เวลาสามทุ่ม โฮมสเตย์ว่านหลิ่ว
ตระกูลอานในตอนนี้เพิ่งจะทานมื้อค่ำกันเสร็จ และได้ตามหลี่ญ่าหลินมา เพื่อวิเคราะห์ถึงเบาะแสที่ได้รวบรวมมาในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ในห้องนั่งเล่น
คุณท่านอานฉี่ซานในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาก็เฝ้าอยู่ที่ในวิลล่าไม่ได้ออกไปไหน สภาพร่างกายนั้นก็ดีขึ้นอย่างมาก ความทรงจำไม่เพียงไม่ได้ถดถอย แต่ยังค่อยๆฟื้นคืนและค้นพบกับบางส่วนที่หลงลืมไปอีกด้วย
ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ หลังจากที่อาการป่วยนั้นฟื้นตัวแล้ว ตรรกะทางความคิดก็พัฒนาขึ้นอย่างมาก กลยุทธ์การวางแผนโจมตีก็กลับคืนมา เป็นมันสมองคอยชี้นำแผนการและแนวทาง
ในการประชุมภายในของครอบครัวนี้ ก่อนอื่นเลยเป็นอานโฉงชิวเองที่พูดแนะนำขึ้นก่อนถึงความคืบหน้าของการร่วมมือกันกับซ่งซื่อกรุ๊ป
อานโฉงชิวกล่าวว่า “การร่วมมือกันของเรากับตระกูลซ่ง ในตอนนี้ได้เข้าสู่ขั้นตอนการเจรจาอย่างเป็นทางการแล้ว ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทีมกฎหมายของทั้งสองฝ่ายจะเจรจาเกี่ยวกับรายละเอียดของความร่วมมือ โดยหลักแล้วก็จะเน้นเรื่องข้อกำหนดของความร่วมมือ แต่ในครั้งนี้นั้นตระกูลอานของเรามีความจริงใจอย่างเต็มที่ ดังนั้นบรรยากาศของการเจรจาก็จึงเต็มไปด้วยสมัครสมาน ไม่มีรายละเอียดที่ต้องโต้แย้งกันไปมา ขอแค่ทุกอย่างเป็นไปตามระเบียบเงื่อนไขก็สามารถจะลงนามเซ็นสัญญา และเริ่มงานได้เลยทันที”
คุณท่านพยักหน้าให้เบาๆ แล้วกล่าวว่า“ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้ ซ่งซื่อกรุ๊ปนั้น มีความสำคัญอย่างยิ่งกับตระกูลอานของเรา ผู้มีพระคุณถึงขั้นทิ้งเบาะแสของซ่งซื่อกรุ๊ปไว้ให้ คาดว่าจากตระกูลซ่ง อยากจะเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวบางอย่างกับพวกเรา ก็ยังต้องการให้พวกเราช่วยสนับสนุนตระกูลซ่งด้วย ”
พูดจบ คุณท่านก็หันมองไปยังลูกชายคนรองอานข่ายเฟิง แล้วพูดว่า“ตามหลักแล้ว ความร่วมมือทางธุรกิจภายนอกทั้งหมดของตระกูลอาน เป็นข่ายเฟิงที่ดูแลรับผิดชอบอยู่ แต่ครั้งนี้เป็นกรณีพิเศษ ความร่วมมือกันกับซ่งซื่อกรุ๊ป มันไม่ใช่ธุรกิจในเชิงพาณิชย์เพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ตระกูลอานของเราใช้มันเป็นบันได บวกกับโฉงชิวกับคุณซ่งของซ่งซื่อกรุ๊ปนั้นก็ถือว่าเป็นคนรู้จักเก่า ดังนั้นเรื่องนี้ จะมีโฉงชิวเป็นคนดูแลตั้งแต่ต้นจนจบไปเลยแล้วกัน!”
อานฉี่ซานนั้นเป็นคนที่แสวงหาความสามัคคีและสมัครสมานภายในครอบครัวมาโดยตลอด ดังนั้นเขาก็จึงแบ่งหน้าที่งานให้ลูกชายและลูกสาวได้ทำ ให้งานที่พวกเขาทุกคนต้องรับผิดชอบนั้นเป็นไปอย่างชัดเจน
จุดประสงค์ของการทำเช่นนี้ ในตอนที่ลูกๆสมัครสมานสามัคคีกันนั้น ทุกคนจะสามารถแทรกซึมกันและกันในทุกระดับชั้น คอยช่วยเหลือกัน แต่หากไม่สามัคคีกัน ก็จะสามารถตรวจทานกัน และยับยั้งกันได้
อานโยวโยวที่อยู่ข้างๆจู่ๆก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เอ่ยพูดว่า “เอ่อนี่แม่ หนูเจอเรื่องที่แปลกประหลาดมากอย่างหนึ่ง รู้สึกผิดปรกติด้วย แม่กับพ่อ และพี่ใหญ่ พี่รอง พี่สามทุกคนช่วยฉันวิเคราะห์หน่อย ”
นายหญิงใหญ่กล่าวว่า “โยวโยวว่ามาสิ”
อานโยวโยวพูดว่า“วันนี้หนูตรวจเช็กสถานะบางอย่างของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจินหลิง อยากจะเช็กดูว่าหลายปีที่ผ่านมา เด็กกำพร้าที่พวกเขาได้เคยให้ความช่วยเหลือ จะมีข้อมูลอะไรที่เกี่ยวกับเฉินเอ๋อหรือเปล่า แฟ้มข้อมูลของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในตอนนี้นั้นไม่มีข้อมูลอะไรที่เกี่ยวกับเฉินเอ๋อเลย แต่ที่น่าแปลกก็คือ เมื่อปีที่แล้วสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจินหลิงได้มีการเปลี่ยนคนในองค์กรครั้งใหญ่ ตั้งแต่ผู้อำนวยการสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ตลอดจนแม่ครัวของพวกเขาเอง ก็เปลี่ยนใหม่กันแบบยกชุด พนักงานเก่านั้นไม่เหลือไว้แม้แต่คนเดียว หนูรู้สึกว่าเรื่องนี้มันดูแปลกๆอย่างมาก หากบุคลากรของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจะมีการเปลี่ยนแปลงบ้างนั้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่มาเปลี่ยนกันแบบยกชุดแบบนี้ มันดูจะเหลือเชื่อเกินไป ทุกคนมีความเห็นยังไงคะ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...