ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5421

ในขณะนี้อู๋ชูถงตัดสินใจทันทีว่าเขาจะต้องไม่รายงานสถานการณ์ที่นี่กับผู้มีพระคุณ!

ไม่สามารถบอกผู้มีพระคุณได้ว่าพบปลอกกระสุนของปืนใหญ่ระยะประชิดที่นี่

ยิ่งไม่สามารถให้ผู้มีพระคุณรู้ว่ามีดีเอ็นเอมนุษย์บนหัวรบปืนใหญ่ระยะประชิด และมีความเป็นไปได้สูงที่บุคคลนั้นจะเป็นท่านเอิร์ลเจี้ยนกงและโอวป๋อจวิน

เนื่องจากปืนใหญ่ระยะประชิดอ่อนไหวเกินไปและยังพบปลอกกระสุนในเหมืองแร่ทองแดงก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ให้ผู้มีพระคุณเห็นว่าฐานทัพทหารหน่วยกล้าตายถูกศัตรูควบคุมอย่างลับๆภายใต้การปกครองของเขา หากเป็นเช่นนั้นแนวโน้มที่เขาจะพ้นจากตำแหน่งสูงมาก

และเรื่องบังเอิญคือเจ้าหน้าที่ไซปรัสกำลังวางแผนที่จะปกปิดข่าวเรื่องปืนใหญ่ระยะประชิดและพวกเขายังจะถมพื้นที่ที่ถล่มทั้งหมด ซึ่งหมายความว่าในไม่ช้าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่จะหายไปอย่างไร้ร่องรอย

แค่เขาไม่พูดอะไร ผู้มีพระคุณไม่มีทางรู้เรื่องปืนใหญ่ระยะประชิด

ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาสามารถแสร้งทำเป็นไม่รู้เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่และบอกไปว่าเขาไม่พบเบาะแสสำคัญใดๆที่นี่ สุดท้ายให้เรื่องนี้กลายเป็นคดีที่ไร้ร่องรอยและผลักความผิดไปให้ศัตรูผู้ลึกลับคนนั้น

เช่นนี้แม่ว่าผู้มีพระคุณจะโทษเขาแต่ก็คงไม่รุนแรงเกินไป

อย่างไรเสียแม้แต่ผู้มีพระคุณเองก็ไม่สามารถค้นหาศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนิวยอร์กและยุโรปเหนือที่มีตัวอย่างเกิดขึ้นสองครั้ง

เมื่อคิดเช่นนี้อู๋ซูถงรู้สึกโล่งใจขึ้นมาก

เขารู้สึกว่าแม้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนในครั้งนี้จะรุนแรง กว่าเหตุการณ์ในนิวยอร์กและยุโรปเหนือ แต่อย่างมากเขาก็แค่เสียตำแหน่งผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการกองทัพขวา อย่างน้อยเขาก็ยังมีชีวิตรอด

...

อีกคนหนึ่งกล่าวว่า: "แต่ตอนนี้พวกเขาได้เริ่มนำเครื่องมือขุดออกไปแล้ว คาดว่าพวกเขาคงยกเลิกการค้นหา"

อู๋ซูถงกล่าวว่า: "เมื่อกี้ข้าได้ยินจากผู้บัญชาการของพวกเขาว่ามีคำสั่งจากเบื้องบนให้ถมที่นี่ทั้งหมดภายใน72ชั่วโมง"

อู๋ซูหังพูดอย่างหมดหนทาง: "ในสถานการณ์นี้หากไม่มีเครื่องจักรหนักก็เป็นไปไม่ได้ที่จะค้นหาเบาะแสใดๆ ตอนนี้พวกเขาไม่ได้ค้นหาแล้วและเป็นไปไม่ได้ที่เราจะระดมอุปกรณ์เพื่อทำการค้นหาต่อไป เมื่อพวกเขาถมที่นี่เรายิ่งหาเบาะแสอะไรไม่ได้เลย...”

“ทำ” อู๋ซูถงแสร้งถอนหายใจด้วยความเศร้าโศกแล้วกล่าวว่า “พวกเขาจะอพยพบุคลากรทั้งหมดในพื้นที่ทรุดตัวทันที ตอนนั้นเราจะไม่สามารถผ่านสายตาพวกเขาเข้าไปหาเบาะแสข้างใน และอีกไม่นานพวกเขาจะเริ่มถมดินเราไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่อีกต่อไปถอยออกจากที่นี่ก่อนจะดีกว่า เรากลับไปรายงานผู้มีพระคุณและดูว่าผู้มีพระคุณจะสั่งการอะไร"

“ตกลง!” คนเหล่านั้นรู้ว่าตอนนี้ทำอะไรไม่ได้ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงตอบตกลง