ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 557
บทที่557
เมื่ออู๋ซินได้ยินเย่เฉินดูถูกตระกูลอู๋ เขาก็โกรธมากทันที
ดังนั้น เขาจึงหันหลังลงบันไดทันที เตรียมที่จะเจอกับเย่เฉิน
และในขณะนี้ ซ่งหวั่นถิงมองไปที่หลิวกว่างที่หน้าแดงและบวมเพราะถูกเย่เฉินตบอย่างโมโห และเรียกบอดี้การ์ดที่บ้านมา
ทันทีที่บอดี้การ์ดมาถึง เธอก็ชี้ไปที่หลิวกว่างและสั่งว่า:"โยนผู้ชายคนนี้ออกไป! ถ้ากล้าเข้ามาอีก ก็หักขาของเขา!"
"ครับ!คุณหนู!"
เมื่อบอดี้การ์ดได้ยินดังนั้น พวกเขาก็รีบวิ่งไปด้านหน้า และจับหลิวกว่าง โยนเขาออกจากตระกูลซ่ง
อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้จู่ๆเสียงอันเยือกเย็นก็ดังขึ้น
"กูจะดูว่าใครกล้าโยนเขาออกไป!"
อู๋ซินเดินลงบันไดไปทีละขั้น พร้อมกับความเฉยเมยและความโกรธบนใบหน้าของเขา
เดิมที เขาให้หลิวกว่างมาหาเรื่องเย่เฉิน ให้เย่เฉินอับอาย ก็เพื่อจะตบหน้าเย่เฉินแรงๆ และทำให้เขาเสียหน้าต่อหน้าซ่งหวั่นถิง
แต่คาดไม่ถึงว่า เย่เฉินคนนี้จะหยิ่งผยองขนาดนี้ เขาไม่เห็นตระกูลอู๋อยู่ในสายตาของเขาเลย เขาตบหลิวกว่างสองครั้งและตบหลิวหว่างจนเกือบเป็นหมาตาย
นี่ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด!
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เย่เฉินคนนี้กล้าหาญมาก ถึงขนาดกล้าด่าตระกูลอู๋ว่าขยะด้วยซ้ำ!
มันทนไม่ได้จริงๅ!
"แน่นอน"อู๋ซินพูดเยาะเย้ยอย่างเย่อหยิ่งว่า:"ตระกูลอู๋เป็นตระกูลที่ใหญ่ที่สุดของเจียงหนาน เป็นหนึ่งในผู้นำระดับประเทศ แล้วนายกล้าบอกว่าตระกูลอู๋ของฉันเป็นขยะ?!"
เย่เฉินยิ้มอย่างดูถูก และเงยหน้าขึ้นมองอู๋ซิน จะว่าไป ผู้ชายคนนี้หน้าตาคล้ายกับอู๋ฉีอยู่นะ เป็นพี่น้องกันจริงๆ
แต่ว่า ก่อนที่เย่เฉินจะพูด ซ่งหวั่นถิงก็รีบก้าวไปข้างหน้าและพูดออกไปว่า:"อู๋ซินเรื่องนี้หลิวกว่างเป็นคนยั่วยุก่อน นายอย่าทำให้อาจารย์เย่ลำบากใจ!"
"อาจารย์เย่?"อู๋ซินรู้สึกหงุดหงิดเมื่อได้ยินซ่งหวั่นถิงออกมาเพื่อปกป้องเย่เฉิน และพูดออกไปว่า:"เขาเป็นแค่คนไร้ประโยชน์ เธอกลับเรียกเขาว่าอาจารย์งั้นเหรอ?"
ซ่งหวั่นถิงก้าวไปข้างหน้า และพูดอย่างจริงจัง:"อู๋ซิน โปรดระวังคำพูดของนายด้วย! อาจารย์เย่เป็นไอดอลของฉัน ห้ามนายมาดูถูก!"
อู๋ซินไม่คาดคิดมาก่อนว่า ผู้หญิงที่เป็นเหมือนเทพธิดาอย่างซ่งหวั่นถิงจะเป็นหมาขี้ประจบของไอ้ยาจกนี้!
เขาอดไม่ได้ที่จะร้องตะโกนด้วยความขุ่นเคืองในใจ:"หมอนี้ดีกว่าผมตรงไหน?ผมควรจะเป็นผู้ชายที่เธอประจบ! เธอมันตาบอดแล้วจริงๆ!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...