มีมันคอยรบกวนอย่างต่อเนื่องที่ด้านบน อย่าว่าแต่เพียงโฮมสเตย์ว่านหลิ่วเลย แม้แต่ภายในรัศมีสามถึงห้าร้อยกิโลเมตรนี้ สัญญาณโทรศัพท์มือถือก็จะถูกรบกวนอย่างรุนแรง การเชื่อมต่อใดๆก็ไม่สามารถจะทำได้
ในเวลาเดียวกัน ลูกน้องที่หงห้าได้สั่งการเอาไว้ ก็ได้ตัดสายสื่อสารของโฮมสเตย์ว่านหลิ่วแล้วที่เชิงเขา ทำให้สายโทรศัพท์และระบบสัญญาณต่างๆของโฮมสเตย์ว่านหลิ่วนั้นถูกตัดขาดอย่างสิ้นเชิงทั้งหมด
นี่คือสิ่งที่เย่เฉินตั้งใจจะทำมัน เขาไม่รู้ว่าท่านเอิร์ลขององค์กรพั่วชิงคนนั้น กับผู้มีพระคุณของพวกเขามีการเชื่อมต่อสื่อสารกันด้วยวิธีไหน หากเขามีอุปกรณ์สื่อสารอะไรติดตัวมาด้วย แล้วสามารถจะส่งข่าวสารให้ผู้มีพระคุณในทันที หรือสามารถจะส่งเป็นคลิปเสียงหรือวิดีโอ แบบนั้นสำหรับตัวเองแล้ว ก็ยิ่งจะเป็นภัยคุกคามที่เกิดขึ้นได้
แต่เย่เฉินไม่รู้ว่า ด้วยการจัดการแบบนี้ ทำให้หยุนหรูเกอที่แอบซ่อนตัวอยู่ก็ได้รับผลกระทบนี้ไปด้วย
เธอไม่สามารถจะแอบส่งข่าวให้ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งได้ และไม่สามารถจะรายงานสถานการณ์ให้ผู้มีพระคุณรับรู้ได้ เพื่อขอคำชี้แนะจากผู้มีพระคุณ จึงทำได้เพียงควบคุมความตึงเครียดที่มี ตัดสินใจแอบสังเกตการณ์อย่างเงียบๆก่อน
และในตอนที่เธอไม่รู้จะเลือกยังไงดีนั้น ผู้มีพระคุณที่ซึ่งอยู่ห่างออกไปกว่าหลายพันไมล์ ก็กำลังจ้องมองตำแหน่งที่อยู่ที่ปรากฏขึ้นจากระยะทางหลายพันไมล์นั้นเช่นกัน
บนหน้าจอที่ผู้มีพระคุณเห็นอยู่ตรงหน้า คือแผนที่ดาวเทียมความละเอียดสูงของโฮมสเตย์ว่านหลิ่ว อาศัยข้อมูลล่าสุดจากกูเกิล แผนที่ดาวเทียมที่ผู้มีพระคุณเห็น เป็นภาพล่าสุดที่เพิ่งจะอัปโหลดใหม่เมื่อเดือนที่แล้ว ภาพถ่ายดาวเทียมเป็นช่วงเวลากลางวัน ความคมชัดสูงมาก ถึงขนาดสามารถจะมองเห็นกระเบื้องหลังคาของโฮมสเตย์ได้ทุกแผ่น
อาศัยแผนที่ดาวเทียมที่คมชัด บวกกับตำแหน่งดาวเทียมที่แม่นยำของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งกับหยุนหรูเกอ ภาพที่อยู่ตรงหน้าของผู้มีพระคุณ แสดงให้เห็นพิกัดสีแดงและสีเหลืองสองจุดอย่างชัดเจน
ในนั้น พิกัดของสีเหลือง อยู่ที่กลางเขาฝั่งตะวันตกของโฮมสเตย์ว่านหลิ่วนิ่งไม่ขยับเคลื่อนไหว ส่วนพิกัดของสีแดง ภายใต้การมองเห็นของผู้มีพระคุณ ขยับเข้าหาโฮมสเตย์ว่านหลิ่วเรื่อยๆ จนกระทั่งเข้าไปในที่บ้านพักของตระกูลอาน
