บทที่546
เซียวชูหรันออกมาจากห้องนอน บิดขี้เกียจ แล้วถามเย่เฉินว่า:"วันนี้มีธุระเหรอ?"
เย่เฉินบอกว่า:"ตอนเที่ยงผมจะไปเข้าร่วมงานวันเกิดของเพื่อนน่ะ"
พูดจบ เย่เฉินก็ถามเธอว่า:"ที่รัก เธอมีธุระเหรอ?"
เซียวชูหรันพยักหน้า แล้วพูดว่า:"ฉันอยากไปซื้อของ แต่ว่าถ้านายมีธุระก็ไปทำก่อนเถอะ ฉันนัดรั่งหลินไปด้วยกันแล้ว"
เย่เฉินพูดว่า:"ขอโทษนะที่รัก เธอไปกับรั่งหลินก่อน วันหลังผมค่อยไปกับเธอ"
เซียวชูหรันยิ้ม:"อื้ม ได้"
แม่ยายหม่าหลันถามด้วยสีหน้าบึ้งตึง:"โอ้ เย่เฉิน นายมีเพื่อนที่จะจัดงานวันเกิดที่เมืองจินหลิงด้วยเหรอ?อายุไม่ใช่น้อยๆสินะ?"
เย่เฉินพยักหน้า: "อายุแปดสิบแล้ว"
หม่าหลันหัวเราะเยาะ:"ตอนนี้นายเริ่มใช้ของบ้าๆนั้น ไปหลอกลวงคนแก่ที่กำลังจะตายงั้นเหรอ?หลอกค่าโลงศพเหรอ?"
เย่เฉินพูดเบาๆ:"ผมไม่เคยโกหกใคร"
"ยังจะเสแสร้งอีกเหรอ?"หม่าหลันตะคอกอย่างเย็นชา:"คนใหญ่โตที่นายเคยหลอกในเมืองจินหลิงยังน้อยไปเหรอ?ฉันบอกให้นะ ฉันมองเห็นอนาคตของนายหมดแล้ว ผลลัพธ์ที่รอนายอยู่มีสองอย่าง ไม่เข้าคุก ก็ถูกตามล่า"
ช่วงนี้หม่าหลันเห็นเย่เฉินแล้วไม่สบอารมณ์มากๆ ปัจจัยหลักคือเย่เฉินบริจาคเงินที่ตนเสียให้กับเหอเหลียนและเฉียนหงเย่นให้Project Hope
ตอนนี้ กระเป๋าสะอาดกว่าหน้าอีก บัตรชำระเงินของร้านเสริมสวยใช้หมดแล้วไม่มีเงินต่ออายุ ยิ่งไม่รู้ว่าถ้าสามี หรือลูกสาวรู้ จะอธิบายให้ฟังอย่างไร
ในสายตาของหม่าหลัน เย่เฉินเป็นผู้กระทำความผิดทั้งหมดนี้!
ดังนั้น เธอจึงไม่พอใจกับเย่เฉินมากๆ
หม่าหลันพูดด้วยความโกรธ:"ไปกินข้าวห้องที่แย่ที่สุดของเทียนเซียงฝู่ก็ต้องมีสัก2-3หมื่นหยวน นายมีเงินจ่ายเหรอ?"
เซียวฉางควนพูดอย่างโมโห:"บอกเธอไปนานแล้ว ว่าผมจะชิงตำแหน่งกรรมการบริหาร มื้อละสองสามหมื่นแล้วยังไง?อีกอย่างก็ไม่ใช่เงินเธอ"
หม่าหลันโกรธมาก และพูดออกมาว่า:"เงินสองหมื่นหยวน พอสำหรับข้าไปทำทรีทเมนท์ใบหน้าและร่างกายที่ร้านเสริมสวยได้หลายครั้ง! นายกลับใช้เงินนี้เพื่อไปเลี้ยงข้าวเหรอ?"
เซียวฉางควนพูดออกมา:"เธอไปร้านเสริมสวยใช้จ่าย1-2หมื่นต่อเดือน ผมก็ไม่ได้ห้ามเธอ! เงินสองร้อยกว่าล้านในบ้านอยู่ที่เธอหมด เธอใช้ของเธอ ผมใช้ของผม ผมขอเงินเธอ เธอก็ไม่ให้ เธอยังจะมายุ่งอีกว่าผมเอาเงินมาจากไหนทำไม?"
หม่าหลันถูกเซียวฉางควนถามจนนิ่งไปทันที
สองร้อยล้านในบ้านอยู่ที่ตัวเองจริงๆ แต่ตอนนี้บริจาคให้ Project Hopeหมดแล้ว!
ฉันไม่มีเงินแม้แต่จะไปร้านเสริมสวยเพื่อดูแลผิวหน้าแล้ว!
ถ้าค่าอาหาร 20,000หยวนนี้ เอาไปทำหน้าให้ตัวเองมันจะดีแค่ไหนเชียว?

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...