ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 550
ทที่550
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดว่า:"เหนื่อยหน่อยนะที่ต้องมารับผม"
ซ่งหวั่นถิงรีบพูดว่า:"มันเป็นสิ่งที่ฉันควรทำอยู่แล้ว คุณมาเข้าร่วมงานวันเกิดของคุณปู่ เป็นเกียรติของตระกูลซ่งเรา"
พูดไป ซ่งหวั่นถิงก็วิ่งอย่างร้อนรน เปิดประตูที่นั่งข้างคนขับเอง โค้งตัวเล็กน้อย ทำท่าเชิญกับเย่เฉิน พูดอย่างหน้าแดง:"อาจารย์เย่เชิญขึ้นรถค่ะ"
เย่เฉินพยักหน้า ก็ไม่ได้ทำตัวเกรงใจกับซ่งหวั่นถิง นั่งเข้าไปในรถเลย
ถ้าคนอื่นเห็น ลูกคุณหนูตระกูลซ่งที่โด่งดังในเมืองจิงหลิน ซ่งหวั่นถิง กลับเปิดประตูรถให้กับชายหนุ่มเอง คาดว่าคงจะตกใจมากๆ
แต่ว่า เย่เฉินกลับรู้สึกว่า ไม่ว่าจะมองจากด้านไหน ตนเองก็มีสิทธิ์พอที่จะให้ซ่งหวั่นถิงเปิดประตูให้
พูดถึงสถานะ ตนคือคุณชายตระกูลเย่ แข็งแกร่งกว่าทั้งตระกูลซ่งของเธออีก
พูดถึงความสามารถ ตนเป็นอาจารย์เย่ แม้จะเป็นคุณปู่ของซ่งหวั่นถิง ก็ต้องเคารพตน ให้ซ่งหวั่นถิงเปิดประตูรถให้ตนก็เป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว
เย่เฉินไม่รู้เลย ฉากนี้ ถูกเซียวชูหรันเห็นชัดเจน
เซียวชูหรันเคยเห็นซ่งหวั่นถิง ตอนนั้นสตูดิโอของเธอเปิดขึ้น ซ่งหวั่นถิงก็ได้มาแสดงความยินดีกับเธอเป็นพิเศษ
ครั้งก่อนที่เจอซ่งหวั่นถิงเมื่อฉันเห็น เซียวชูหรันรู้สึกเหมือนตัวเองด้อยกว่าเธอในทุกสิ่ง
ในแง่ของภูมิหลังของครอบครัว รูปร่าง หน้าตา นิสัย ความสามารถ และทรัพย์สิน ตนเทียบกับเธอไม่ได้เลย รู้สึกเหมือนได้พบกับคนสวยที่เก่งกว่าตนในทุกๆด้าน เซียวชูหรันรู้สึกอับอายเล็กน้อย
แต่เธอไม่คาดคิดว่า ซ่งหวั่นถิงซึ่งเป็นที่รู้จักไปทั่วในเมืองจินหลิง จะเคารพสามีของเธอมากขนาดนี้? !
ไม่เพียงแต่ขับรถมารับเขาถึงประตูบ้านเท่านั้น ยังเปิดประตูให้เขาอีกด้วย ทำไมเธอถึงสุภาพกับสามีของตนจัง?
ตอนนี้ ซ่งหวั่นถิงได้ขับโรลส์รอยซ์ ออกไปพร้อมกับเย่เฉิน
เซียวชูหรันเห็นรถหรูที่ค่อยๆไกลออกไป ในใจไม่พอใจอย่างมาก
หรือว่าพวกเขามีเรื่องที่บอกใครไม่ได้จริงๆเหรอ?
เธอหยิบมือถือออกมาโดยไม่รู้ตัว อยากโทรหาเย่เฉิน แต่เพิ่งล้วงมือถือออกมา เธอก็ลังเลเล็กน้อย
คิดไปคิดว่า เธอตัดสินใจแล้ว รอเย่เฉินกลับมาก่อน แล้วหาโอกาสถามเขาอย่างละเอียดดีกว่า
และตอนนี้ อย่าเพิ่งบีบคั้นเลย
ยังไงก็เป็นสามีภรรยา ตนต้องให้ความไว้วางใจและความเคารพเขาเป็นอย่างน้อย
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...