หลังจากที่ตัดสินใจ เย่เฉินก็กดโทรไปหาฉินเอ้าเสวี่ยนก่อน
เป็นเวลานานมากแล้วที่เย่เฉินไม่ได้เจอฉินเอ้าเสวี่ยน เจอเธอเมื่อล่าสุด ก็น่าจะเป็นเมื่อครั้งที่เธอมาส่งยาแทนพ่อของตัวเอง
จำได้ว่าตัวเองยังเคยรับปากเธอ จะหาเวลาไปดูการฝึกซ้อมของเธอ แต่เมื่อยุ่งขึ้นมาก็ถึงกับลืมเลือนมันไป ภายในใจของเย่เฉินก็รู้สึกละอายใจเล็กน้อย
เขากดโทรหาฉินเอ้าเสวี่ยน ปลายสายกดรับอย่างรวดเร็ว ฉินเอ้าเสวี่ยนเอ่ยถามอย่างประหลาดใจ“อาจารย์เย่ ทำไมวันนี้ถึงได้ว่างโทรมาได้ !”
เย่เฉินหัวเราะแล้วพูดว่า“ที่ฉันโทรหาเพราะมีเรื่องดีๆจะมาบอก”
“เรื่องดีๆอะไรกัน?”ฉินเอ้าเสวี่ยนเอ่ยถามอย่างลิงโลด“อาจารย์เย่ คุณจะมาแนะแนวการฝึกฝนให้ฉันที่บ้านเหรอ?คุณตอบตกลงฉันนานแล้วนะ ……”
เย่เฉินหัวเราะ“ประมาณนั้น ฉันเพิ่งได้เชิญผู้เก่งกาจวิชาบู๊มาท่านหนึ่ง ให้เขาเปิดการเรียนการสอนวิถีบู๊ที่เมืองจินหลิง ทำการฝึกตั้งแต่พื้นฐานเริ่มต้น โอกาสที่หาได้ยาก หากเราสนใจและมีเวลา ก็สามารถมาเข้าร่วมได้”
“จริงเหรอ?!”ฉินเอ้าเสวี่ยนถามอย่างตื่นเต้น“อาจารย์เย่……วิถีบู๊นั้นเป็นความลับของตระกูลศิลปะต่อสู้กับสำนักบู๊ที่ไม่มีการถ่ายทอดสู่กันไม่ใช่เหรอ?เอ้าเสวี่ยนมีโอกาสที่จะได้เรียนรู้มันจริงๆเหรอ ?”
“แน่นอน”เย่เฉินกล่าว“ไม่เพียงมีโอกาสที่จะได้เรียนรู้เท่านั้น แต่ยังสามารถจะร่ำเรียนได้ด้วย จนในตอนนี้ เท่าที่ฉันรู้มา เป็นวิชาบู๊ที่ดีที่สุดและสมบูรณ์ที่สุด”
“เยี่ยมไปเลย!”ฉินเอ้าเสวี่ยนพูดอย่างไม่ลังเล“อาจารย์เย่ เอ้าเสวี่ยนยินดี ยินดีอย่างที่สุด!ไม่รู้ว่าเมื่อไร แล้วต้องไปลงชื่อที่ไหน?”
เย่เฉินยิ้มและพูดว่า“นี่ไม่ใช่การเปิดรับสมัครจากภายนอก จะไปมีสถานที่ให้ลงชื่อได้ยังไง แต่เธอไม่ต้องเป็นห่วง ขอแค่เธอยินดีเข้าร่วม ฉันจะเก็บที่ของเธอไว้ให้ รอระบุเวลาได้แล้ว ฉันจะแจ้งที่อยู่ไปให้ แต่ไม่ต้องเป็นห่วงไป สถานที่นั้นอยู่ที่ในเมืองจินหลิงนี่แหละ ไม่ไกลจากบ้านมากนัก ”
“ไม่มีปัญหา!”ฉินเอ้าเสวี่ยนกระดี๊กระด๊าอย่างตื่นเต้นอยู่ที่ปลายสาย สักพักก็ถึงได้สงบลง แล้วเอ่ยพูดว่า“เอ่ออาจารย์เย่ การฝึกนี้ต้องใช้เวลานานแค่ไหน? หากนานเกินไป ฉันจะได้เตรียมตัวล่วงหน้า ทำเรื่องพักการเรียนของเทอมหน้าไว้ก่อน ตอนนี้ก็กลางเดือนสิงหาแล้ว อีกไม่นานก็จะเปิดเทอม”
“ได้ค่ะอาจารย์เย่ !”ฉินเอ้าเสวี่ยนตกปากรับคำในทันที จากนั้นก็เอ่ยถามว่า“เอ่ออาจารย์เย่ มีอะไรที่ฉันต้องเตรียมล่วงหน้าไหม?”
เย่เฉินกล่าว“อาหารการกินและที่พักนั้นจะมีคนจัดเตรียมไว้ให้ แต่หากเธอมีของใช้ส่วนตัวอะไร ก็เตรียมมันไปเองได้ ที่พักของที่นี่นั้นถือว่าดีใช้ได้ เป็นมาตรฐานของโรงแรม และฉันเองก็ได้แบ่งแยกที่พักโซนชายหญิงให้ด้วย แบบนี้ก็จะสะดวกมากกว่า”
ฉินเอ้าเสวี่ยนพูดด้วยรอยยิ้ม“งั้นฉันก็เก็บเฉพาะเสื้อผ้าส่วนตัวของตัวเองก็พอ !”
“ใช่”เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม“ถึงเวลาหากขาดเหลืออะไร ก็บอกกับผู้ที่รับผิดชอบในสถานที่นั้นได้ พวกเขาจะอำนวยความสะดวกพวกเธออย่างเต็มที่แน่นอน”
“ได้ค่ะอาจารย์เย่!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...