ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 5676
“เธอจะต้องอย่างรู้แน่ ๆ ว่าแท้จริงแล้วใครเป็นคนนำรูปวาดอาจารย์ของเธอออกมาใช่ไหม?”
“และเธอก็ยิ่งอยากรู้เข้าไปอีกว่า คนที่นำภาพวาดออกมา มีความสัมพันธ์อะไรกับอาจารย์ของเธอ? ใช่ลูกศิษย์ที่อาจารย์ของเธอรับไว้ก่อนหน้านี้หรือเปล่า? ถ้าหากใช่ อีกฝ่ายก็น่าจะมีอายุมากกว่าห้าร้อยปีแล้ว และได้รับยาวงเวียนพันจักรไว้ในครอบครอง เกรงว่าความแข็งแกร่งคงมากกว่าเธอไม่น้อย!”
“เธอจะต้องอยากรู้ ว่าเพราะอะไรกองกำลังในบังคับบัญชา ท่านเอิร์ลทั้งสองของเธอ คนหนึ่งเสียชีวิตในเมืองจินหลิง อีกคนหนึ่งหายไปอย่างไร้ร่องรอย พอวันรุ่งขึ้นภาพวาดอาจารย์ของเธอก็ปรากฏออกมาในเมืองจินหลิงอย่างเปิดเผย?”
“และเธอก็น่าจะอยากเข้าใจเป็นอย่างมากว่าคนที่นำรูปภาพนั้นออกมา กับคนที่บีบให้สวี่ฉางชิงต้องระเบิดตัวเอง เป็นคนเดียวกันหรือไม่? หากเป็นคนเดียวกัน ทำไมถึงไม่ตายไปพร้อมกับตอนที่สวี่ฉางชิงระเบิดตัวเอง?”
“และเธอจะต้องอยากเข้าว่าทำไมอีกฝ่ายถึงรอดชีวิตจากการระเบิดตัวเองของสวี่ฉางชิงมาได้ และทำไมจะต้องเผยแพร่รูปภาพของอาจารย์ต่อสาธารณะทันทีหลังจากนั้น”
“นอกจากนี้ เกรงว่าเธอคงอยากจะทำให้เรื่องราวทุกอย่างชัดเจน ว่าอีกฝ่ายมีเจตนาอย่างไรกันแน่? เป็นการแจ้งเตือนหรือเปล่า ต้องการที่จะใช้สิ่งเหล่านี้ในการบอกเธอว่า อีกฝ่ายรับรู้พลังที่แท้จริงของเธอตั้งนานแล้ว รู้ว่าเธอเป็นศิษย์ของเมิ่งฉางเชิง?!”
“เมื่อเธอตระหนักถึงจุดนี้ เธอก็จะรู้ได้ทันทีว่า อีกฝ่ายรับรู้ถึงภูมิหลังของเธออย่างหมดจดแล้ว!”
“เมื่อถึงเวลานั้น ผู้หญิงที่ชอบใช้เครื่องเปลี่ยนเสียงตอนคุยโทรศัพท์คนนั้นก็คงจะรู้สึกตื่นตระหนกราวกับมดแตกรัง ขณะเดียวกันก็คงรู้สึกทรมานอย่างมาก และไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำอย่างไรต่อไปดี”
“และนี่ก็ไม่ใช่ปัญหาที่รังควานใจของเธอมากที่สุด! ปัญหาที่รังควานใจเธอมากที่สุดจะต้องเป็นเรื่องที่คนผู้นี้รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ ทำแบบนี้ก็เพื่อต้องการดึงดูดให้เธอมายังเมืองจินหลิงหรือเปล่า? หรือว่าเพื่อหลอกล่อให้เธอพาคนจำนวนมากมาตายที่เมืองจินหลิง?”
ดังนั้นเธอจึงยิ้มและพูดออกไปว่า “คุณชาย ถ้าวันไหนที่อู๋เฟยเยี่ยนรู้ว่าคุณชายวางแผนกับเธอเช่นนี้ เกรงว่าเธอคงโกรธจนอายุสั้นลงเป็นยี่สิบปี......”
ระหว่างที่พูด หลินหว่านเอ๋อร์ก็ยิ้มออกมา “ในเมื่อคุณชายเป็นคนดีถึงขนาดนี้ เช่นนั้นทำไมถึงไม่เขียนอักษรลงบนภาพสักสองสามคำ ไม่แน่ว่าอาจจะได้ผลดีกว่าเดิม”
เย่เฉินยิ้มและถามออกมา “เขียนว่าอะไร?”
หลินหว่านเอ๋อร์ยิ้มออกมา “ก็เขียนเกี่ยวกับคำแนะนำประวัติของบรรพอาจารย์เมิ่งโดยสังเขป! เมิ่งเชิง ชื่อเต็มคือฉางหมิง เป็นคนฉางอาน เกิดในปีแรกของราชวงศ์ถังหลินเต๋อ หลังจากนั้นเพื่ออายุที่ยืนยาว จึงเปลี่ยนชื่อเป็นเมิ่งฉางเชิง......”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...