ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5519
ในร้านอาหารชั้นหนึ่งเวลานี้ อานโฉงชิวทานข้าวไป พูดกับหลี่ญ่าหลินไปว่า：“ญ่าหลิน วิดีโอของเมื่อวานตัดต่อเสร็จแล้วตามเวลาปกติ คุณว่าวันนี้คุณชายจะจำเรื่องเมื่อวานได้มากแค่ไหน？”
หลี่ญ่าหลินพูดด้วยรอยยิ้ม：“ฉันคิดว่าอย่างน้อยก็น่าจะเป็นภาพที่ชัดเจนขึ้นมาบ้าง คุณชายน่าจะจำมันได้！”
หลี่ญ่าหลินเชื่อในตัวเย่เฉินอย่างมาก คิดดูแล้ว เย่เฉินจะต้องทำอะไรบางอย่างในบ้านหลังนี้แน่
……
ในขณะเดียวกัน เย่เฉินก็กำลังขับรถไปที่บ้านของป้าหลี่ เตรียมไปลงทะเบียนกับคลอเดียที่มหาวิทยาลัยจินหลิง
ตอนนี้คลอเดียเตรียมเอกสารและใบตอบรับของตัวเองแล้ว พร้อมที่จะไปที่มหาวิทยาลัยจินหลิง
เผชิญหน้ากับชีวิตในมหาวิทยาลัยที่กำลังจะมาถึง แม้ว่าคลอเดียจะดูสงบนิ่ง แต่ในใจก็อดไม่ได้ที่จะตั้งตารอ
เพราะยังไงแล้ว ชีวิตในมหาวิทยาลัยก็เป็นความฝันที่หนุ่มสาวส่วนมากตั้งตารอมาหลายปีตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น
ในเวลาเดียวกัน หลินหว่านเอ๋อร์ที่โฮมสเตย์จื่อจินก็เต็มไปด้วยความคาดหวังเช่นกัน
ก็แค่ สิ่งที่เธอรอคอยนั้น ไม่ใช่ชีวิตในมหาวิทยาลัยเลย แต่สิ่งที่เธอรอคอย คือช่วงเวลาที่เธอได้พบกับเย่เฉิน
แบบนี้ ก็จะสามารถหลีกเลี่ยงการพบกับเย่เฉินในที่สาธารณะได้ ให้สถานที่ที่ตัวเองและเย่เฉินได้พบกันอีกครั้ง อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัวอย่างหอพัก
แต่ว่า หลินหว่านเอ๋อร์ก็ไม่แน่ใจว่าวันนี้เย่เฉินจะปรากฏตัวหรือไม่
แต่จากการคาดเดาของหลินหว่านเอ๋อร์แล้ว ถ้าเย่เฉินไปลงทะเบียนกับคลอเดีย ก็จะมีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะไปที่หอพักกับคลอเดียด้วย และนักศึกษาใหม่ หอพักหญิงยังไม่ให้เริ่มย้ายเข้า ดังนั้นจะไม่ปฏิเสธผู้ปกครองผู้ชายและคนที่มาด้วยอย่างแน่นอน งั้นรอตอนที่ตัวเองไปถึงหอพักช้ากว่าคลอเดีย เย่เฉินก็น่าจะอยู่ด้วย
ถ้าวันนี้เย่เฉินไม่ไปรายงานตัวกับคลอเดียที่มหาวิทยาลัย หลินหว่านเอ๋อร์ก็ไม่เป็นห่วง
เพราะยังไงแล้ว เธอก็คุยกับทางมหาวิทยาลัยเรียบร้อยแล้ว ให้ตัวเองได้อยู่ห้องพักเดียวกับหลินหว่านเอ๋อร์ แม้ว่าไม่ได้เจอเย่เฉินวันนี้ ตัวเองก็หาโอกาสในการเจอกันกับเย่เฉิน โดยผ่านการตีสนิทกับคลอเดียได้！
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...