“ผู้หญิงคนหนึ่ง ?”
ได้ยินคำพูดของเย่เฉิน หลินหว่านเอ๋อร์อุทาน : “คุณชายยังพอจำหน้าตาของผู้หญิงคนนั้นได้ไหมคะ ?”
เย่เฉินขมวดคิ้ว หวนนึกถึงตอนนั้นที่เหลือบมองอย่างรีบร้อน แล้วเอ่ยปากบอก : “รู้สึกว่าหน้าตาของคนคนนั้นดูเหมือนคนอายุสามสิบกว่าปี หน้าตาเหมือนจะไม่เลวเลยล่ะนะ”
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้าเบา ๆ : “งั้นน่าจะเป็นท่านเอิร์ลติ้งหยวนหนึ่งในสี่ท่านเอิร์ลผู้ยิ่งใหญ่ขององค์กรพั่วชิง !”
เย่เฉินถามด้วยความแปลกใจ : “คุณรู้จักสี่ท่านเอิร์ลผู้ยิ่งใหญ่ ?”
“ดิฉันพอรู้บ้าง” หลินหว่านเอ๋อร์เอ่ยปากบอก : “แม้ว่าองค์กรพั่วชิงมีเพียงอู๋เฟยเยี่ยนที่มีชีวิตจนถึงวันนี้ แต่ภายในยังมีคนรุ่นหลังของคุณพ่อฉันเมื่อตอนนั้นอยู่บ้าง เนื่องจากยาพิษพิเศษที่อู๋เฟยเยี่ยนปรุงเอาไว้ พวกเขาทำได้แต่ถวายความจงรักภักดีต่ออู๋เฟยเยี่ยนจากรุ่นสู่รุ่น แต่พวกเขาเองก็รู้ว่าฉันยังมีชีวิตอยู่ และคิดหาทางแอบส่งข่าวให้ฉันทุกวิถีทางอยู่ตลอด ดังนั้นฉันเลยพอมีความเข้าใจสถานการณ์ภายในองค์กรพั่วชิงอยู่บ้าง……”
“แม้ว่าในนามองค์กรพั่วชิง นอกเหนือจากอู๋เฟยเยี่ยนแล้ว ซึ่งคือสี่ท่านเอิร์ลผู้ยิ่งใหญ่ที่มีฐานะสูงสุด แต่ว่าในความเป็นจริง กำลังทรัพย์ กำลังคนและทรัพยากรขององค์กรพั่วชิง ควบคุมอยู่ในเงื้อมมือของหน่วยบัญชาการกองทัพทั้งห้าทั้งหมด และหน่วยบัญชาการกองทัพทั้งห้านี้ ก็ไม่มีข้อยกเว้น ต่างเป็นคนของตระกูลอู๋ ซึ่งเป็นคนรุ่นหลังของคนในครอบครัวอู๋เฟยเยี่ยนในตอนแรก
“กำลังของอู๋เฟยเยี่ยนยิ่งใหญ่ ยังอายุยืนไม่แก่อีกด้วย บวกกับสไตล์การทำงานโหดเหี้ยมอำมหิตเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้นหลายปีมานี้ เลยสะสมทรัพย์สมบัติที่เรียกได้ว่ามหาศาลไว้ตั้งนานแล้ว ทรัพย์สมบัติพวกนี้ให้คนของตระกูลอู๋เป็นคนดูแลแทน ด้วยเหตุนี้คนของตระกูลอู๋จึงจงรักภักดีต่ออู๋เฟยเยี่ยนเป็นอย่างมาก”
ว่าแล้ว หลินหว่านเอ๋อร์ก็พูดต่ออีก : “ส่วนสี่ท่านเอิร์ลผู้ยิ่งใหญ่ขององค์กรพั่วชิง แยกเป็นท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง ท่านเอิร์ลเจี้ยนกง ท่านเอิร์ลติ้งหยวนรวมทั้งท่านเอิร์ลจงหย่ง ในจำนวนนี้ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งมีกำลังแข็งแกร่งที่สุด และท่านเอิร์ลติ้งหยวนเป็นเพศหญิงเพียงคนเดียวเท่านั้น มีความเป็นได้มากว่าเป็นผู้หญิงคนนั้นที่คุณชายเห็นก่อนหน้าที่ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งระเบิดตัวเอง ! และท่านเอิร์ลเจี้ยนกงในตอนนี้ถูกผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณชายฆ่าอยู่ ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งในวันนี้ถูกคุณชายบีบจนระเบิดตัวเองตายอีก หากว่าท่านเอิร์ลติ้งหยวนได้รับบาดเจ็บสาหัสละก็ สี่ท่านเอิร์ลผู้ยิ่งใหญ่ขององค์กรพั่วชิง ก็เสียในเงื้อมมือของคุณชายไปสามคน แล้ว!”
เย่เฉินบอก : “ไม่รู้ว่าท่านเอิร์ลติ้งหยวนคนนั้นยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่าในตอนนี้ หากว่าตายไปแล้วก็คุยด้วยยากแล้ว หากว่ายังมีชีวิตอยู่ ไม่แน่ว่าหาโอกาสแอบส่งข่าวให้อู๋เฟยเยี่ยน !”
พูดจบ เย่เฉินก็ตะเกียกตะกายอยากจะลุกขึ้น กลับรู้สึกว่าร่างกายยังคงไร้เรี่ยวแรง
ทุกคนหาตั้งนาน ก็ไม่เคยหาที่อยู่ของเย่เฉินเจอเลย ก็ยิ่งรู้สึกร้อนใจมาก ถึงขนาดที่ว่าต่างมีลางสังหรณ์ไม่ดีอยู่ในใจลึก ๆ
อย่างไรซะ อานุภาพระเบิดนั่นใหญ่มากจริง ๆ และเงาคนที่อยู่ใจกลางนั่นเห็นได้ชัดมากว่าเป็นศพของมนุษย์หลังจากการระเบิด แรงระเบิดที่ใหญ่โตขนาดนี้ หากว่ามีคนอื่นอยู่ข้างกายละก็ ยากที่รอดตายอย่างแน่นอน
แม้พวกเขาต่างรู้ว่ากำลังของเย่เฉินนั้นทรงพลังมาก แต่เผชิญหน้ากับการระเบิดที่มีอานุภาพใหญ่โตเช่นนี้ ทุกคนต่างไม่กล้ารับรองว่าเย่เฉินจะมีชีวิตรอดอยู่กลางระเบิดนี้ได้หรือเปล่า
ที่ตรงกันข้ามกับคนอื่นที่ยิ่งหมดหวัง และยิ่งรู้สึกคร่ำเคร่งเลยคือ หลี่ญ่าหลินกลับยิ่งรู้สึกมีหวังอยู่เรื่อย หลังจากที่การค้นหาไร้ผลลัพธ์ครั้งแล้วครั้งเล่า
ในตอนนี้ ซูรั่วหลีได้รู้สึกใจสลายแล้ว เธอนั่งร้องไห้โฮบนพื้นในทันที เพียงครู่เดียวก็ดึงดูดความสนใจของคนอื่น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...