ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5495
"ตกลง"หลี่ญ่าหลินตกลงอย่างง่ายดายและพูดว่า "คุณประสานงานเครื่องบินและบอกเวลาออกเดินทางจากฮูสตันให้ฉัน ฉันจะเก็บเสื้อผ้าสองสามชุดแล้วไปสนามบิน"
อานโฉงชิวพูดขอบคุณ: "ขอบใจคุณมาก หลี่ญ่าหลิน ผมจะเตรียมเครื่องบินให้คุณทันที เมื่อเครื่องบินถึงฮูสตันผมจะบอกคุณทันทีที่"
"ดี!"
หลังจากวางสายหลี่ญ่าหลิน คิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจรายงานสถานการณ์ให้เย่เฉินทราบล่วงหน้า ในแง่หนึ่งเย่เฉินเป็นผู้ช่วยชีวิตของเขาและอีกด้านหนึ่งกันเย่เฉินยังช่วยตระกูลอานทั้งตระกูล สถานการณ์เช่นนี้เขาควรบอกเย่เฉินหากเย่เฉินไม่ต้องการพบตระกูลอานจริงๆ จะเป็นการดีที่เขาจะได้เตรียมการล่วงหน้า
ทันทีที่เขาโทรหาเย่เฉิน
ตอนนี้ที่จินหลิงมืดแล้ว ครอบครัวของเย่เฉินกำลังดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่นที่ชั้นหนึ่ง
เมื่อเห็นหลี่ญ่าหลินโทรมา เย่เฉินเดินมาที่สนามก่อนจะกดปุ่มรับสาย
ที่ปลายสายหลี่ญ่าหลินกล่าวว่า: "คุณเย่ ลุงของคุณขอให้ฉันไปจินหลิงกับเขาและตายายของคุณ จุดประสงค์เพื่อค้นหาเบาะแสเกี่ยวกับคุณ อีกทั้งจะออกเดินทางในคืนนี้ ฉันรับปากเขาแล้วท่านมีคำแนะนำอะไรไหม”
หลังจากได้ยินการบรรยายของหลี่ญ่าหลินเย่เฉินก็ไม่แปลกใจเลย
อย่างไรเสียเมื่อไม่กี่วันก่อนขณะที่เขาไปโฮมสเตย์ว่านหลิ่วหลิว กับหงฉางชิง ฉันรู้ว่าครอบครัวของยายกำลังจะเดินทางมาจินหลิงในไม่ช้า
ดังนั้นเขาจึงพูดกับหลี่ญ่าหลิน: "คุณก็ช่วยพวกเขาหาเบาะแสที่จินหลิงตามปกติ ผมจะจัดการให้เหมาะสมแต่คุณต้องบอกผมล่วงหน้า บอกผมว่าคุณนะเริ่มจากตรงไหน"
หลี่ญ่าหลินพูดว่า: "ฉันเดาว่าก็คงเริ่มจากโรงเรียนที่คุณเคยเรียน สถานที่ที่พ่อแม่ของคุณเสียชีวิต และบ้านที่พ่อแม่ของคุณเคยอยู่มาก่อน แน่นอนว่าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและสถานสงเคราะห์ทั้งหมดในจินหลิงก็มีความสำคัญมาก ฉันขอเตือนคุณคาดว่าลุงของคุณและคนอื่นๆได้คลี่คลายเบาะแสพอสมควรแล้ว”
เย่เฉินอืมและพูดว่า "เรื่องทั้งหมดนี้ฉันจะจัดการให้ดี ถ้ามีอะไรอีกให้บอกผมล่วงหน้า"
หลี่ญ่าหลินกล่าวว่า "ไม่มีปัญหา"
“รับทราบคุณเย่!”
หลังจากวางสายเย่เฉินก็โทรหาเฉินจื๋อข่ายทันที ทันทีที่โทรติดเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงที่ต้องสงสัย: "เหล่าเฉิน บอกทุกคนในจินหลิงที่รู้ว่าผมเป็นคุณชายของตระกูลเย่และอาจารย์เย่นับจากวันนี้ไปห้ามเอ่ยถึงตัวตนของผมต่อหน้าคนนอกเป็นอันขาด”
นำเสียงของเฉินจื๋อข่ายจริงจังและพูดอย่างหนักแน่น: "รับทราบคุณชายเย่ ผมจะไปทำเดี๋ยวนี้!"
หลังจากนั้นเย่เฉินก็โทรหาซูจือหยู
หลังจากรับสายแล้วปลายสายซูจือหยูก็พูดด้วยความเคารพว่า "สวัสดีค่ะคุณเย่"
เย่เฉินกล่าวว่า: "คุณซู ฝากบอกน้าตู้ว่าถ้ามีคนไปบ้านเก่าของพ่อแม่ผมเพื่อสอบถามเกี่ยวกับที่อยู่ของผม จำไว้ว่าอย่าเปิดเผยข้อมูลใดๆที่เกี่ยวข้องกับผม"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...