ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5673
หลินหว่านเอ๋อร์ในเวลานี้มองไปทางเย่เฉิน เอ่ยปากกล่าว: “คุณชาย ถ้าหากอู๋เฟยเยี่ยนให้ผู้อาวุโสทั้งสามออกจากการเก็บตัวจริง ดิฉันกังวลว่าคุณชายคนเดียวจะสู้พวกเขาสามคนได้ยาก เพื่อความปลอดภัย ไม่สู้คุณชายออกจากเมืองจินหลิงไปก่อนสักระยะเพื่อหลบภัย......”
หยุนหรูเกอก็กล่าวเห็นด้วยเช่นกัน: “คุณเย่ ที่คุณหลินพูดไม่ผิด ผู้อาวุโสทั้งสามรวมตัวกัน ต่อให้เป็นอู๋เฟยเยี่ยนก็เกรงว่ายากที่จะเอาชนะได้เช่นกัน ตอนนี้คุณยังไม่ได้เปิดจุดหนีว๋าน ถ้าหากอยู่ที่เมืองจินหลิงจริง ทันทีที่ผู้อาวุโสทั้งสามมาถึง เกรงว่ายากจะปลีกตัวแล้ว!”
เย่เฉินครุ่นคิดครู่หนึ่ง ส่ายหน้ากล่าว: “ผมไปนั้นง่ายมาก คุณตาคุณยายครอบครัวของผมจะหนียังไง? เป้าหมายของพวกเขาใหญ่ขนาดนี้ ถึงขนาดเป็นไปได้ว่าภายในยังมีสายขององค์กรพั่วชิง องค์กรพั่วชิงอยากจะเอาชีวิตของพวกเขา ไม่ว่าพวกเขาจะหนียังไง ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะสามารถหนีรอดจากการตามฆ่าของผู้อาวุโสทั้งสามนั่นได้......”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ทันใดนั้นเย่เฉินก็ถามหยุนหรูเกอ: “คุณมีความเข้าใจในตัวพ่อแม่ผมมากขนาดไหน? คุณรู้ไหมว่า ทำไมอู๋เฟยเยี่ยนผ่านไปยี่สิบปี ยังพยายามจะฆ่าคุณตาคุณยายของผมทั้งครอบครัว?!”
หยุนหรูเกอกล่าวตามความจริง: “คุณเย่ ฉันรู้เพียงแค่ตอนนั้นพ่อแม่ของคุณได้รับความลับอายุยืนก่อนอู๋เฟยเยี่ยนก้าวหนึ่ง นี่คือเหตุผลว่าทำไม เมื่อยี่สิบปีก่อนอู๋เฟยเยี่ยนถึงให้ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งตามฆ่าพ่อแม่ของคุณ สำหรับทำไมผ่านมายี่สิบปียังอยากจะฆ่าคุณตาคุณยายของคุณทั้งครอบครัว ข้อนี้ฉันก็ไม่แน่ใจแล้ว”
เย่เฉินขมวดคิ้วถามเธอ: “ความลับอายุยืน ผมก็ได้ยินสวี่ฉางชิงเคยพูดหลายรอบเช่นกัน ความลับอายุยืนนี้แท้ที่จริงแล้วคืออะไรกันแน่?”
หยุนหรูเกอส่ายหน้ากล่าว: “ดิฉันเองก็ไม่ทราบ...... ความลับอายุยืนเป็นเพียงคำบอกเล่าของอู๋เฟยเยี่ยนเท่านั้น แต่แท้ที่จริงแล้วคืออะไรกันแน่ พวกเราสี่คนก็ไม่ชัดเจน”
เย่เฉินมีความผิดหวังเล็กน้อย เขายังไม่เข้าใจเหมือนกัน ความแค้นของความลับอายุยืนระหว่างพ่อแม่กับอู๋เฟยเยี่ยนแท้ที่จริงแล้วคืออะไรกันแน่ แล้วก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมอู๋เฟยเยี่ยนผ่านมายี่สิบปีแล้ว กลับจะต้องไล่ตามฆ่าคุณตาคุณยายของตนให้สิ้นซากทั้งครอบครัวด้วย
หลินหว่านเอ๋อร์ที่อยู่ด้านข้างนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ รีบเอ่ยถาม: “สถานที่ตั้งขององค์กรพั่วชิงในตอนนี้ อยู่ที่ไหนกันแน่?”
พูดไป เย่เฉินกล่าวอีก: “นอกจากนี้ ถึงอย่างไรก็คงจะให้ผมพาทุกคนหนีตายไปด้วยกันได้ตลอดหรอกใช่ไหม? เดิมทีผมอยู่กับอู๋เฟยเยี่ยนที่นั่นยังสามารถหลบซ่อนตัวได้ ถ้าหากกระทำการใหญ่โตขนาดนี้ไป ไม่ใช่ว่าเป็นการเปิดโปงตัวเองหรอกเหรอ?”
หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวด้วยความกังวลเป็นอย่างยิ่ง: “คุณชาย ถึงแม้ว่าอเมริกาใต้จะไกล แต่ผู้อาวุโสทั้งสามท่านนั้นมีความเชื่อมั่นในอู๋เฟยเยี่ยนอย่างลึกซึ้ง ทันทีที่พวกเขาออกจากการเก็บตัว อู๋เฟยเยี่ยนจะต้องให้พวกเขามาที่เมืองจินหลิงอย่างเร็วที่สุด อย่างมากสุดไม่เกินยี่สิบสี่ชั่วโมง พวกเขาก็จะมาถึงได้ หลังจากยี่สิบสี่ชั่วโมง หากคิดจะหนีก็ไม่ง่ายขนาดนั้นแล้ว......”
เย่เฉินเงียบขรึมไปครู่ใหญ่ สีหน้ายิ่งยืนกรานมากกว่าเดิม กล่าวเสียงหนักแน่น: “ผมไม่ไป! คนของตระกูลอานก็ไม่จำเป็นต้องไป! ในเมื่อเธออู๋เฟยเยี่ยนได้จ้องเมืองจินหลิงแล้ว ถ้าอย่างนั้นผมก็จะให้เธอร้องออกมา! ผมอยากจะดูว่า เธอจะมีความกล้านั้นที่จะปล่อยม้าเข้ามาหรือไม่!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...