ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5450

หงฉางชิงค่อนข้างรู้จักศิษย์สืบทอดคนนี้ของตนเองเป็นอย่างดี เห็นว่าเธอได้ตัดสินใจแล้ว หงฉางชิงก็ไม่โน้มน้าวอะไรอีก เพียงแค่เอ่ยถาม: “ซือฉี เธอเตรียมจะกลับอเมริกาเมื่อไหร่?”

หลงซือฉีครุ่นคิดสักพักแล้วกล่าว: “ยิ่งเร็วยิ่งดี”

จากนั้น เธอก็หยิบโทรศัพท์ออกมาดูตั๋วเครื่องบิน กล่าวพึมพำ: “พรุ่งนี้จินหลิงไม่มีเที่ยวบินไปอเมริกา ดูท่าคงได้แต่ไปเปลี่ยนเครื่องที่เมืองอื่น”

กล่าวจบ เธอก็อดไม่ได้ที่จะบ่นขึ้นมา: “ถ้ารู้แต่แรกว่าจะเป็นแบบนี้ ฉันก็คงให้คุณพ่อเตรียมเครื่องบินส่วนตัวให้สักลำแล้ว”

หงฉางชิงถามเธอ: “งั้นเธอเตรียมไปเปลี่ยนเครื่องที่ไหน?”

“เกาะฮ่องกางมั้งคะ!” หลงซือฉีกล่าว: “ตอนนี้ที่เกาะฮ่องกางมีเที่ยวบินเยอะสุด พรุ่งนี้เช้าศิษย์จะไปที่เกาะฮ่องกางก่อน”

หงฉางชิงพยักหน้า กล่าว: “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นอาจารย์ก็จะไม่รั้งเธอไว้ อาจารย์จะรอเธออยู่ที่จินหลิง”

“ได้ค่ะ!” หลงซือฉีกล่าว: “ศิษย์จะรีบจัดการเรื่องทีละเรื่องโดยเร็วที่สุด”

ในตอนที่หลงซือฉีได้ทำการตัดสินใจ เตรียมกลับอเมริกา เพื่อย้ายทั้งสำนักเต่าไท่เจินมาที่จินหลิงนั่นเอง เย่เฉินไม่ได้ไปจากโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงจริง ๆ

เขากำลังอยู่ที่ห้องทำงานของเฉินจื๋อข่าย ให้เขาจัดลูกน้อย คอยจับตาดูชาวอเมริกาเชื้อสายจีนที่ชื่อหลงซือฉีคนนั้น

สาเหตุที่ต้องจับตาดูเธอ เพราะเย่เฉินวางแผนไว้ว่าก่อนเธอไปจากจินหลิง จะหาโอกาสลบความทรงจำเกี่ยวกับตัวเองออกจากสมองของเธอไป พอผู้หญิงคนนี้กลับถึงอเมริกา จะต้องอุทิศตนเพื่อการพัฒนาของเต๋าไท่เจินในอนาคตอย่างกระตือรือร้น สำหรับตัวเอง ก็จะหมดสิ้นถึงความเสี่ยงใด ๆ

แต่เขาคิดไม่ถึงว่า ไม่นานหงฉางชิงจะโทรเข้ามาหาเขาอย่างเคารพนอบน้อม และกล่าวรายงานอย่างกระตือรือร้น: “อาจารย์เย่ครับ ผมได้ถ่ายทอดตำแหน่งเจ้าสำนักให้ซือฉีไปเรียบร้อย นับจากตอนนี้เป็นต้นไป ผมไม่มีความสัมพันธ์อะไรกับเต๋าไท่เจินอีกแล้ว จะทำงานรับใช้ตามที่อาจารย์เย่สั่งทุกอย่าง! ไม่ว่าคุณมีเรื่องอะไรที่ต้องการให้ผมไปทำ ก็สั่งมาได้เลยครับ! หากผมกล้ามีใจเป็นสองอีก ก็ขอให้สวรรค์ลงโทษ!”

ดังนั้น เขาจริงได้แต่เลือกบอกความจริงทุกอย่างกับเย่เฉิน

ถึงแม้แบบนี้จะละอายใจต่อหลงซือฉี แต่ตอนนี้เขาไม่มีวิธีอื่นอีกเลย จึงได้แต่เปิดเผยความลับล่วงหน้า

เพราะไม่ว่าอย่างไรเสีย ตอนเย่เฉินลงโทษเขาเมื่อครั้งที่แล้ว ก็ได้แสดงออกถึงความรังเกียจที่มีต่อนกสองหัวบ่าวสองบ้านแล้ว

เย่เฉินได้ยินว่าหลงซือฉีจะพาทั้งสำนักเต๋าไท่เจินย้ายมาอยู่ใต้บังคับบัญชาของตนเอง ก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาด้วยความสงสัย: “ผู้หญิงคนนี้นิสัยแข็งกระด้างมาก จะตัดสินใจแบบนี้ยังไง? หรือว่าคุณได้พูดอะไรบางอย่างกับเธอ?”

หงฉางชิงไม่กล้าปิดบัง กล่าวโดยเร็ว: “ตอบอาจารย์เย่ ผมได้พูดกับเธอสองสามประโยคจริงครับ......”

พูดมาถึงตรงนี้ เขาก็กล่าวอธิบายด้วยความเกรงกลัว: “แต่ว่า ความตั้งใจเดิมของผมคืออยากช่วยคุณรวบรวมกำลังคน สำนักเต๋าไท่เจินมีศิษย์หลายร้อยคน ในหมู่พวกเขามีนักบู๊ระดับสามดาวขึ้นไป อยู่เกือบครึ่งของศิษย์ทั้งหมด หากให้มาอยู่ใต้บังคับบัญชาของอาจารย์ได้อนาคต สำหรับอาจารย์เย่แล้ว ก็เหมือนกับเสือติดปีก”