หลงซือฉีตอบ“เรียนคุณเย่ โรงแรมที่พ่อของฉันซื้อ เป็นโรงแรมรีสอร์ตในเขตชานเมืองทางตอนใต้ของเมืองจินหลิง ”
“ดี”เย่เฉินกล่าว“สภาพแวดล้อมในแถบชานเมืองนั้นค่อนข้างจะเรียบง่ายและสบายๆ สถานที่ของโรงแรมรีสอร์ตก็น่าจะกว้างขวาง คนจำนวนมากพักกันอยู่ที่นั่นก็คงไม่น่าเบื่อเท่าไร ”
พูดจบ เย่เฉินก็ชี้ไปทางหงฉางชิง และพูดกับหลงซือฉี“แบบนี้แล้วกัน วันนี้ให้อาจารย์ของคุณได้ไปพบเจอกับเหล่าลูกศิษย์ของเต๋าไท่เจินก่อน ปลอบขวัญพวกเขาให้อารมณ์สงบลง และช่วงนี้ก็ให้พวกเขาได้ทำความคุ้นเคยกับเมืองจินหลิง ส่วนตำแหน่งหัวหน้าสำนักนั้น ในเมื่อคุณเองยังไม่อยากจะรับมัน ก็ให้ใช้ชื่อของอาจารย์คุณไปก่อน ”
หงฉางชิงพูดอย่างลำบากใจ“อาจารย์เย่ ใช้ชื่อเป็นหัวหน้าสำนักนั้นไม่มีปัญหาครับ ตอนนี้ผมไม่รู้เลย ว่าจะอธิบายกับลูกศิษย์ของเต๋าไท่เจินยังไงกับเรื่องที่ให้พวกเขาโยกย้ายมาที่เมืองจินหลิงนี้ ……”
เย่เฉินยิ้มและพูดว่า“เรื่องนี้ก็ง่ายมาก ก่อนหน้านี้สำหรับเต๋าไท่เจินของพวกคุณแล้ว《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》นั้นก็น่าจะเป็นความลับมาก เพราะก่อนที่คุณจะส่งมอบตำแหน่งให้กับคุณหลงนั้น เธอก็ยังไม่เคยได้สัมผัสถึง《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ในฉบับที่สมบูรณ์ ดังนั้นหากวันนี้คุณไปเจอกับลูกศิษย์ของเต๋าไท่เจิน คุณก็บอกพวกเขาว่าคุณได้ค้นพบเนื้อหาส่วนหลังของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》โดยบังเอิญ และกำลังทำการจำแนกและทำความคุ้นเคยกับมันอยู่ ดังนั้นก็เอา《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ชุดนั้นของเต๋าไท่เจินให้พวกเขาไปก่อนอย่างไม่ต้องปิดบัง และให้พวกเขาใช้เวลาในช่วงนี้ทำการฝึกฝนอย่างตั้งใจ ”
“ขณะเดียวกันก็รับปากกับพวกเขา รอให้พวกเขาคุ้นเคยกับบทแรกของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》แล้ว คุณเองก็พอจะเรียบเรียงเนื้อหาส่วนหลังได้พอประมาณ ก็จะส่งต่อเนื้อหาส่วนหลังนั้นให้พวกเขา เมื่อเป็นเช่นนี้ ให้พวกเขาได้มีอะไรทำไปด้วย และมีเป้าหมายที่ต้องไล่ตามและมุ่งมั่น พวกเขาก็จะพยายามมันอย่างเต็มที่แน่นอน”
ส่วนในอนาคตเต๋าไท่เจินจะสามารถมาทำประโยชน์อะไรให้กับตัวเองได้ไหมนั้น เย่เฉินคิดว่า ขอเพียงให้หงฉางชิงกับหลงซือฉีเชื่อฟังคำและปฏิบัติตามตัวเองได้ ก็ถือว่าสำเร็จไปกว่าครึ่งแล้ว
หลงซือฉีในตอนนี้ก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ไม่คิดว่าถึงแม้เย่เฉินจะยังไม่ได้พูดอย่างชัดเจนว่าจะรับเต๋าไท่เจินเข้าร่วมด้วย แต่ก็กลับมอบวิชาบู๊《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ให้อย่างใจกว้าง และให้ทางออกที่เยี่ยมยอดกับตัวเอง เมื่อเป็นเช่นนี้ ในช่วงเวลาสั้นๆนี้ ตัวเองก็ไม่ต้องมาเป็นกังวลว่าจะปลอบขวัญศิษย์ของเต๋าไท่เจินยังไง
ในตอนนี้เอง เย่เฉินก็พูดขึ้นว่า“คุณหลง ในช่วงนี้ คุณสามารถมาฟังการบรรยายของอาจารย์คุณได้ คุณมาติดตามเขา ก็สามารถจะเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ได้ และหลังจากที่คุณมีความเข้าใจในเรื่องพวกนี้แล้ว ก็ส่งต่อไปยังศิษย์ของเต๋าไท่เจินคนอื่นๆ แบบนี้ก็จะทำให้คุณมีอิทธิพลในเต๋าไท่เจินด้วย รอจนความแข็งแกร่งโดยรวมของเต๋าไท่เจินเพิ่มมากขึ้น และตัวคุณเองก็เป็นที่ยอมรับในหมู่ลูกศิษย์ลูกหาแล้ว เรื่องที่คุณพูดมา ผมย่อมต้องเก็บไปพิจารณา”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...