ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 563
บทที่ 563
ทุกคนย้ายเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง งานเลี้ยงวันเกิดกำลังจะเริ่มขึ้น
คุณท่านซ่งกับเย่เฉินพูดคำทักทายสองสามคำ ก็ได้นั่งในตำแหน่งหลัก
นั่งอยู่ข้างเขา คือลูกชายคนโตของเขา ลูกชายคนที่สาม ลูกชายคนที่สี่และคนใหญ่คนโตสองสามคน
ในทายาทรุ่นที่สองของตระกูลซ่ง พ่อของซ่งหรงวี่คือลูกชายคนโต พ่อของซ่งหวั่นถิงคือคนรอง แต่พ่อของซ่งหวั่นถิงเสียชีวิตตั้งแต่ยังหนุ่ม ดังนั้นจึงมีสายเลือดเพียงซ่งหวั่นถิงคนเดียว
สำหรับลูกชายคนที่สาม ลูกชายคนที่สี่ เพราะว่าอายุยังน้อย ดังนั้นลูกของพวกเขาคนโตสุดก็อายุสิบกว่าขวบ เล็กที่สุดก็ประมาณหกเจ็ดขวบ ต่างก็ยังเรียนอยู่ ดังนั้นในเรื่องของทายาทรุ่นต่อไป ไม่ได้มีการแข่งขันแย่งชิงอะไร
ส่วนแขกคนอื่นๆ ต่างก็นั่งลงรอบๆโต๊ะอาหาร
แน่นอนว่าเย่เฉินกับตระกูลฉิน ตระกูลหวังตลอดจนหงห้าและคนอื่นๆนั่งโต๊ะเดียวกัน
แต่ตระกูลอู๋กลับนั่งอยู่กับตระกูลท้องถิ่นอีกกลุ่ม ตระกูลจ้าวและตระกูลขงที่ประจบสอพลอพวกเขามาก่อน ก็ได้ไปอ้อมล้อมอยู่ข้างกายของพวกเขา เยินยออย่างต่อเนื่อง
อาหารอันโอชะทั้งโต๊ะถูกจัดเตรียมไว้บนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว รวมไปถึงไวน์คุณภาพดี
เย่เฉินนั่งลงในโต๊ะวีไอพี ซ่งหวั่นถิงไม่สามารถมานั่งร่วมโต๊ะกับเขาได้ แต่ดวงตาคู่สวยยังคงจ้องไปที่เขาเสมอ ไม่มองเอียงเอนแม้แต่นิดเดียว
นั่งอยู่ทางขวามือของเย่เฉิน คือฉินเอ้าเสวี่ยน นั่งทางซ้ายของเขา คือหวังเจิ้งกาง
หลังจากที่หวังเจิ้งกางนั่งลง ก็ได้พูดเบาๆกับเย่เฉินว่า： “อาจารย์เย่ คฤหาสน์Tomson Rivieraใกล้จะตกแต่งเสร็จแล้ว คุณจะย้ายเข้ามาตอนไหน?”
เย่เฉินพูดว่า： “หลังจากตกแต่งเสร็จฉันก็จะย้ายเข้าไป”
ตอนนี้เงินมากกว่า 2 หมื่นล้านอยู่ในบัตรธนาคารวางอยู่ตรงหน้า ก็ไม่รู้จริงๆว่าจะใช้ยังไง
นี่ยังไม่นับกำไรสุทธิที่ตี้เหากรุ๊ปยังคงหลั่งไหลเข้ามา
ถ้าหากนับกำไรที่ตี้เหากรุ๊ป งั้นคงเป็นเงินก้อนใหญ่แน่
หวังเจิ้งกังเห็นเย่เฉินปฏิเสธความหวังดีของเขา รู้ว่าอาจารย์เย่ไม่ได้ขาดแคลนเงินเพียงเล็กน้อยนี้แน่ ดังนั้นจึงรีบพูดว่า： “งั้นผมคอยดูแลมันไว้แทนคุณก่อน ถ้าคุณต้องการแล้วละก็ มาหาผมได้ทุกเวลา”
เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...