ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5514

เมื่อนางาฮิโกะ อิโตะยังวัยรุ่น ที่จริงแล้วเป็นเด็กหนุ่มที่นิยมใช้กำลังอย่างมาก

เขาเป็นกลุ่มเด็กหนุ่มเอเชียที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากหลี่เสี่ยวหลง ในช่วงยุค 70 และ 80

อิโตะ นานาโกะอยู่ภายใต้อิทธิพลของเขา หมกมุ่นในศิลปะการต่อสู้ตั้งแต่เด็ก

และนางาฮิโกะ อิโตะก็ยินดีอย่างมากที่จะลงทุนในงานอดิเรกที่ลูกสาวสนใจ จ้างปรมาจารย์คาราเต้ที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น รวมทั้งการต่อสู้แบบฟรีสไตล์และปรมาจารย์การต่อสู้ที่ดีที่สุดมาสอนนานาโกะตั้งแต่เด็ก

นานาโกะแสดงความสามารถที่เหนือกว่าคนทั่วไป ในขั้นตอนของการเรียนรู้กังฟูภายนอก

เมื่อนานาโกะอายุได้สิบห้าปี ปรมาจารย์ผู้มีชื่อเสียงในญี่ปุ่นได้สอนทุกอย่างที่เรียนรู้มาทั้งชีวิตให้กับเธอ ในตอนนั้น นางาฮิโกะ อิโตะหวังว่าจะหาโอกาส ทำให้นานาโกะได้เรียนกังฟูภายใน

ที่ญี่ปุ่น มีเพียงสองวิชาที่เกี่ยวข้องกับกังฟูภายใน คือวิชานินจาและวิชามีดคุไน

วิชานินจานั้นสับปลับ ไม่เหมาะสำหรับผู้หญิงที่เป็นคุณหนูแบบนานาโกะ ส่วนวิชามีดคุไน ให้ความสำคัญกับดินแดนที่ไม่ธรรมดาของความเป็นหนึ่งเดียวของมนุษย์และดาบ เมื่อห่างจากดาบ ความสามารถในการต่อสู้อันแท้จริงจะลดลงอย่างมาก นอกจากนี้นานาโกะยังไม่ชอบเต้นรำด้วยปืนและดาบด้วย ดังนั้นจึงได้แต่ตกอยู่ในสภาวะหยุดชะงักเต๋าบู๊

ต่อมา นางาฮิโกะ อิโตะเดินออกมาด้วยตนเอง จ้างยามาโมโตะ คาซึกิปรมาจารย์อันดับหนึ่งของญี่ปุ่นเป็นอาจารย์ของนานาโกะ จึงทำให้เต๋าบู๊ของนานาโกะไปไกลมาก

นางาฮิโกะ อิโตะถามอย่างแปลกใจว่า：“นานาโกะ บังเอิญอะไรขนาดนั้น ถึงทำให้ลูกเข้าใจวิถีบู๊ได้เร็วขนาดนี้？”

นานาโกะก็ไม่ได้ปิดบังความลับ จึงเล่ารายละเอียด เกี่ยวกับสิ่งที่ตัวเองพูดกับฉินเอ้าเสวี่ยนในวันนี้ไปอีกรอบ

นางาฮิโกะ อิโตะได้ยินก็ตกใจอย่างมาก อ้าปากอยู่นานแล้วอดไม่ได้ที่จะถามไปว่า：“เอ่อ……นี่ดูเหมือนจะลึกลับไปหน่อยไหม？คน……คนสามารถรับรู้ถึงความรู้สึกของการออกจากร่างได้จริง ๆ เหรอ？”

นานาโกะพยักหน้า：“เมื่อก่อนฉันก็ไม่อยากจะเชื่อ แต่หลังจากลองด้วยตัวเองแล้ว ก็พบความรู้สึกการแบ่งแยกระหว่างมนุษย์กับเทพเจ้า เกณฑ์ของวิถีบู๊คือการมองภายใน และจิตสำนึกของมนุษย์ก็อยู่ในร่างกาย ทั้งสองนั้นคู่กัน ก็เหมือนแว่นขยาย เลนส์และด้ามจับเกิดเป็นสิ่งเดียวกัน แม้ว่าเลนส์จะเป็นสิ่งที่ขยายได้ แต่ไม่สามารถขยายตัวเองได้ แต่ถ้าถอดเลนส์ออกจากด้าม แว่นขยายก็ไม่ใช่แว่นขยายอีกต่อไป คนก็เช่นกัน ถ้าไม่มีวิธี เกรงว่าก่อนตาย สติถึงจะแยกออกจากร่างกายได้เท่านั้น”