ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5496

ช่วงบ่ายตามเวลาของสหรัฐอเมริกา หลี่ญ่าหลินเก็บของใช้และเสื้อผ้าของเขา ขึ้นเครื่องบินกัลฟ์สตรีมในชั้นธุรกิจ บินจากฮิวสตันไปนครนิวยอร์ก

ช่วงกลางคืน อานโฉงชิวได้เตรียมเที่ยวบินจากนครนิวยอร์กไปยังเมืองจินหลิง หลังจากหลี่ญ่าหลินลงเครื่องที่นครนิวยอร์ก เขาก็สามารถเปลี่ยนเครื่องที่ตระกูลตระกูลอานจัดเตรียมไว้บินไปยังเมืองจินหลิงได้ในทันที

ครั้งนี้แม้ว่าคนของตระกูลอานจะมีเพียงอานฉี่ซานและภรรยา รวมถึงลูกชายคนโตอย่างอานโฉงชิวที่บินไปยังเมืองจินหลิงพร้อมกัน แต่ก็ยังมีพ่อบ้าน ผู้ช่วยตำแหน่งสำคัญ คนรับใช้ รวมถึงบอดี้การ์ดที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีกว่าอีกร้อยคน

ดังนั้นสิ่งที่อานโฉงชิวเตรียมไว้ในครั้งนี้คือเครื่องบินส่วนตัวที่ดัดแปลงมาจากเครื่องบินโบอิ้ง748 เครื่องบินลำกว้าง แบ่งออกเป็นชั้นล่างและชั้นบน มีห้องนั่งเล่นขนาดเล็กและห้องนอนสองห้องอยู่ชั้นบน ส่วนด้านล่างเป็นที่นั่งระดับชั้นธุรกิจอีกร้อยที่นั่ง และมีห้องพักผ่อนสำหรับพนักงานที่เปลี่ยนผลัด

เมื่อเครื่องบินของหลี่ญ่าหลินลงจอดที่นครนิวยอร์ก เครื่องบินของคนของตระกูลอานรวมถึงเหล่าคนที่มาด้วยกันเพิ่งจะเข้ามาจอดในโรงเก็บเครื่องบินส่วนตัว เครื่องบินกัลฟ์สตรีมเข้าสู่โรงเก็บเครื่องบิน และค่อยๆ จอดลงที่ช่องข้าง ๆโบอิ้ง748

หลังจากนั้นประตูเครื่องก็ถูกเปิดออก ลูกเรือคนหนึ่งพาหลี่ญ่าหลินลงมาจากเครื่อง ลูกเรืออีกคนช่วยถือกระเป๋าเดินทางและส่งเขาไปที่เครื่องบินโบอิ้ง748 ที่อยู่ถัดไป

ลูกเรือพาเขาขึ้นไปบนชั้นสองของเครื่องบินโบอิ้ง748 เวลานี้ อานโฉงชิวกำลังนั่งคุยกับพ่อแม่ของเขาบนโซฟาในห้องนั่งเล่น เห็นลูกเรือพาหลี่ญ่าหลินเดินเข้ามา เขารีบโบกมือทักทายหลี่ญ่าหลินทันที “ญ่าหลินมาแล้ว มานั่งเร็ว ทุกคนกำลังรอคุณอยู่”

หลี่ญ่าหลินยิ้มออกมาเล็กน้อย หันไปทักทายผู้อาวุโสทั้งสองท่านอย่างลุงอานและป้าอานก่อน สุดท้ายถึงหันมาพูดกับอานโฉงชิว “โฉงชิว คุณจัดตารางแน่นเกินไป นี่ก็ดึกแล้วจะบินเพื่ออะไร ทำไมถึงไม่ให้ลุงอานกับป้าอานพักผ่อนสักคืนก่อน พรุ่งนี้ค่อยบินก็ยังไม่สาย”

อานโฉงชิวยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ “จะออกบินกี่โมงมันไม่ใช่เรื่องที่ผมสามารถกำหนดได้”

“ไปหาเฉินเอ๋อ......” อานฉี่ซานพึมพำออกมา จากนั้นก็ถามออกมาอีกว่า “ปีนี้เฉินเอ๋ออายุเท่าไหร่แล้ว? โตเป็นผู้ใหญ่หรือยัง?”

นายหญิงใหญ่ตอบกลับมา “ปีนี้เฉินเอ๋ออายุ 28 ปีแล้ว ไม่แน่ตอนที่พวกเราไปหาเขา อาจจะได้เจอหลานด้วยก็ได้”

อานฉี่ซานผงะ พยักหน้า จากนั้นก็หันออกไปมองนอกหน้าต่างอีกครั้ง เงียบ ไม่พูดอะไร

หลี่ญ่าหลินถามนายหญิงใหญ่ด้วยเสียงต่ำ “คุณป้า อาการของคุณลุงรุนแรงขึ้นอีกแล้วเหรอ?”