พิกัดทั้งสองจุดนี้ ก็คือตำแหน่งแบบเรียลไทม์ของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งกับหยุนหรูเกอ
พิกัดทั้งสองจุดนี้จะกะพริบขึ้นสองครั้งต่อวินาที และการกะพริบในแต่ละครั้ง จะแสดงถึงตำแหน่งพิกัดล่าสุด
หรือก็คือ ตำแหน่งแบบเรียลไทม์ของคนทั้งสอง จะอัปเดตสองครั้งต่อวินาทีที่หน้าจอมอนิเตอร์ของผู้มีพระคุณ
นอกจากนี้ ระบบค้นหาพิกัดของพวกเขา ก็ใช้แผนที่ความแม่นยำสูงระดับมืออาชีพของปัจจุบัน ความแม่นยำในการระบุตำแหน่งนั้น ข้อผิดพลาดที่มีไม่เกินสิบเซนติเมตร
เมื่อผู้มีพระคุณเห็นพิกัดสีแดงของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งเดินเข้าประตูวิลล่าไป ก็รู้ในทันทีว่าท่านเอิร์ลฉางเซิ่งนั้นได้เข้าไปถึงที่แล้ว
และผู้มีพระคุณในตอนนั้นก็เชื่อว่า ใช้เวลาไม่กี่นาที คนของตระกูลอานก็จะกลายเป็นวิญญาณอาฆาตภายใต้คมมีดของท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง
แต่ในตอนที่ผู้มีพระคุณกำลังรอข่าวแห่งชัยชนะจากท่านเอิร์ลฉางเซิ่งนั้น จุดพิกัดทั้งสองที่กะพริบอยู่ตลอดเวลานั้น ก็กลับดับลงอย่างฉับพลันในทันที!
แต่ว่า หยุนหรูเกอก็อยู่ที่ด้านนอกตลอด และไม่ได้ขยับเคลื่อนไหวไปไหนเลยแต่อย่างใด!
สัญญาณของเธอ ก็สูญหายไปด้วยเช่นกัน นี่มันผิดปรกติแล้ว!
หยุนหรูเกอที่ร้อนรนอยู่ไม่สุข เดาได้ว่าสัญญาณนี้อาจถูกเฮลิคอปเตอร์ที่อยู่ด้านบนนั้นทำอะไรกับมัน แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้กับเฮลิคอปเตอร์ที่บินสูงอยู่กลางอากาศกว่าพันฟุตนี้
เธอเองก็คิด ว่าควรจะรีบไปจากที่ตรงนี้ดีหรือไม่ ไปให้พ้นจากอาณาเขตการรบกวนของเฮลิคอปเตอร์ลำนี้ จากนั้นก็รายงานกับผู้มีพระคุณ
แต่เมื่อคิดว่าท่านเอิร์ลฉางเซิ่งน่าจะติดกับอีกฝ่ายแล้ว หากตัวเองไปจากที่ตรงนี้ แล้วเกิดผู้มีพระคุณคิดว่าตัวเองกำลังจะหลบหนีเอาตัวรอด แบบนั้นก็คงจะยิ่งยากกับการอธิบาย
และเพราะเหตุนี้ เธอก็ถึงได้รอมาจนตอนนี้
ในตอนนี้ เห็นเพียงท่านเอิร์ลฉางเซิ่งไล่ตามหลังชายชุดดำคนนั้นไป และขยับมาทิศทางของตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ เธออดไม่ได้ที่จะคิดขึ้นมาในใจ“ในตอนนี้เราติดต่อกับผู้มีพระคุณไม่ได้ และไม่รู้ว่าชายชุดดำคนนั้นมีฝีมืออยู่มากน้อยแค่ไหน ดังนั้นก็จึงไปช่วยท่านเอิร์ลฉางเซิ่งอย่างผลีผลามไม่ได้ ดูท่าคงต้องคอยสังเกตการณ์อยู่เงียบๆ และรอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...