ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5451
เย่เฉินยิ้มอ่อน ๆ ถามเขา: “ถ้าหากผมเดาไม่ผิด คุณหลงคนนั้นน่าจะได้บอกกับคุณว่า อย่าเปิดเผยเรื่องนี้ออกไปอย่างเด็ดขาดใช่หรือไม่?”
หงฉางชิงชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็กล่าวขึ้นมาอย่างประหม่า: “อาจารย์เหมือนมีตาทิพย์จริง ๆ ด้วย...... ซือฉีได้กำชับกับผมเอาไว้ว่า อย่าพึ่งบอกเรื่องนี้กับอาจารย์เย่......แต่ว่า แต่ตอนนี้ผมเป็นลูกน้องของอาจารย์เย่แล้ว ย่อมต้องคิดเพื่อผลประโยชน์ของคุณเป็นอันดับแรก ดังนั้นผมก็เลยรีบโทรมาบอกเรื่องนี้กับคุณ”
เย่เฉินพอใจกับท่าทางเช่นนี้ของหงฉางชิงขึ้นมาไม่น้อย ยิ้มกล่าว: “ไม่เลวนี่อาจารย์เย่ ครั้งนี้ใช้ได้ไม่เบาเลย”
พูดไป เขาก็กล่าวขึ้นมาอีกครั้ง: “เรื่องนี้ ผมจะถือว่าไม่เคยได้ยินมาก่อน”
หงฉางชิงรีบเอ่ยถามเขา: “อาจารย์เย่ ผมขอบังอาจถามหน่อยนะครับ คุณยินดียอมรับสำนักเต่าไท่เจินเข้ามาอยู่ใต้บังคับบัญชาไหมครับ?”
เย่เฉินยิ้มเรียบ ๆ : “สถานการณ์ที่จะรับเข้ามาอยู่ใต้บังคับบัญชานั้นมีสองอย่าง หนึ่งคือต้องจงรักภักดี ฟังคำสั่งจากผม ส่วนอีกสถานการณ์หนึ่งคือเต๋าไท่เจินเห็นผมเป็นไอ้โง่ ใช้การยอมศิโรราบบังหน้า เพื่อหลอกเอาเงินทองและทรัพยากรจากผม คุณคิดว่าหลงซือฉีเป็นประเภทไหน?”
หงฉางชิงกล่าวโดยสัญชาตญาณ: “ต้องประเภทที่หนึ่งอยู่แล้วสิครับ!”
“งั้นเหรอ?” เย่เฉินกล่าวยิ้มเยาะ: “ผมดูออก ก่อนที่ผมจะออกมา หลงซือฉียังคงเห็นผมเป็นศัตรู ไม่แม้แต่จะเกรงใจคุณด้วยซ้ำ คุณเอาอะไรมามั่นใจว่า เธอต้องจงรักภักดีกับผมอย่างแน่นอน?”
หงฉางชิงไม่รีรอ กล่าวอย่างมั่นใจขึ้นมาทันที: “คุณเย่วางใจเถอะครับ ผมต้องทำอย่างเต็มกำลังแน่!”
เย่เฉินกล่าว: “ผมเตรียมสร้างฐานฝึกแห่งหนึ่งที่จินหลิง ถึงตอนนั้นจะมีนักบู๊ประมาณหลายสิบหรือนับร้อยคนเรียนรู้และฝึกฝนอยู่ในฐานฝึก ผลการฝึกฝนของคนพวกนี้ โดยทั่วไปแล้วจะไม่เกินนักบู๊แปดดาว สิ่งที่ผมต้องการให้คุณทำ ก็คือสอนเนื้อหาที่อยู่ใน《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ส่วนที่หนึ่ง ให้กับพวกเขาอย่างไม่ปิดบังแม้แต่น้อย พวกเขายิ่งเรียนได้เยอะ ยิ่งเรียนได้ดี ความดีความชอบของผู้เป็นอาจารย์อย่างคุณก็จะยิ่งสูง!”
พูดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็กล่าวต่อ: “ตราบใดที่คุณสามารถทำหน้าที่นี้ได้อย่างเต็มที่ เช่นนั้นในอนาคตเมื่อถึงเวลาแล้ว ผมก็จะมอบเนื้อหาส่วนที่เหลืออยู่ของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ให้คุณเป็นส่วน ๆ ไป แบบนี้ในขณะที่คุณพัฒนาเพิ่มระดับความสามารถของตนเอง ก็จะสามารถช่วยให้สมาชิกในฐานฝึกพัฒนาระดับฝีมือขึ้นได้อย่างรวดเร็วไปด้วย!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...