ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5471
ชุดฝึกซ้อมที่หงห้าเลือกมา ทำจากวัสดุที่คัดสรรมาอย่างประณีต และยังเป็นชุดไทเก็กที่สวมใส่สบายอย่างมาก
เพื่อให้โดดเด่นและเป็นไปในแบบเดียวกัน หงห้ายังได้ให้คนปักลายที่ตรงหน้าอกด้านซ้ายของชุดฝึกด้วยโดยเฉพาะ ปักเป็นรูปของใบแปะก๊วย
ที่เลือกปักเป็นใบแปะก๊วยนั้น หงห้าก็มีความคิดอยู่สองประการ
หนึ่งก็คือยึดโยงตามนามสกุลของเย่เฉิน อีกประการหนึ่ง ก็คือยึดโยงตามลักษณะทางวัฒนธรรมของหัวเซี่ย
หากต้องเลือกใบไม้ชนิดหนึ่งเพื่อมาแสดงถึงวัฒนธรรมดั้งเดิมของหัวเซี่ย หงห้าคิดว่าไม่มีอะไรจะเหมาะสมไปกว่าใบแปะก๊วยนี้อีกแล้ว
และชุดไทเก็กแบบนี้ที่มีลายปักของใบแปะก๊วย ก็ให้กลิ่นอายของเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของหัวเซี่ยอย่างแท้จริง
นอกจากทำการลงทะเบียนให้กับผู้ฝึกใหม่ และแจกจ่ายของใช้ต่างๆแล้ว หงห้ายังรับอีกหน้าที่หนึ่ง คิดจัดกลุ่มห้องพักให้กับเหล่าผู้ฝึกด้วย
โรงแรมน้ำพุร้อนช็องเซลีมีห้องพักกว่าร้อยห้อง ดังนั้นสภาพที่พักของเหล่าผู้ฝึกก็จึงไม่ได้แออัด สามารถจัดสรร ให้ทุกคนพักแยกกันคนละห้องได้
หงห้ายังได้ทำตามคำแนะนำของเย่เฉิน แบ่งแยกห้องพักของโรงแรมน้ำพุร้อนนี้ออกเป็นสองส่วนชายและหญิง
เพราะผู้ฝึกชายมีจำนวนมากกว่า ดังนั้นห้องดีลักซ์ธรรมดาจึงถูกจัดสรรให้เป็นห้องพักสำหรับผู้ฝึกชายทั้งหมด และห้องดีลักซ์สวีท ก็จัดสรรให้กับเหล่าผู้ฝึกหญิง
ห้องพักชายหญิงได้รับการจัดหมายเลขใหม่ จัดสรรและแบ่งตามลำดับของการลงทะเบียน
และเพื่อให้ผู้เรียนเหล่านี้เกิดการเฝ้าคอย หงฉางชิงก็จงใจทำเครื่องหมายที่หัวกระดาษของสื่อการสอนว่าบทที่หนึ่ง และในส่วนท้ายของบทที่หนึ่งนั้น ก็ยังได้วงเล็บไว้ด้วยว่า：รวมแปดบท
ในตอนที่ผู้เรียนได้รับวิชาบู๊นี้ มองดูเนื้อหาไม่ได้มีมากมายเท่าไร คิดว่าคงเป็นวิชาบู๊ที่ไม่ได้สมบูรณ์อะไร แต่เมื่อพวกเขาเห็นคำว่าแปดบทนั้น ก็ตระหนักรู้ในทันที ว่าวิชาบู๊นี้ จะต้องยาวกว่าวิชาบู๊ที่พวกเขาเคยได้พบเจอมา
แม้จะเป็นวิชาบู๊ที่ถ่ายทอดมาจากชิวจื้อหยวนอาจารย์ของว่านพั่วจวินเอง ก็ยังไม่ได้มากมายขนาดนี้
ทันใดนั้น ก็ทำเอาผู้เรียนทุกคนต่างก็ตั้งตารอกันขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว……
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...