จางเอ้อเหมาพยักหน้ารับ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า“เมื่อครู่เข้าใจคุณผิดไป ต้องขอโทษด้วย!แต่คุณเองก็น่าจะรู้ คนที่ยึดอาชีพอย่างเรา พึงระวังให้มากจึงจะกุมเรือได้เป็นหมื่นปี คนที่ดึงดันจ้องแต่จะขายเอาเงิน ใครมาซื้อก็ขาย ทำได้ไม่ถึงปีหรือครึ่งปีก็เข้าไปอยู่ในซังเตแล้ว คุณดูอย่างผม อยู่ในวงการของโบราณเมืองจินหลิงมานานกว่ายี่สิบปีแล้ว ไม่เคยต้องเรือล่มเลย ทั้งหมดล้วนเพราะอาศัยความระมัดระวังตัว ”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งยิ้มแล้วพูดสมทบ“คุณพูดถูก ระมัดระวังตัวย่อมดีที่สุด!”
พูดจบ เขาก็แทบอดใจรอไม่ไหวที่จะเอ่ยถามว่า“เถ้าแก่ เงินได้โอนให้ไปแล้ว แหวนปานจื่อนั้นจะให้ฉันได้เมื่อไร ?”
“รอสักครู่”จางเอ้อเหมาพูดอย่างขอไปที“ ผมให้คนของผมรอนักธุรกิจชาวฮ่องกงอยู่ที่สนามบิน นักธุรกิจชาวฮ่องกงนั้นระมัดระวังตัวมาก ไม่โทรมาหา ไม่ส่งข้อความ และไม่บอกด้วยว่าตัวเองนั้นมาเมืองจินหลิงด้วยเที่ยวบินไหน ทุกอย่างล้วนอาศัยรหัสลับกับวัตถุสัญลักษณ์ เขาก็ถึงจะแสดงตัวตน ดังนั้นจะมาถึงเมื่อไรนั้นล้วนก็เป็นไปได้ทั้งนั้น คนของผมก็ต้องเฝ้ารออยู่ที่นั่นตลอดเวลา”
จางเอ้อเหมาไม่กล้าให้จ้าวเหล่าซื่อมา เพราะจ้าวเหล่าซื่อก็ถูกตัวเองหลอกเช่นกัน หากเขามาแล้วเกิดเผยพิรุธอะไร ความพยายามทุกอย่างที่ทุ่มเทไปก็จะสูญเปล่า
ดังนั้น จางเอ้อเหมาก็ขบคิด แล้วพูดว่า “เอาอย่างนี้แล้วกัน เดี๋ยวผมจะให้เขาหาใครสักคน วิ่งเอาแหวนปานจื่อนั้นมาให้”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งรีบพูดว่า“ไม่ได้เลยไม่ได้ ของแพงขนาดนี้ ให้ใครเอามาให้แบบนี้ได้ยังไงกัน……หากคนของคุณไม่สะดวกที่จะมา อย่างนั้นแล้วเดี๋ยวฉันไปเอากับเขาเองก็ได้!คุณสั่งกำชับกับเขาเอาไว้แล้วกัน ”
จางเอ้อเหมาโบกมือและพูดว่า“ไม่ขนาดนั้นหรอก คนส่งของไม่รู้ว่าของสิ่งนี้มันคืออะไร นอกจากนี้เขาขี่รถมอเตอร์ไซค์ ก็เร็วกว่าขับรถยนต์มาก แค่ครึ่งชั่วโมงก็ถึง ”
เมื่อท่านเอิร์ลฉางเซิ่งเห็นเขาพูดอย่างมั่นใจเช่นนี้ ก็ไม่ได้พูดมากอะไรอีก เพราะว่า ในตอนนี้เขายังมีเป้าหมายที่ใหญ่กว่า ท่อนไม้ฟาดสายฟ้าที่อยู่ตรงกลางร้านของจางเอ้อเหมา
ดังนั้น เขาก็จึงพูดอย่างเรียบเฉยว่า“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อย่างนั้นฉันจะรออยู่ที่นี่อีกสักเดี๋ยวแล้วกัน อยากจะดูด้วยว่าที่ร้านยังมีของดีอะไรอยู่อีกหรือเปล่า ”
จางเอ้อเหมาพยักหน้ารับ“เชิญดูตามสบาย สนใจอะไรก็ถามได้เลย ”
“ได้!”ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งพูดจบ ก็แสร้งกวาดตามองไปทั่วในร้านอยู่สักพัก จากนั้นก็ชี้ไปยังไม้ฟาดสายฟ้าท่อนนั้น แล้วเอ่ยถาม“เถ้าแก่ ไม้ฟาดสายฟ้านี้ขายยังไง?”
จางเอ้อเหมาพูดอย่างไม่ต้องคิด“ ห้าล้าน”
เขาแทบทนรอไม่ไหวที่อยากจะหาที่ไร้ผู้คนสักที่ เพื่อทดสอบว่าเครื่องมือทางธรรมชิ้นนี้มีประสิทธิภาพของการโจมตียังไง!
ดังนั้น เขาก็พูดกับจางเอ้อเหมาในทันทีว่า“เถ้าแก่ ไม้ฟาดสายฟ้านี้ฉันเอาด้วยเหมือนกัน !”
จางเอ้อเหมาพยักหน้ารับ“ได้สิ คุณโอนอีกแปดแสนเหรียญให้ผม ”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งพูดโดยไม่ลังเล“โอนเข้าบัญชีเดิมเมื่อครู่ใช่ไหม?”
จางเอ้อเหมาพยักหน้าและพูดว่า“ใช่ โอนได้เลย!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...