ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5507

ในตอนแรกตู้ไห่ชิงไม่เข้าใจว่าทำไมนายหญิงใหญ่อานถึงเดินทางมาหาเธอ แต่ในไม่ช้าเธอก็ตระหนักได้ว่าจุดประสงค์ของนายหญิงใหญ่ในครั้งนี้น่าจะไม่เกี่ยวข้องกับเธอ เมื่อรวบรวมข้อมูลของเย่เฉินที่กำชับไว้ก่อนหน้า เธอก็สรุปได้ทันทีว่านายหญิงใหญ่ต้องมาที่นี่เพื่อหาเบาะแสเกี่ยวกับเย่เฉินแน่นอน

นายหญิงใหญ่อานเอ่ยขอบคุณอานโฉงชิวและเดินตามตู้ไห่ชิงเข้ามา ขณะนั้นซูจือหยูก็ออกมาจากประตูด้านในเช่นกัน เมื่อเห็นทั้งสองคนเดินตรงเข้ามาในลานบ้าน ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกงงงวยเล็กน้อย

จากนั้น ตู้ไห่ชิงจึงรีบแนะนำทั้งสองคนขึ้นว่า "ฉันขอแนะนำนะคะ นี่คือลูกสาวของฉันซูจือหยู จือหยู นี่คือท่านย่าอาน และคุณลุงอานจากสหรัฐอเมริกา"

"ท่านย่าอาน......" ซูจือหยูโพล่งออกมาโดยไม่รู้ตัว "หมายความว่าเป็น......"

เดิมทีเธอต้องการจะบอกว่านั่นคือคุณย่าและลุงของคุณเย่ แต่เมื่อประโยคนั้นกำลังจะออกจากปาก เธอก็ฉลาดพอที่จะเงียบลงเธอเกือบหักหลังเย่เฉินโดยไม่ได้ตั้งใจเสียแล้ว เธอจึงได้รีบพูดกลบเกลื่อนว่า "หมายความว่าเป็นแม่ยายของลุงเย่นะสิคะ?"

นายหญิงใหญ่อานถามด้วยความสงสัย "เธอรู้จักฉางอิงด้วยหรือ?"

ซูจือหยูโบกมือขึ้นอย่างรวดเร็ว "ท่านย่าอานเข้าใจผิดแล้วละค่ะ ฉันไม่รู้จักคุณลุงเย่ แต่ได้ยินคนอื่นเล่ามาอีกที หลังจากที่แม่ของฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ ก็ได้ยินมาจากแม่ของฉันด้วย"

"เป็นเช่นนี้นี่เอง......" นายหญิงใหญ่อานพยักหน้าเบา ๆ อย่างไม่ได้สงสัย เพราะก่อนจะเดินทางมาที่นี่ เธอได้ตรวจสอบอดีตของ ตู้ไห่ชิงและเย่ฉางอิง จึงรู้ว่าตู้ไห่ชิงหมกมุ่นอยู่กับเย่ฉางอิง ถึงขนาดเกือบตรอมใจตายด้วยเหตุนี้

แต่การที่ตนเดินทางมาหาตู้ไห่ชิงด้วยตัวเองแบบนี้ก็รู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อย เพราะผู้หญิงที่อ่อนโยนและรอบรู้ตรงหน้าคนนี้ มองจากมุมหนึ่งก็ถือเป็นคู่แข่งของลูกสาวเธอเรื่องความรัก อีกทั้งพ่ายแพ้ในน้ำมือลูกสาวเธออย่างน่าสมเพช

ในความเป็นจริง ตู้ไห่ชิงก็อึดอัดใจมากเช่นกัน

เธอรักเย่ฉางอิงมาหลายปี แต่ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งอดีตแม่ยายของเย่ฉางอิงจะมาหาเธอ

นายหญิงใหญ่พยักหน้าเล็กน้อย เอ่ยถามตู้ไห่ชิงว่า "ไห่ชิง การที่ฉันเดินทางมารบกวนกะทันหันเช่นนี้ เพราะฉันต้องการถามเรื่องราวบางอย่างจากเธอ"

ตู้ไห่ชิงรู้ว่านายหญิงใหญ่ต้องการถามอะไร แต่เธอยังคงจงใจเอ่ยถามว่า "คุณป้าอยากรู้เรื่องอะไรเหรอคะ?"

นายหญิงใหญ่ถอนหายใจแล้วพูดเบาๆ "หลังจากอุบัติเหตุของฉางอิงและเฉิงซี ลูกชายของพวกเขาไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ เราค้นหาเกือบทั่วทุกมุมโลก แต่เราก็ไม่พบเบาะแสที่เกี่ยวข้องกับเขาเลย ฉันอยากรู้ว่าตั้งแต่เธอมาที่นี่ เธอเคยเห็นชายหนุ่มท่าทางน่าสงสัยอายุประมาณ 27-28 ปี มาเฝ้าดูรอบบ้านนี้บ้างไหม?”

ตู้ไห่ชิงโกหกไปว่า "คุณป้าคะ ขอบอกตามตรงว่าฉันไม่ได้สังเกตเลย นี่คือเขตเมืองเก่าจินหลิงที่มีประชากรหนาแน่น ผู้คนที่อาศัยอยู่รอบๆ ก็มากมาย แต่ละวันมีคนผ่านไปมามากหน้าหลายตา ฉันไม่สังเกตถึงอะไรที่ผิดปกติไปเลย"

นายหญิงใหญ่พูดด้วยสีหน้าผิดหวัง "เฉินเอ๋อ เจ้าเด็กคนนี้เป็นคนให้ความสำคัญกับความรู้สึกมาแต่ไหนแต่ไร เขากตัญญูต่อพ่อแม่ของเขามาก ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ หลายปีที่ผ่านมานี้คงได้ย้อนกลับมาที่นี่อีกแน่นอน......"