ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5588

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งที่โกรธจัดไม่รู้เลยสักนิดว่า ว่าเพราะความกรุ่นโกรธของตัวเองนี้ ทำให้ภายในใจส่วนลึกของตัวเองนั้นได้หลงเชื่อไปเสียสนิทถึงสิ่งที่จางเอ้อเหมาต้องการให้ตัวเองนั้นเชื่อ

เขาเชื่อว่าจางเอ้อเหมานั้นเป็นพ่อค้าขายของเก่าจริงๆ และก็เป็นพ่อค้าขายของเก่าที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับผู้ที่ลักลอบขุดสุสานด้วย

ดังนั้น เขาก็จึงยิ่งจะเชื่อมั่นว่า เครื่องมือทางธรรมสองชิ้นนี้ ล้วนเพราะโชคของตัวเอง ไม่มีทางจะเป็นกับดักอะไรได้แน่นอน！

เขาในตอนนี้ หัวสมองมีเพียงความคิดเดียว นั่นก็คือไม่ว่ายังไง ก็จะต้องทำให้จางเอ้อเหมาคนนี้เชื่อตัวเองให้ได้ จากนั้นก็ขายเครื่องมือทางธรรมที่เขาถือครองอยู่นี้ให้ตัวเอง！

ดังนั้น เขาจึงจำต้องระงับความโกรธที่มีในใจ อดทนอดกลั้น และพูดอย่างถ่อมตนไปด้วยเล็กน้อยว่า“เถ้าแก่ พูดตามตรง ฉันไม่ใช่เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ไหน หากคุณไม่เชื่อ ฉันสามารถจะชำระค่าสินค้าให้คุณด้วยการโอนเงินดอลลาร์จากบัญชีต่างประเทศ หากเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจในประเทศปลอมตัวมาจริง ต่อให้พวกเขาจะเตรียมเงินล่อซื้อกว่าหลายล้านมา ก็ไม่น่าจะเตรียมเงินดอลลาร์จากบัญชีต่างประเทศมาหรอกใช่ไหม？”

เมื่อจางเอ้อเหมาได้ยินคำนี้ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นในทันที เอ่ยปากพูดว่า “จ่ายเป็นเงินดอลลาร์ได้ด้วยเหรอ？”

“แน่นอน！”ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งพูดอย่างไม่ต้องคิด “คุณเอาเลขที่บัญชีมา ผมจะโอนให้คุณทันที！”

พูดจบ เขาก็พูดกำชับมาอีกคำ“แต่เมื่อเงินเข้าบัญชีแล้ว คุณต้องเอามันไปแปลงกับอัตราแลกเปลี่ยนเป็นเงินหยวนเองนะ ”

จางเอ้อเหมาถลึงตามองเขา“นี่คุณกำลังดูถูกใครกัน？ทำเหมือนคนเขาไม่เคยได้รับเงินดอลลาร์มาก่อน คนที่ทำงานวงการนี้ ติดต่อกับผู้ซื้อขายต่างประเทศอยู่ตลอดนะรู้ไว้ด้วย ？”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งตระหนักรู้ว่าตัวเองนั้นได้พูดอะไรผิดไป เพื่อไม่ให้จางเอ้อเหมาต้องไม่พอใจในตัวเอง เขาจึงรีบพูดขอโทษว่า“ขอโทษด้วยเถ้าแก่ ฉันพูดมากไป คุณอย่าถือสาไปเลยนะ！”

จางเอ้อเหมาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เอาเลขที่บัญชีของตัวเองให้กับท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง

หลังจากนั้นไม่นาน ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งก็ได้ใช้บัญชีธนาคารของสวิตเซอร์แลนด์ โอนเงินให้จางเอ้อเหมาไปห้าแสนเหรียญ

หลังจากที่จางเอ้อเหมาได้รับการยืนยันว่ามีเงินโอนเข้าแล้ว ใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นยิ้มแป้น พูดอย่างเริงร่าว่า“เงินเข้าแล้ว ดูแบบนี้ คุณไม่ใช่เจ้าหน้าที่ปลอมตัวมาจริงๆด้วย ！”

ที่สุดแล้วท่านเอิร์ลฉางเซิ่งก็ถือว่าได้หลุดพ้นจากข้อครหานี้สักที ภายในใจก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก และยังรู้สึกน้อยอกน้อยใจอยู่ด้วยเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว พูดอย่างจนใจว่า“ฉันก็บอกคุณไปแล้ว ฉันแก่ขนาดนี้ จะเป็นเจ้าหน้าที่ปลอมตัวมาได้ยังไง……”