ที่รู้สึกขอบคุณเย่เฉินแบบนี้ เพราะเย่เฉินได้ช่วยซูรั่วหลีเอาไว้ และได้รักษาเหออิงซิ่วจนหาย ยังสนับสนุนการแต่งงานกันของเหออิงซิ่วกับซูโสว่เต้าอีกด้วย และยังได้ให้โอกาสมากมายกับตระกูลเหอ
ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ เขาได้นำพาซูรั่วหลี ให้ก้าวขึ้นไปเป็นนักบู๊แปดดาวทีละขั้น
สิ่งนี้ในประวัติการณ์ของตระกูลเหอนั้น ไม่เคยมีมาก่อน
ดังนั้น ในสายตาของเหอหงเซิ่ง เย่เฉินก็จึงเป็นเหมือนกับเทพเจ้า
เย่เฉินในตอนนี้ยกยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า “ท่านเหออายุมากแล้ว ไม่จำเป็นต้องเกรงใจผมขนาดนี้ก็ได้ครับ”
เหอหงเซิ่งจับมือกับเย่เฉิน และกล่าว“คุณเย่ รั่วหลียังเก็บตัวถือศีลอยู่ อิงซิ่วกับโสว่เต้าสองคนก็ไม่อยู่เมืองจินหลิง พวกเขาสามคนไม่สามารถจะมาต้อนรับได้ หวังว่าคุณจะไม่ถือสา ”
เย่เฉินพยักหน้า และถามเขา“คุณน้าเหอกับซูโสว่เต้าไปด้วยกันเหรอครับ ?”
“ใช่”เหอหงเซิ่งกล่าว“พวกเขาสองคนเดินทางไปฮันนีมูนที่ยุโรปเมื่อไม่กี่วันก่อน คงอีกหลายวันกว่าจะกลับมา ”
พูดจบ เหอหงเซิ่งก็พูดต่อ“รั่วหลียังเก็บตัวถือศีลอยู่ห้องใต้ดิน ฉันยังไม่ทันได้บอกเธอ”
เย่เฉินยิ้มและพูดว่า“ถ้าอย่างนั้นรบกวนท่านเหอให้คนไปตามรั่วหลีเถอะ วันนี้ผมมีเรื่องอยากจะบอกคุณกับรั่วหลีสักหน่อย ”
“ไม่มีปัญหาครับ!”เหอหงเซิ่งตามหลานมาทันที สั่งกำชับว่า“ไปตามรั่วหลีมาที่ห้องรับแขก บอกว่าคุณเย่มา!”
พูดจบ เหอหงเซิ่งก็พูดกับเย่เฉินอย่างสุภาพว่า“คุณเย่ เชิญที่ห้องรับแขกเถอะ!”
“ครับ!”
เย่เฉินกับเหอหงเซิ่งและคนอื่นๆในตระกูลเหอเข้าไปที่ห้องรับแขกด้วยกัน ซูรั่วหลีที่ยิ้มแย้มแจ่มใสก็วิ่งออกมาจากห้องใต้ดินอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นเย่เฉิน เธอก็ตื่นเต้นดีใจอย่างมาก พูดอย่างเคารพนบนอบ“สวัสดีค่ะคุณเย่!”
เย่เฉินยกยิ้มบางเบา เอ่ยถามเธอ“ผลการฝึกฝนในช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง ?”
ซูรั่วหลีตอบกลับในทันที “เรียนคุณเย่ หลายวันนี้รั่วหลีเก็บตัวถือศีลอยู่ตลอด ไม่กล้าที่จะอู้เลยค่ะ!”
เหอหงเซิ่งตอบกลับในทันที“คุณเย่ได้โปรดวางใจ ผมจะกำชับกับลูกหลานของตระกูลเหอ ให้พวกเขาตั้งใจอย่างสุดความสามารถครับ!”
เย่เฉินพยักหน้าให้อย่างพึงพอใจ จากนั้นก็หันมองไปยังซูรั่วหลีที่อยู่ข้างๆ ไม่คิดว่าดวงตาที่แวววาวของซูรั่วหลีก็กำลังจ้องมองมาที่ตัวเองอยู่ สองสายตาสบประสานกัน ในแววตาของซูรั่วหลีนอกจากมีความชื่นชมและความเคารพแล้ว ก็ยังมีความเขินอายของเด็กสาวอยู่ด้วยเล็กน้อย
เย่เฉินมองเธอ แล้วถามว่า“รั่วหลี รู้สึกว่าความมั่นคงในพื้นฐานนักบู๊แปดดาวของตัวเองเป็นยังไงบ้าง?”
ซูรั่วหลีกล่าวด้วยความเคารพ“คุณเย่……ตอนนี้รั่วหลียังอยู่ระหว่างการเสริมสร้างความเสถียรอยู่ ต้องขอบคุณคุณ ที่ผลการฝึกฝนนั้นรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว ยังมีฐานบางส่วนที่ยังไม่เสถียรดี……”
เย่เฉินตอบอืมกลับมาคำหนึ่ง แล้วพูดเสียงเรียบ“เวลาที่ให้เหลือไม่มากแล้ว”
ซูรั่วหลีถามด้วยความประหลาดใจ“คุณเย่ คุณหมายความว่ายังไง?”
เย่เฉินยกยิ้ม และพูดว่า“เดือนแรกของการฝึก ฉันจะช่วยให้เธอได้ก้าวเข้าสู่แดนสว่างชั้นสูงสุด หาเธอยังไม่รีบเร่งให้การบำเพ็ญตนของนักบู๊แปดดาวนั้นเสถียรได้ ต่อไปหากอยากจะสัมผัสกับขั้นตอนนี้ เกรงว่าคงไม่มีโอกาสแล้ว!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...