ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 565

บทที่ 565

พอคิดว่าคืนนี้จะฆ่าหงห้า ในใจอู๋ซินจู่ๆก็ตื่นเต้นขึ้นมา！

คุณพ่อพูดถูกต้อง หงห้า มันเทียบเท่ากับพลังไฟของเย่เฉินในจินหลิง!

คิดอยากจะฆ่าเย่เฉินอย่างราบรื่น คุณต้องกำจัดจุดพลังไฟของเขาก่อน!

อีกทั้ง แค่จะฆ่าทิ้งอย่างเดียวยังไม่พอ！

ยังจะเอาพลังไฟอันนี้ กลายเป็นพลังไฟของตัวเอง！

ถ้าเป็นอย่างนี้ อนาคตพลังไฟอันนี้ก็จะกลายเป็นกองกำลังสนับสนุนตระกูลอู๋ในจินหลิง！

ถึงเวลานั้น เย่เฉินจะดูถูกตัวเอง โทษที่ทำให้ผู้หญิงที่รายล้อมของตัวเองต้องมาชดใช้ด้วยชีวิต！

สำหรับตระกูลฉิน ตระกูลหวัง จะต้องชดใช้กับพฤติกรรมที่ไม่ประจบประแจงตระกูลอู๋！

ตอนนี้อู๋ตงไห่ มองดูอู๋ซิน พูดเบาๆว่า： “เจอเรื่องอะไรให้ตั้งสติ จะต้องระงับความรู้สึกไม่ว่าจะดีใจหรือโกรธให้ได้ อย่าเพิ่งตื่นตระหนกมากจนเกินไป”

อู๋ซินรีบปัดความตื่นเต้นโดยไม่เต็มใจบนใบหน้าของเขา พูดว่า： “พ่อ ผมรู้แล้ว！”

“อืม” ตงไห่พยักหน้า ไม่เอาเรื่องของเย่เฉินมาไว้ในใจอีก และเอ่ยถามว่า ： “ของขวัญวันเกิดของคุณท่านซ่ง เตรียมเสร็จแล้วเหรอ?”

อู๋ซินพยักหน้าพูดว่า： “ได้เตรียมเสร็จแล้ว ฉันได้ข่าวมาว่า คุณท่านซ่งชอบมากที่สุดคือภาพของถังหวง(ถังหูโป๋) ปกติตัวของเขาเองก็มีการสะสมอยู่มาก ดังนั้นฉันให้คนข้ามวันข้ามคืนเอามาจากคลังสะสมที่บ้านหนึ่งภาพ《ภาพพระจันทร์บนน้ำแร่》เอามาเป็นของขวัญวันเกิดภาพวาดนี้มีมูลค่าอย่างน้อยสองถึงสามพันล้าน เชื่อว่าเขาจะชอบมันแน่! "

อู๋ตงไห่อืมออกมาคำหนึ่ง ในสายตาก็เผยถึงความพึงพอใจ

《ภาพพระจันทร์บนน้ำแร่》แม้ว่ามีอยู่ในตระกูลอู๋ก็คือของล้ำค่า ให้ภาพนี้อีกฝ่ายจะยอมรับแน่นอน เชื่อว่าจะต้องเข้าไปเป็นหนึ่งในตระกูลซ่งได้แน่ ทำให้คุณปู่ซ่งให้ความสำคัญกับตระกูลอู๋ ตลอดจนทำให้เขายินยอมเรื่องงานแต่งของสองตระกูล

งานเลี้ยงวันเกิดได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้วในเวลานี้

คุณท่านซ่งก้าวขึ้นไปบนเวทีเล็ก ๆ ที่ทำขึ้น ขอบคุณแขกทุกท่านที่มาร่วมงาน ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานวันเกิดอายุแปดสิบปีของเขา

หลังจากกล่าวเปิดงาน ทุกคนผลัดกันแสดงความยินดีในงานเลี้ยงวันเกิด เป็นฉากที่ส่งมอบของขวัญ

คุณท่านซ่งพยักหน้าพอใจอย่างมาก: “ได้ ได้ เทียนหมิงลูกใส่ใจจริงๆ！”

“ลูกคนที่สามซ่งเทียนเชิง ให้บ้านพักต่างอากาศที่เมืองซานย่ามณฑลไหหลำหนึ่งหลัง มูลค่าสองร้อยล้าน！”

คนวัยกลางคนที่อายุน้อยกว่าซ่งเทียนหมิงมาก รีบพูดว่า： “พ่อ ลูกคิดไม่ถึงว่าพี่ใหญ่จะให้ของขวัญชิ้นใหญ่เป็นเกาะแบบนี้ บ้านพักนี้เทียบไม่ได้จริงๆ！”

คุณท่านซ่งยิ้มเล็กน้อย： “มีความตั้งใจก็พอแล้ว ไม่ต้องใส่ใจอะไรมาก”

“ลูกคนที่สี่ซ่งเทียนอืน มอบเรือยอชต์สุดหรู มูลค่า 150 ล้าน! "

ชายวัยกลางคนอีกคนกล่าวอย่างรีบร้อน： “พ่อ เรือยอชต์เทียบกับบ้านพักที่ซานย่า ผมกับพี่3 วางแผนกันไว้ ต่อไปหากคุณไปที่ซานย่า ก็สามารถนั่งเรือยอชต์ออกทะเลชมวิวได้”

พูดจบ ก็ได้พูดต่อไปอีกว่า： “แต่ว่าพวกเราคิดไม่ถึงว่า พี่ใหญ่จะสามารถให้เกาะได้ ถึงตอนนั้นสามารถขับ”ไปเกาะเขตร้อนของมัลดีฟส์！”

คุณท่านซ่งพยักหน้าและยิ้ม พูดว่า： “ดีๆๆ ต่อไปพอถึงฤดูหนาว พวกเราทุกคน ไปที่เกาะเขตร้อนของมัลดีฟส์ได้！”

------------