ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5587

“อย่าพูดเลย” จางเอ้อเหมาโบกมือ แล้วพูดด้วยความหงุดหงิด : “พูดความจริงกับคุณนะ ผมให้เขาเสนอสามล้าน ก็เพื่อเอาราคานี้มาสืบหาตำรวจโดยเฉพาะ แต่ขอเพียงเข้าใจของโบราณจริง ได้ยินการเสนอราคานี้จะต้องโวยวายบนท้องถนนอย่างแน่นอน มีเพียงตำรวจนอกเครื่องแบบที่อยากจะขุดเบาะแส จึงจะตอบรับได้เต็มปาก จากนั้นฉวยโอกาสสืบเบาะแสที่มากขึ้น”

พูดถึงตรงนี้ จางเอ้อเหมาก็พูดอีก : “แต่ว่าผมบอกคุณให้ อุบายนี้ของคุณน่ะ ไม่มีประโยชน์ที่นี่หรอก !”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่อาจแก้ตัวได้เลยในทันที

เขานึกไม่ถึงจริง ราคาเสนอที่อีกฝ่ายเอ่ยปากบอกว่าสามล้าน ที่แท้เป็นวัตถุประสงค์นี้

ประสานกับการคาดการณ์ก่อนหน้านี้ของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง คิดว่าคนกลุ่มนี้เป็นแก๊งที่ปล้นสุสานและจำหน่ายของโบราณที่ขโมยโดยเฉพาะ เขาเลยเชื่อคำพูดของจางเอ้อเหมาโดยไม่ต้องสงสัยเลยยิ่งขึ้น

เนื่องจากเขาคิดว่า แก๊งอาชญากรรมพวกนี้ สามารถมีชีวิตรอดอยู่มาได้ จะต้องรอบคอบและเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวมากอย่างแน่นอน อุบายการต่อต้านการสืบสวนพวกนี้มากมายก่ายกอง พวกเขาไปรับนักธุรกิจเกาะฮ่องกางที่สนามบิน ก็กลัวว่าจะถูกสายลับฉวยโอกาสขโมย โดยใช้อุบายมาแยกแยะของจริงของปลอม จะต้องมีความจำเป็นมากอย่างแน่นอน

ประสานกับโครงสร้างองค์กรที่ระแวดระวังและมิดชิดในทั่วทุกด้านขององค์กรพั่วชิง ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งแทบจะเชื่อการแสดงออกของจางเอ้อเหมาโดยไม่ต้องสงสัยเลย

ยิ่งเป็นเช่นนี้ เขาก็ยิ่งกลัวว่าจางเอ้อเหมาจะเข้าใจตัวเองผิด ครั้นแล้วเลยรีบพูดยิ้มเข้าสู้ : “เถ้าแก่ เธอเข้าใจฉันผิดไปแล้วจริง ๆ นะ ฉันไม่ได้เป็นตำรวจ แค่อยากจะซื้อของดีที่ชอบด้วยใจจริง……”

“ได้ ได้ ได้” จางเอ้อเหมาพูดแบบขอไปที : “คุณพูดอะไรก็ได้ทั้งนั้น ชอบของดีใช่ไหม ? ชอบก็เดินเล่นที่ตลาดของโบราณตามใจชอบ ซื้อให้มากหน่อย อย่าหน่วงเหนี่ยวผมทำการค้า”

เห็นจางเอ้อเหมาไม่ฟังตัวเองอธิบาย ถึงขนาดที่ต้องการไล่คนด้วย ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งรู้สึกโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แทบอยากจะตบจางเอ้อเหมาให้ตายอยู่ที่นี่

ใช้ไม่ได้จริง ๆ ลงมือแย่งไม้ฟาดสายฟ้านั่นไปเลยก็สิ้นเรื่อง !

“งั้นใครจะไปรู้ล่ะ” จางเอ้อเหมาพูดพร้อมกับเบะปาก : “ผมเองก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยเจอการล่อให้ติดกับ คุณโอนเงินให้ผมมีประโยชน์อะไร ? หากว่าคุณเป็นตำรวจจริง เงินนี้ก็เป็นค่าใช้จ่ายของภารกิจ ไม่จำเป็นต้องให้คุณออกเอง และหากว่าผมรับเงินเอาไว้ ก็ยืนยันโทษฐานที่ค้าขายของโบราณที่ผิดกฎหมายในราคาสูงผิดปกติ ถึงตอนนั้นคุณโชว์ตราตำรวจ ใส่กุญแจมือ จับผมกลับไปเลย เงินที่คุณโอนให้ผม ก็สามารถเอากลับไปได้โดยไม่ขาดเลยสักแดงเดียว ถึงตอนนั้นผมไม่ได้เงิน ยังต้องร้องเพลงเศร้าๆในคุกสามถึงห้าปี ผมทำแบบนี้ไปจะมีประโยชน์อะไร”

“เธอ……ทำไมเธอคนนี้ถึงได้ดื้อรั้นขนาดนี้ !” ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งย่ำเท้าที่เดิมด้วยความร้อนใจ

เขานึกไม่ถึงเลย จางเอ้อเหมานี้ถึงกับรอบคอบเช่นนี้ ถึงขนาดที่รอบคอบจนเกินควรไปหน่อยเลยด้วย

และไม่ว่าตัวเองพูดอะไร เขาก็ไม่เชื่อ ตัวเองบอกว่าจะโอนเงินให้เขา เขาก็ไม่เชื่อ นี่เป็นโอกาสที่ไม่ให้ตัวเองไกล่เกลี่ยเลย !

เขาแอบด่าอยู่ในใจด้วยความเดือดดาล : “แม่ง หากว่าไม่สนกฎหมาย ฉันดึงหัวของไอ้หนุ่มอย่างแกออกมาตั้งนานแล้ว !”