ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 564
บทที่ 564
เวลานี้ ซ่งหวั่นถิงได้ส่งวีแชทมาหาเขา： “อาจารย์เย่ เรื่องเมื่อครู่นี้ คุณอย่าเอามาใส่ใจเลย มีตระกูลซ่งอยู่ ตระกูลอู๋ก็ไม่กล้าอวดดี”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย ตอบกลับเขา： “ไม่ต้องใส่ใจ มันเป็นแค่พวกก่อกวนเท่านั้น”
เวลานี้ อู๋ตงไห่และลูกชายของเขานั่งอยู่ในที่นั่งวีไอพีอีกด้านหนึ่ง
อู๋ซินมองดูซ่งหวั่นถิง และก็ดูเย่เฉิน เห็นสองคนต่างก็จับโทรศัพท์ อีกคนวางลง และอีกคนก็หยิบขึ้นมา อีกคนวางลง และอีกคนก็หยิบขึ้นมาอีก มองดูแล้วก็รู้ว่าแชทกันอยู่
เขาเวลานี้ในใจยิ่งโกรธมากยิ่งขึ้น แม้ว่าตัวเองจะเพิ่มวีแชทซ่งหวั่นถิงแล้ว แต่ซ่งหวั่นถิงคนนี้ไม่เพียงแต่จะปิดกั้นโมเมนต์กับตัวเอง！
ตลอดจน ตัวเองทักมาคุยกับเธอ เธอก็ไม่ค่อยสนใจ
แต่ดูตอนนี้สิเธอสนทนากับเย่เฉินบ่อยแค่ไหน นั่นเหมือนกับกลัวว่าจะเสียเวลา หยิบมันขึ้นตอบกลับแทบจะในทันที ตลอดจนใบหน้ายังมีรอยยิ้มของหญิงสาวออกมาด้วย
เขายังถือว่าเป็นคนที่มีผู้หญิงล้อมรอบ แน่นอนว่ามองออก ตอนนี้ซ่งหวั่นถิงชอบเย่เฉินไปแล้วจริงๆ
คิดมาถึงตรงนี้ ในใจของเขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟจริงๆ
ความโกรธเมื่อกี้ จากนั้นก็ลุกเป็นไฟอีกครั้ง
ดังนั้น เขากระซิบกับอู๋ตงไห่ที่อยู่ข้างๆเขาว่า： “พ่อ ฉันจะต้องทำให้เย่เฉินคนนี้ตายให้ได้！ ตายคืนนี้เลย！”
อู๋ตงไห่มองเขาด้วยความเกลียดชัง ส่ายหน้าพูด： “แกรู้ไหมว่าสิ่งที่ทำให้ฉันไม่พอใจคืออะไร?”
“หงห้า?”อู๋ซินขมวดคิ้ว พูดว่า： “งั้นสู้พวกเราจัดการหงห้าสะก่อนไม่ดีกว่าเหรอ！”
อู๋ตงไห่พยักหน้า พูดว่า： “ฉันก็คิดแบบนี้ ใช้โอกาสตอนที่หงห้ารับมือคนเดียวไม่ทัน ไม่ระวังตัว จัดการเขา จากนั้นสนับสนุนให้หลิวกว่างขึ้นตำแหน่ง ทำให้หลิวกว่างแทนที่เขา กลายเป็นเจ้าแห่งจินหลิง！”
พูดจบ อู๋ตงไห่สีหน้าแสดงท่าทางอำมหิต พูดอย่างเย็นชาว่า： “รอจนถึงตอนนั้น เทียบเท่ากับว่าพวกเรามีรากฐานที่แข็งแกร่งในจินหลิง! อยากจะฆ่าเย่เฉิน หรือตลอดจนตระกูลฉิน ตระกูลหวังพวกนี้ที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงฆ่าให้ตายทั้งหมด มันเป็นเรื่องง่ายมาก！”
อู๋ซินตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น พูดว่า： “พ่อ เมื่อไหร่จะฆ่าหงห้าทิ้ง? ไอ้แก่นี้ขวางหูขวางตาฉันมานานแล้ว！”
อู๋ตงไห่พูดเบาๆว่า “อย่าใจร้อน ฉันจะให้คนเตรียมตัวให้พร้อม คืนนี้ฉันจะส่งหงห้าไปตายซะ！”
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...