เมื่อได้ยินคำถามของพี่ชายอู๋ซูหังหันไปมองเขาอย่างเย้ยหยันแล้วพูดว่า "พี่ชาย พี่ชายที่แสนดีของข้า อย่าว่าข้าใจดำ ข้าแค่ทำตามคำสั่งของผู้มีพระคุณ บอกตามตรงว่าข้าคือคนที่จะมาแทนเจ้า"
“อะไรนะ?!” อู๋ซูถงตะลึง
เขาไม่เคยคิดเลยว่าในฐานะหนึ่งในผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการกองทัพทั้งห้าและในฐานะคนสนิทที่ผู้มีพระคุณไว้วางใจมากที่สุดจะมีคนมาแทนเขา!
ยิ่งไปกว่านั้นเขานึกไม่ถึงเลยว่าคนที่มาแทนคนนั้นคือน้องชายท้องเดียวกันของเขา!
เขาถามว่า "เจ้ามาเป็นตัวแทนของข้าตั้งแต่เมื่อไหร่!"
อู๋ซูหังหัวเราะ: "ข้าเป็นตัวแทนของเจ้าก่อนที่เจ้าจะได้เป็นผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการกองทัพขวาแล้ว จริงๆแล้วข้ารู้เรื่องที่เจ้าจะได้เป็นผู้บัญชาการก่อนหน้าเจ้าอีก"
“ไอ้สารเลว!” อู๋ซูถงตะโกนด้วยความโกรธ “เจ้าเป็นน้องของข้า! ข้าเฝ้าดูเขาเติบโต! แต่เจ้ากลับเป็นตัวแทนของข้าแต่หลายปีมานี้เจ้าไม่เคยบอกข้าเลย?!”
อู๋ซูหังถามกลับว่า: "ทำไมข้าต้องบอกเจ้าด้วย นี่เป็นภารกิจลับสุดยอดที่ผู้มีพระคุณมอบให้ข้า เจ้าและข้าต่างเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาที่ภักดีต่อผู้มีพระคุณมาก่อนและอีกอย่างก็เป็นพี่น้องกัน ถ้าเจ้าไม่พยายามหลอกลวงเจ้ผู้มีพระคุณ ท่านก็คงไม่ให้ข้าแทนที่เจ้า หากจะผิดก็ผิดที่เจ้าคิดไม่ซื่อกับพระเจ้า!”
อู๋ซูถงมองเขาและกัดฟันถาม "เจ้าก็รู้ว่าพี่โกหกผู้มีพระคุณ เจ้าไม่ช่วยพี่ปกปิดพี่ไม่ว่าแต่เจ้ายังรายงานเรื่องนี้กับผู้มีพระคุณ?!"
อู๋ซูหังหัวเราะอย่างเหยียดหยามแล้วพูดว่า "พี่ชาย อย่างที่ข้าพูดไปเมื่อกี้ ความจงรักภักดีต่อผู้มีพระคุณเป็นสิ่งสำคัญที่สุด รากฐานความสัมพันธ์ระหว่างเจ้ากับข้าก็ขึ้นอยู่กับหน้าที่และความภักดีต่อผู้มีพระคุณ เหนือสิ่งอื่นใดหากเจ้าทรยศต่อผู้มีพระคุณ ความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับเจ้าก็จบไปโดยธรรมชาติและเจ้าจะไม่ใช่พี่ใหญ่ของข้าอีกต่อไป แต่เป็นศัตรูของข้าและทั้งองค์กรพั่วชิง! "
ขณะที่พูดนั้นอู๋ซูหังก็ถอนหายใจแล้วพูดว่า: "เห้อ พี่ชายที่รักของข้า เจ้ารู้ไหมว่าตลอด20กว่าปีที่เจ้าเป็นผู้บัญชาการ ข้าหวังว่าวันนี้จะมาถึงโดยเร็วเมื่อข้าได้เป็นผู้บัญชาการ ไม่เพียงแต่จะสามารถกุมอำนาจหน่วยบัญชาการ แต่ยังจะได้รับยาอายุวัฒนะที่ผู้มีพระคุณมอบให้เป็นประจำ ระหว่างนั้นหากจงรักภักดีต่อผู้มีพระคุณ ไม่แน่วันหนึ่งอาจจะสามารถเรียนรู้ปราณทิพย์ สิ่งล่อตาล่อใจที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ใครจะไม่หวั่นไหว ยิ่งกว่านั้ข้าคือตัวสำรองของเจ้า ในฐานะตัวสำรองการที่ข้าจะเป็นผู้บัญชาการไม่ไกลเกินเอื้อม แค่กำจัดเจ้าคนรับตำแหน่งก็คือข้า!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...