคลเพียงคนเดียว ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าก่อนถล่มของเหมืองแร่คนอื่นๆ ได้อพยพออกไปแล้วและไม่มีการบาดเจ็บล้มตาย
เนื่องจากไม่มีผู้เสียชีวิตแน่นอนว่าเรื่องนี้จึงสามารถปิดบังได้
ฉะนั้นทุกคนจึงโล่งใจ
ขณะนี้ผู้บัญชาการสั่งอีกครั้งว่า: "พวกเจ้ารีบแจ้งไปทันทีว่า หยุดการขุดเจาะทั้งหมดและถอนเครื่องมือทั้งหมดออก แล้วระดมคนล้อมรอบเหมืองแร่ทองแดงทั้งหมด ขณะเดียวกันเวลาห้ามคนนอกเข้าเด็ดขาด!”
ทุกคนพยักหน้าอย่างรวดเร็ว
พูดจบพวกเขาก็ออกจากเต็นท์ทันทีและแยกย้ายกันไปปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา
ขณะนี้อู๋ซูถงที่อยู่นอกเต็นท์รู้สึกประหม่ามากจนเหงื่อออกและร่างกายของเขาก็สั่นอย่างช่วยสามารถควบคุมได้
ในใจเขารู้สึกหวาดกลัวจนสุดขีด
เรื่องใหญ่ขนาดนี้ถือเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์หลายร้อยปีขององค์กรพั่วชิง
ประเด็นคือ ตนในฐานะผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการกองทัพขวา ยังปล่อยให้คนอื่นขโมยฐานทัพทหารหน่วยกล้าตายทั้งหมดไปต่อหน้าต่อตา และยังซุ่มโจมตีฆ่าท่านเอิร์ลเจี้ยนกงและโอวป๋อจวินที่นี่ หากเรื่องนี้ถึงหูผู้มีพระคุณเกรงว่าตนต้องโทษประหารอย่างเลี่ยงไม่ได้ ...
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...