และเย่เฉินก็รู้ดี ว่าต่อให้ตัวเองจะไปทัน ตัวเองก็ไม่มีทางจะสู้จนตัวตายกับอีกฝ่ายแน่ เพราะเมื่อหากต่อสู้กันภายในวิลล่า คนของตระกูลอานกับหลี่ญ่าหลินก็จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย ดังนั้นเขาจำเป็นต้องใช้แหวนวงนั้น เพื่อมาดึงดูดความสนใจของอีกฝ่าย และใช้โอกาสนี้ให้ตระกูลอานกับหลี่ญ่าหลินได้ถอนตัวออกไปจากเขตอันตราย
ส่วนภารกิจของหงห้า ก็คือหลังจากที่เย่เฉินได้บินไปแล้วสามนาที ไม่ต้องรอการแจ้งหรือรายงานใดๆ ให้บินตรงไปยังโฮมสเตย์ว่านหลิ่วเพื่อรับคนของตระกูลอานทันที
มาดูในตอนนี้ การเป็นไปในทุกขั้นตอน ก็ได้ดำเนินการไปตามที่เย่เฉินได้จัดวางเอาไว้ !
ในตอนนี้ คนของตระกูลอานภายใต้เสียงใบพัดขนาดใหญ่ที่ดังสนั่น ก็แทบไม่ได้ยินเลยว่าหงห้ากำลังพูดอะไร แต่พวกเขาเข้าใจในมือที่กวักเรียกของหงห้า ให้พวกเขารีบขึ้นเฮลิคอปเตอร์โดยเร็ว
ในขณะที่คนของตระกูลอานยังคงมีความลังเลอยู่เล็กน้อย หลี่ญ่าหลินก็พูดเสียงดังไปที่ข้างใบหูของทุกคนอย่างไม่ต้องคิด“นี่คงเป็นการจัดการของคุณเย่ รีบไปกันเร็ว!”
จากนั้น เขาก็ดึงอานโฉงชิว กับอานข่ายเฟิง และช่วยพยุงผู้สูงอายุทั้งสองคนของตระกูลอานขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไป
ในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ทุกคนก็ขึ้นเครื่อง เฮลิคอปเตอร์ก็นำเครื่องขึ้นอย่างรวดเร็วในทันที ด้วยการบินโฉบ แล้วหายวับไปอย่างรวดเร็วในค่ำคืน
ส่วนท่านเอิร์ลฉางเซิ่งในเวลานี้ ได้ยินเสียงที่ดังกระหึ่มจากไกลสู่ใกล้ที่ด้านหลัง จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นใกล้สู่ไกล ก็พอจะเดาได้ว่าด้านหลังนั้นเกิดอะไรขึ้น แต่เขาในตอนนี้แทบไม่ได้สนใจมันเลย
ตั้งแต่วินาทีที่เขาตัดสินใจจะไล่ตามเย่เฉินมา เขาก็ไม่ได้สนใจในความเป็นความตายของคนตระกูลอานอีก
สำหรับเขาแล้ว ต่อให้คนของตระกูลอานจะหนีไปก็ไม่ได้สำคัญอะไร ที่เขาสนใจในตอนนี้มีเพียงแหวนของเย่เฉินเท่านั้น ขอแค่ได้มันมา จะยังไปสนใจตระกูลเย่หรือตระกูลอานอีกทำไม ตัวเองก็คือผู้นำคนที่สองขององค์กรพั่วชิง!
แต่ทว่า เขาไม่นึกไม่ฝัน ว่าเย่เฉินนั้นจะวิ่งได้ไวขนาดนี้!ตัวเองไล่ตามอย่างสุดกำลังความสามารถ แต่ก็ยังไม่อาจจะย่นระยะห่างกับเขาได้ อีกทั้งก็ยังมีแนวโน้มว่าจะถูกเย่เฉินทิ้งห่างออกไปมากขึ้นเรื่อยๆอีกด้วย
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งที่ร้อนรนเป็นกังวล ก็ตะโกนด่าไล่หลังเย่เฉิน“ไอ้หนู หากเจ้ายังจะหนีแบบนี้อีก ข้าไม่เกรงใจแล้วนะ!”
เมื่อได้ยินท่านเอิร์ลฉางเซิ่งด่าไล่ตามหลัง เย่เฉินก็พูดด้วยรอยยิ้ม“ก็ตามมาสิ ฉันก็อยากจะดูเหมือนกันว่าหมาแก่อย่างท่านนอกจากเห่าหอนเป็นแล้ว ยังทำอะไรได้อีก!”
ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งพูดเสียงเย็นเยือก“ไอ้หนู วันนี้แกตายแน่ !”
หยุนหรูเกอแอบถอนหายใจเงียบๆ“ดูท่าท่านเอิร์ลฉางเซิ่งคงตกหลุมพรางล่อเสือออกจากถ้ำของชายชุดดำเข้าให้แล้ว ไม่แน่ว่าชายชุดดำคนนี้ไม่เพียงต้องการจะช่วยตระกูลอานเท่านั้น แต่ยังหมายจะเอาชีวิตของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งด้วย!”
เห็นเพียงการกระโดดของคนผู้นั้น กับท่าทีของเขาที่แตะถึงพื้นอย่างไม่ได้รับแรงกระแทกใดๆ หยุนหรูเกอก็พอจะสรุปได้ว่า คนผู้นี้จะต้องเป็นยอดฝีมือคนหนึ่งแน่ๆ และยังเป็นยอดฝีมือที่เชี่ยวชาญปราณทิพย์ด้วย!
ในวินาทีนั้น หัวใจของเธอก็หยุดนิ่ง ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวสมอง ก็คือเมืองจินหลิงยังมีศัตรูที่แข็งแกร่ง ตัวเองจะต้องรีบเตือนท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง
แต่เพียงไม่นานเธอก็นึกขึ้นได้ ว่าตัวเองได้รับคำสั่งจากผู้มีพระคุณ ว่าให้คอยแอบสอดส่องท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง หากไปเตือนท่านเอิร์ลฉางเซิ่งในตอนนี้ ก็เท่ากับทรยศผู้มีพระคุณ
ดังนั้น เธอในตอนนั้น ก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโดยไม่รู้ตัว ตั้งใจจะโทรรายงานผู้มีพระคุณในทันที
แต่เมื่อเธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาก็พบว่า มือถือของตัวเองที่ตรงบริเวณกลางเขานี้ กลับไม่มีสัญญาณใดๆเลย!
ที่เธอไม่รู้ก็คือ ในเวลานี้ เฮลิคอปเตอร์ลำนั้นที่ขึ้นบินไปด้วยระดับความสูงกว่าหลายพันฟุต และกำลังบินลอยตัวอยู่เหนือโฮมสเตย์ว่านหลิ่วหลังนี้ ได้เปิดใช้งานอุปกรณ์การตัดสัญญาณรบกวนที่เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...