“ถึงกาลสิ้นสุด?”
เมื่อหลินหว่านเอ๋อร์ได้ยินสี่คำนี้ ยิ้มแล้วส่ายหัว พูดอย่างขบขันว่า“ทหารหน่วยกล้าตายกับทหารม้ากล้าเหล่านั้น เป็นเพียงแค่ส่วนล่างขององค์กรพั่วชิงเท่านั้น ไม่ถูกจัดอยู่ในส่วนกลางเลยด้วยซ้ำ”
พูดจบ หลินหว่านเอ๋อร์ก็พูดต่อ“หัวใจสำคัญ และแกนหลักขององค์กรพั่วชิงที่แท้จริง อันที่จริงแล้วคือผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการกองทัพห้ากอง กับคนสนิทของผู้บัญชาการ พวกเขากับผู้มีพระคุณเป็นสมาชิกในครอบครัวเดียวกัน มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดและพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน นอกจากนี้ ยอดฝีมือที่ค่ายฮูเบนได้ฝึกฝนมาตลอดหลายปี เกินกว่าครึ่งเป็นคนของหน่วยบัญชาการกองทัพห้ากอง ไม่มีใครรู้ว่าหน่วยบัญชาการกองทัพห้ากองนั้นมียอดฝีมืออยู่เท่าไร!”
“ยิ่งไปกว่านั้น ข้างกายของผู้มีพระคุณมียอดฝีมือเท่าไร ก็ยิ่งไม่มีใครรู้ แม้ว่าท่านเอิร์ลทั้งสี่จะยังมีเหลืออยู่อีกสามคน แต่ท่านเอิร์ลทั้งสี่ก็เป็นเพียงยอดฝีมือขั้นสุดที่ผู้มีพระคุณเปิดตัวออกมาเท่านั้น ข้างกายของผู้มีพระคุณยังมียอดฝีมือที่เทียบเท่ากับท่านเอิร์ลทั้งสี่อีกหรือไม่ คาดว่าคงมีแค่ผู้มีพระคุณเองเท่านั้นที่รู้”
“ดังนั้น ต่อให้ทหารหน่วยกล้าตายกับทหารม้ากล้าทั้งหมดจะก่อการกบฏ ความแข็งแกร่งขององค์กรพั่วชิงนั้นก็ไม่สามารถจะมองข้ามได้
เหล่าจางพยักหน้า พูดอย่างเคารพ“คุณหนูพูดถูก เป็นผมเองที่มองโลกในแง่ดีเกินไป……”
หลินหว่านเอ๋อร์ยิ้มและพูดว่า“มองโลกในแง่ดีก็ไม่เป็นไร เพราะนี่ก็น่าจะเป็นวิกฤตครั้งใหญ่ ตั้งแต่ที่องค์กรพั่วชิงก่อตั้งมาจนวันนี้ เย่เฉินไม่เพียงทำลายฐานทหารหน่วยกล้าตายขององค์กรพั่วชิงที่เดียวเท่านั้น เขายังได้เปลี่ยนพลังอำนาจของฐานทหารหน่วยกล้าตายนี้มาเป็นพลังอำนาจของตัวเอง สถานการณ์ที่ศัตรูอ่อนแอและตัวเองเติบโตขึ้นนั้นสำหรับเขาแล้วมันเป็นประโยชน์มาก หากเขาสามารถจะรวบรวมกำลังพลและใช้ยุทธศาสตร์ที่มั่นคงในการซุ่มโจมตี ค่อยๆจัดการกับองค์กรพั่วชิง เชื่อว่าใช้เวลาไม่นาน เขาก็พร้อมที่จะต่อสู้กับศัตรูอย่างองค์กรพั่วชิงที่แข็งแกร่งแบบซึ่งหน้าได้ กำจัดองค์กรพั่วชิงให้สิ้นซากคาดว่าก็ไม่ไกลเกินเอื้อม!”
เหล่าจางถอนหายใจแล้วพูดว่า“ หวังว่าคุณเย่คนนี้ จะเป็นอย่างที่คุณหนูได้คาดหวังไว้!”
“เขาทำได้”หลินหว่านเอ๋อร์ยกยิ้มเล็กน้อย จากนั้นมือซ้ายก็จับไปที่แขนเสื้อข้างขวา ถูหมึกลงบนแป้นหินหมึก เบี่ยงหน้ามาแล้วถามเขาด้วยรอยยิ้ม“ยังมีเรื่องอะไรที่จะรายงานอีกไหม?หากไม่มี ฉันจะวาดรูปต่อแล้ว ก่อนเปิดเทอม ฉันจะวาดรูปนี้ให้เสร็จ ”
เหล่าจางกล่าว“เรียนคุณหนู ผมไม่มีเรื่องอะไรจะรายงานแล้วครับ หากคุณหนูไม่มีอะไรให้รับใช้ อย่างนั้นผมก็ขอตัวครับ ”
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้าและยิ้ม“ได้ ลุงไปเถอะ ช่วงนี้ก็อย่าเพิ่งไปติดต่ออะไรกับสายของเรา ฉันกลัวว่าผู้มีพระคุณจะใช้โอกาสนี้ กวาดล้างระบบภายใน ภายใต้สถานการณ์ที่นิ่งเงียบแบบนี้ หากใครยังติดต่อกับโลกภายนอก ก็จะถูกจับเอาได้ง่ายๆ ”
ครั้งนี้เขาตั้งใจจะเชิญคนในตระกูลเหอมาเข้าร่วมการฝึกนี้ด้วย เพื่อให้พวกเขามีโอกาสได้พัฒนาความแข็งแกร่งที่มี
แต่เขาไม่รู้เลย ว่าหญิงสาวลึกลับที่ตัวเองได้เคยช่วยเอาไว้นั้น ในตอนนี้ก็กำลังอยู่ที่บนยอดเขาจื่อจินที่ซึ่งห่างจากตัวเองไม่ถึงสองกิโลเมตร
เย่เฉินมาถึงที่ตระกูลเหอ สมาชิกทุกคนในตระกูลเหอต่างออกมาต้อนรับเขา
คุณท่านเหอหงเซิ่งเดินนำหน้า มาหาเย่เฉิน คุกเข่าข้างหนึ่งลง แล้วพูดอย่างเคารพ“ไม่รู้ว่าวันนี้คุณจะมาตระกูลเหอ ขอโทษที่ไม่ได้ออกไปรอต้อนรับ คุณเย่ได้โปรดอภัยด้วย!”
กับเย่เฉิน ภายในใจของเหอหงเซิ่งนั้นรู้สึกขอบคุณเป็นอย่างมาก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...