“ไซปรัส?”หลินหว่านเอ๋อร์ถามอย่างประหลาดใจ“ก่อนหน้านั้นองค์กรพั่วชิงมีฐานที่มั่นทหารหน่วยกล้าตายที่นั่นเหรอ?”
“ครับคุณหนู”เหล่าจางพยักหน้าให้เบาๆ และพูดด้วยความเคารพ“ครั้งนี้ผู้มีพระคุณขององค์กรพั่วชิง เป็นคนประกาศกระบวนการทำลายฐานทหารหน่วยกล้าตายในไซปรัสเอง !”
“เห็นว่า ฝ่ายตรงข้ามนั้นสังหารสมาชิกของทหารหน่วยกล้าตายทั้งหมดในฐานก่อน รวมไปถึงทหารหน่วยกล้าตายกว่าพันนายและครอบครัวของพวกเขา ยังมีทหารม้ากล้าอีกกว่าร้อยนายพร้อมครอบครัวด้วย”
“นอกจากนี้ อีกฝ่ายยังได้สังหารทหารหน่วยกล้าตายระดับบน และครอบครัวรวมถึงทหารม้ากล้าอีกกว่าหลายร้อยนายพร้อมครอบครัวทั้งหมดเกือบพันคนในโรงงานหลอมทองแดงที่ตุรกีอีกด้วย!”
“จากนั้นอีกฝ่ายก็วางตาข่ายดักอย่างแน่นหนาที่ในฐานของทหารหน่วยกล้าตายในไซปรัส ใช้ระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์ที่รวดเร็ว และทรงพลัง สังหารท่านเอิร์ลเจี้ยนกง !”
“ตอนนี้ผู้มีพระคุณได้สั่งการให้เจ้าหน้าที่ระดับกลางขึ้นไปทุกคนให้เข้าสู่ภาวะความปลอดภัยระดับสูง ขณะเดียวกันก็ได้สั่งระงับการเคลื่อนไหวและดำเนินการทุกอย่างขององค์กรพั่วชิงทั้งหมด และแม้แต่การติดต่อกับผู้ประจำการในต่างประเทศอื่นขององค์กรพั่วชิงก็หยุดชะงักลงชั่วคราวด้วยเช่นกัน!”
หลินหว่านเอ๋อร์ถามด้วยความตกใจ“เป็นเรื่องจริงเหรอ?!”
เหล่าจางโน้มตัวลง แล้วพูดอย่างจริงจังที่สุด“เรียนคุณหนู จริงแท้แน่นอนครับ!”
หลินหว่านเอ๋อร์พูดอย่างดีอกดีใจเป็นที่สุด“เยี่ยม!ช่างเยี่ยมจริงๆ!”
เหล่าจางในตอนนี้อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “คุณหนู ผมมีเรื่องหนึ่งที่ไม่เข้าใจครับ ”
หลินหว่านเอ๋อร์กล่าว“พูดมาสิ”
เหล่าจางถามอย่างประหลาดใจ“คุณหนู แต่เมื่อกี้คุณหนูเพิ่งจะบอกว่า วิธีการสังหารคนเป็นพันๆแบบนี้ ไม่ใช่วิธีการของเขาไม่ใช่เหรอครับ?”
“ใช่!”หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า และพูดอย่างหนักแน่น“ดังนั้นฉันคิดว่า ผู้มีพระคุณอาจจะกำลังพูดโกหก!”
เหล่าจางถามเธอ“คุณหมายความว่า เหตุการณ์นี้เป็นเรื่องหลอกงั้นเหรอครับ?”
“ไม่”หลินหว่านเอ๋อร์พูดอย่างเคร่งขรึม“ในเมื่อมีรายงานว่าท่านเอิร์ลเจี้ยนกงตายแล้ว เขาก็อาจจะตายจริงๆ ข่าวสำคัญแบบนี้ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผู้มีพระคุณจะโกหกมันเพื่อบั่นทอนขวัญและกำลังใจของกองทัพ”
พูดจบ หลินหว่านเอ๋อร์ก็เปลี่ยนเรื่อง“ไม่ใช่ ฐานที่มั่นของทหารหน่วยกล้าตายในไซปรัส กับโรงงานหลอมทองแดงในตุรกี จากที่ฉันดู อาจไม่ได้เป็นอย่างที่ผู้มีพระคุณพูดมาก็เป็นได้ บอกว่าถูกล้างบางทั้งหมด ตรงกันข้าม ฉันกลับเชื่อว่า ผู้คนที่นั่น ได้ถูกเย่เฉินปลุกระดมให้ก่อการกบฏทั้งหมดแล้ว!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...