ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5598

ภายในใจของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งรู้ดี

เนื่องจากก่อนหน้านั้นที่ตัวเองอยู่เย่นจิง ได้ขัดคำสั่งเลื่อนการเดินทางมาเมืองจินหลิง ดังนั้นในครั้งนี้หากยังมีเหตุผลที่ไม่เพียงพอ ไม่ว่ายังไงตัวเองก็จะขัดคำสั่งนี้ไม่ได้อีก

ไม่ขัดคำสั่ง นั้นก็หมายความว่า ตัวเองในตอนนี้ต้องรีบเดินทางไปโฮมสเตย์ว่านหลิ่ว สังหารคนของตระกูลอานที่กำลังหลับใหล กับทุกคนที่ปกป้องดูแลพวกเขา

การเคลื่อนไหวที่ใหญ่โตเช่นนี้ จะต้องทำให้ทั้งโลกนั้นตกตะลึงอย่างแน่นอน

แค่คิดก็รู้แล้วว่า เมืองจินหลิงในฐานะสถานที่เกิดเหตุ จะต้องเข้าสู่ภาวะฉุกเฉินอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนแน่นอน

หากเป็นเช่นนั้น ตัวเองจะยังไปขุดหาเบาะแสกับจางเอ้อเหมาและนายหน้าของเขาอีกได้ยังไง？

ดังนั้น อยากจะชะลอเวลาออกไป วิธีที่ดีที่สุด ก็คือรายงานเรื่องเครื่องมือทางธรรม

เพราะว่า เครื่องมือทางธรรมนี้ไม่เพียงมีค่าแค่กับตัวเองเท่านั้น กับผู้มีพระคุณแล้วก็มีค่ามากเช่นกัน

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งอยากจะเก็บไม้ฟาดสายฟ้าที่มียันต์ฟ้าร้องนี้เอาไว้ แล้วเอาแหวนปานจื่อออกมา เพื่อให้ผู้มีพระคุณผ่อนผันเวลาให้ตัวเองอีกสักสองสามวัน

ทันทีที่ผู้มีพระคุณได้ยินเขาพูดถึงคำว่าเครื่องมือทางธรรมนี้ออกมา น้ำเสียงก็ชะงักไปสองสามวินาที แล้วถามเสียงเย็นเยือกว่า“เจ้าได้เครื่องมือทางธรรมมา？เครื่องมือทางธรรมอะไร？！”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งรีบพูดอธิบายว่า“เรียนผู้มีพระคุณ ข้าน้อยได้เจอกับพ่อค้าขายของโบราณคนหนึ่งโดยบังเอิญ ก่อนหน้านั้นพวกเขาได้ไปลักลอบขุดสุสานโบราณหลุมหนึ่งในเมืองจินหลิง แล้วเอาของโบราณเหล่านั้นออกมาขาย ในนั้นมีแหวนหยกปานจื่อสมัยราชวงศ์ชิงวงหนึ่ง ที่ในแหวนปานจื่อนี้ ก็มีค่ายกลที่สมบูรณ์หนึ่งด้วย！”

ผู้มีพระคุณถามต่อในทันที“ผลเป็นยังไง？เจ้าได้ลองดูหรือยังว่าค่ายกลนั้นมีผลยังไง？！”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งตอบกลับ“ ค่ายกลนั้นเป็นค่ายกลพาสซีฟ ข้าน้อยเดาว่า น่าจะเป็นค่ายกลพาสซีฟอะไรสักอย่าง”

ผู้มีพระคุณพูดอย่างประหลาดใจ“ที่พูดมาเรื่องจริงหรือ？！”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งพูดอย่างหนักแน่น“ผู้มีพระคุณ ข้าน้อยจะกล้าโกหกท่านได้ยังไง……หากท่านไม่เชื่อ รอข้าน้อยเสร็จสิ้นภารกิจแล้ว จะนำเอาเครื่องมือทางธรรมนี้ไปให้ท่านได้เห็นกับตา ！”

ผู้มีพระคุณชะงักไปชั่วครู่ หัวเราะร่า แล้วพูดว่า“ท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง ดูเหมือนว่าท่าน จะมีความเห็นส่วนตัวกับข้านะ”

เขากับท่านเอิร์ลฉางเซิ่งที่มีปราณทิพย์อยู่ในตัว การนอนหลับนั้นไม่ใช่ความต้องการอีกต่อไป พวกเขายอมที่จะใช้เวลานอนไปกับการทำสมาธิฝึกหายใจมากกว่า แม้ในจักรวาลนี้จะไม่มีปราณทิพย์อะไรให้พวกเขาได้ดูดซับและแปรสภาพ แต่การนั่งทำสมาธิฝึกหายใจนั้นก็ช่วยให้ปราณทิพย์ภายในร่างกายของพวกเขานั้นค่อยๆจะบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น

ในตอนนี้เอง จู่ๆมือถือของหยุนหรูเกอก็สั่นขึ้นมา

คนที่สามารถจะโทรเข้าเครื่องนี้ได้ นอกจากท่านเอิร์ลอีกสองคนแล้ว ก็มีแค่ผู้มีพระคุณคนเดียว ดังนั้นเธอลืมตาขึ้นในทันที และปลดล็อกโทรศัพท์

โปรแกรมพิเศษนั้นแสดงให้เห็นว่า เป็นผู้มีพระคุณที่โทรมาหาตัวเอง

หยุนหรูเกอกดปุ่มรับสายอย่างรวดเร็ว และพูดด้วยความเคารพ“ผู้มีพระคุณ！”

ผู้มีพระคุณที่อยู่ปลายสาย พูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนว่า“หรูเกอ ตอนนี้เจ้าอยู่ที่ใด？”