เมืองจินหลิงในกลางเดือนสิงหาคม อากาศร้อนผิดปกติ
ในสองวันนี้ เย่เฉินยุ่งอยู่กับการเร่งให้หงห้าปรับปรุงโรงแรมน้ำพุร้อนช็องเซลีใหม่ สำหรับเรื่องตะวันออกกลางกับองค์กรพั่วชิง เขาล้วนไม่ได้เข้าไปก้าวก่าย
และในสองวันนี้ เย่เฉินก็ไม่มีเวลาไปสนใจหงฉางชิง
แต่หงฉางชิงก็กระตือรือร้นเป็นพิเศษ ได้เรียกศิษย์ใหญ่ที่เขาถ่ายทอดวิชาให้โดยตรงบินไกลมาจากสหรัฐอเมริกา เตรียมทำพิธีถ่ายทอดตำแหน่งเจ้าสำนักอย่างจริงจังต่อหน้าเย่เฉิน ขีดเส้นกั้นกับเต๋าไท่เจินโดยสิ้นเชิง จงรักภักดีกับเย่เฉินเพียงคนเดียวทั้งกายใจนับจากนี้เป็นต้นไป
หงฉางชิงในเวลานี้ กำลังรออยู่ตรงประตูของสนามบินนานาชาติจินหลิงอย่างร้อนใจ
เที่ยวบินที่เขารออยู่นั้น ล่าช้าไปครึ่งชั่วโมงแล้ว
ในตอนที่หงฉางชิงร้อนใจจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้วนั่นเอง ในที่สุดจอแสดงของสนามบินก็ได้อัปเดตข้อมูลเที่ยวบิน เที่ยวบินที่เขารออยู่ได้มาถึงแล้ว
รออยู่อีกครึ่งชั่วโมง ผู้โดยสารของเที่ยวบินนี้ถึงได้ทยอยเดินออกมาจากประตู
หงฉางชิงชะโงกหน้าเฝ้ารอ เมื่อเขามองเห็นผู้หญิงรูปร่างสูงโปร่ง ผมยาวจรดเอว ในที่สุดรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าอีกครั้ง โบกมือให้เธออย่างร่าเริงพลางกล่าว: “หลงเอ๋อร์ อาจารย์อยู่ตรงนี้!”
ผู้หญิงผมยาวสูงประมาณ 178 เซนติเมตร ผมยาวสลวย ขายาวเหยียดตรง บุคลิกเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความคลาสสิค งดงามโดดเด่น
ผู้หญิงคนนี้ ก็คือศิษย์ใหญ่ที่หงฉางชิงถ่ายทอดวิชาให้ด้วยตนเอง หลงซือฉี
หลงซือฉีตอนนี้อายุสามสิบปี คุณพ่อเป็นคนจีนสัญชาติอเมริกัน คุณแม่เป็นลูกครึ่งจีนอเมริกัน คุณพ่อของเธอเป็นลูกศิษย์ที่อาจารย์ของหงฉางชิงรับเอาไว้ในสังกัดตอนที่ท่านออกเดินทางท่องเที่ยว แม้ว่าจะไม่มีพรสวรรค์โดดเด่นในด้านวิชาเต๋ากับวิถีบู๊ แต่กลับมีความสามารถในการหาเงินมาก เพราะฉะนั้นจึงได้บริจาคเงินให้กับเต๋าไท่เจินจำนวนไม่น้อยในตอนนั้น
ตอนหลงซือฉียังเด็ก ได้เข้าออกเต๋าไท่เจินอยู่บ่อยครั้ง ได้แสดงพรสวรรค์ด้านวิชาเต๋ากับวิถีบู๊ออกมาตอนอายุแปดขวบ พอดีกับที่หงฉางชิงได้รับสืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนัก จึงได้รับหลงซือฉีเข้าเป็นศิษย์ถ่ายทอด
“มีสิ มีแน่นอนอยู่แล้ว!” หงฉางชิงพยักหน้าอย่างจริงจัง แต่กลับกล่าวอย่างมีเลศนัย: “แต่ยังบอกเธอวันนี้ไม่ได้ อาจารย์ได้จองโรงแรมไว้ให้เธอแล้ว เดี๋ยวจะพาเธอไปที่โรงแรมก่อน แล้วพรุ่งนี้อาจารย์จะพาเธอไปพบคนคนหนึ่ง”
หลงซือฉีถามด้วยอยากรู้: “อาจารย์ ท่านจะพาฉันไปพบใครเหรอคะ?”
หงฉางชิงกล่าวอย่างลึกลับ: “เป็นใคร ตอนนี้ก็ยังบอกเธอไม่ได้ ถึงพรุ่งนี้เธอก็จะรู้เอง”
หงฉางชิงไม่ได้บอกกับหลงซือฉีว่า ที่ให้เธอมาหัวเซี่ยนั้นเพราะต้องการถ่ายทอดตำแหน่งเจ้าสำนักให้เธอ
เรื่องใหญ่อย่างการถ่ายทอดตำแหน่งเจ้าสำนัก ตามหลักแล้วไม่ควรที่จะทำอย่างลวก ๆ และฉุกละหุกเช่นนี้
ขั้นตอนโดยปกติแล้ว คือเจ้าสำนักคนปัจจุบันกับผู้สืบถอดตำแหน่งเจ้าสำนัก จะต้องกลับไปที่เต๋าไท่เจินด้วยกัน จากนั้นก็จัดพิธีอันใหญ่โตต่อหน้าลูกศิษย์ทั้งหมดของเต๋าไท่เจิน และต้องทำการเซ่นไหว้บรรดาจู่ซือของเต๋าไท่เจิน เมื่อทำขั้นตอนทั้งหมดนี้เรียบร้อย เจ้าสำนักคนใหม่ถึงจะขึ้นรับตำแหน่งเจ้าสำนักได้สำเร็จ ภายใต้การเป็นสักขีพยานของทุกคนรวมทั้งบรรดาจู่ซือของเต๋าไท่เจิน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...