ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5667

เมื่อเห็นว่าเย่เฉินใช้นิ้วชี้ทิศทาง หลินหว่านเอ๋อร์ไม่แม้กระทั่งจะมองสักแวบ ก็ดึงคันบังคับทันที ให้เฮลิคอปเตอร์มุ่งหน้าไปทางทิศทางที่นิ้วของเย่เฉินชี้อย่างแม่นยำ

ในเวลานี้ หยุนหรูเกอที่ซ่อนอยู่ในรอยแยกของก้อนหินยักษ์ยังไม่รู้ ตนเองได้ถูกอีกฝ่ายล็อกเป้าหมายเอาไว้แล้ว

เธอคิดแค่เพียงพยายามไม่ให้ตนเองขยับร่างกาย ไม่ส่งเสียงดังใดๆ เมื่อคนที่อยู่บนเฮลิคอปเตอร์หลังจากที่สำรวจเสร็จรอบหนึ่ง ย่อมจะต้องออกไปจากที่นี่

อีกอย่าง เธอเองก็มีความมั่นใจอย่างเด็ดขาดว่าไม่มีทางที่จะถูกอีกฝ่ายพบเจอเข้าแน่นอน

เนื่องจาก เฮลิคอปเตอร์ลำนี้บินวนอยู่กลางหุบเขาหลายรอบแล้ว แต่คนด้านบนไม่ได้ลงมาสำรวจเลยสักนิด และก้อนหินยักษ์ที่ทั้งใหญ่และหนักที่อยู่เหนือศีรษะของหยุนหรูเกอ ต่อให้อีกฝ้ายใช้อุปกรณ์ประเภทกล้องถ่ายภาพความร้อน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะส่องทะลุหินยักษ์ก้อนนี้จนพบเบาะแสของตน

แต่ว่า สิ่งที่ทำให้หยุนหรูเกอรู้สึกเป็นกังวลมากกว่าเดิมก็คือ คาดไม่ถึงว่าเฮลิคอปเตอร์นั้นจะมุ่งหน้ามาทางทิศทางของตน!

หัวใจของหยุนหรูเกอก็ยิ่งตื่นเต้นจนถึงขีดสุด ตามระยะที่ใกล้เข้ามาหาตนเรื่อย ๆของเฮลิคอปเตอร์

ในเวลานี้ เฮลิคอปเตอร์ได้มาถึงด้านบนของหินยักษ์ก้อนนั้นแล้ว

เย่เฉินเอ่ยปากกล่าวทันที: “ที่นี่! ผมรู้สึกได้ถึงเธอแล้ว ตอนนี้เธอได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก!”

พูดจบ เขาก็ผลักประตูออกแล้วก็โดดลงไปจากบนเฮลิคอปเตอร์ทันที

หลินหว่านเอ๋อร์ดึงชายเสื้อของเขาโดยไม่รู้ตัว หลุดปากกล่าว: “คุณชาย ในเมื่อท่านเอิร์ลติ้งหยวนท่านนั้นได้รับบาดเจ็บสาหัส ให้ดิฉันไปด้วยก็ไม่น่าจะเป็นไร! ดิฉันอยากจะพบเธอพร้อมกันกับคุณชาย”

เย่เฉินเห็นเช่นนี้ ก็ล้มเลิกความตั้งใจที่จะกระโดดลงไปทันที เอ่ยปากกล่าว: “ด้านล่างนี้เป็นต้นไม้ทั้งหมด เฮลิคอปเตอร์ไม่สามารถลงจอดได้ ถ้าไม่อย่างนั้นคุณกลับไปยังพื้นที่ราบที่ระเบิดตรงนั้นก่อน จากนั้นพวกเราค่อยเดินมาที่นี่ด้วยกัน”

หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า จากนั้นบังคับเฮลิคอปเตอร์กลับลำไปที่เดิม

หยุนหรูเกอที่อยู่ด้านล่างหินยักษ์ เมื่อเห็นว่าหลังจากที่เฮลิคอปเตอร์กลับลำจากไป อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

แต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ หลินหว่านเอ๋อร์ได้นำเฮลิคอปเตอร์ลงจอดที่ริมพื้นที่ระเบิดแล้ว รอหลังจากที่เฮลิคอปเตอร์จอดนิ่งสนิท เธอพูดกับเย่เฉินว่า: “คุณชาย ดิฉันเคยได้รับข่าวจากสายตำรวจ ถึงแม้ว่าท่านเอิร์ลติ้งหยวนหยุนหรูเกอจะเป็นหนึ่งในท่านเอิร์ลทั้งสี่ขององค์กรพั่วชิง แต่เขามีจิตจที่มีคุณธรรมมาโดยตลอด ไม่เคยทำเรื่องโหดร้ายเลวทรามมากมายนัก วันนี้ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งระเบิดตัวเอง ดิฉันคิดว่าในนั้นจะต้องมีลับลมคมใน ถ้าหากคุณชายสามารถมองข้ามเรื่องนี้ไปได้ ไม่แน่ว่าจะสามารถใช้ประโยชน์จากหยุนหรูเกอได้”

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ กล่าว: “ถ้าหากการระเบิดตนเองของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งนั่นมีลับลมคมในจริงๆละก็ เกรงว่านอกจากผู้มีพระคุณแล้ว ก็ไม่มีใครชัดเจนไปกว่าท่านเอิร์ลติ้งหยวนคนนี้แล้ว”

และองค์กรพั่วชิงวางแผนฆ่าล้างตระกูลอานหลายต่อหลายครั้ง ทันทีที่ตนเองตกอยู่ในมือของพวกเขา ก็ต่อให้ให้ความร่วมมืออย่างว่าง่าย เกรงว่าก็ไม่น่าจะมีจุดจบที่ดีอะไร

ดังนั้น ความโชคดีสุดท้ายภายในใจของเธอ ก็คือได้แต่หวังว่าอีกฝ่ายจะไม่เจอเธอ

แต่ตอนที่เธอกำลังจินตนาสุดท้าย เย่เฉินก็เอ่ยปากกล่าวเสียงดังสดใส: “ท่านเอิร์ลติ้งหยวน เมื่อครู่นี้ท่านคงจะแอบดูการประลองฝีมือของผมกับท่านเอิร์ลฉางเซิ่งอยู่ในที่ลับ ตอนนี้ยังซ่อนตัวในที่ลับ ไม่มีข้อแก้ตัวแล้วใช่ไหมล่ะ?”

คำพูดประโยคนี้ของเย่เฉิน ราวกับระเบิดสายฟ้าลูกหนึ่ง ภายในหัวสมองของหยุนหรูเกอระเบิดดังตูมทันที!

ในเวลานี้ ภายในหัวสมองของนางมีความคิดมากมายผุดขึ้นมาทันที:

“คาดไม่ถึงว่าคนนี้จะพบฉันเข้าแล้ว?!”

“คนนี้......คนนี้คาดไม่ถึงว่าจะเป็นเย่เฉินคนที่ประลองฝีมือกับท่านเอิร์ลฉางเซิ่งเมื่อครู่นี้?!”

“แต่ว่า......นี่จะเป็นไปได้อย่างไร? ฉันเห็นเต็มตาว่าเขาอยู่ในการระเบิดได้รับบาดเจ็บสาหัส ถึงขนาดหายไปอย่างไร้ร่องรอยอย่างรวดเร็ว ทำไมเขาถึงมีชีวิตอยู่ได้อีก?!”