อีกด้านหนึ่ง
เย่เฉินยังคงอยู่ที่วิลล่าเขาช็องเซลีเซียน สนทนากับหลินหว่านเอ๋อร์และหยุนหรูเกอเป็นเวลานาน
แม้ว่าเขาจะตัดสินใจใช้ "กลยุทธ์เมืองว่าง" กับอู๋เฟยเยี่ยน แต่ก็ยังมีรายละเอียดอีกมากมายที่ต้องค่อย ๆ ชี้แจง
หลินหว่านเอ๋อร์พูดกับเย่เฉินว่า "คุณชายเย่คะ แนวคิด "กลยุทธ์เมืองว่าง" นั้นยอดเยี่ยมก็จริง แต่ความเสี่ยงอย่างเดียวคือหากผู้อาวุโสทั้งสามมาที่จินหลิง แต่อู๋เฟยเยี่ยนไม่ได้ให้ความสนใจกับภาพเหมือนของซือกง เราจะจัดการยังไงดี?"
เย่เฉินยิ้มแล้วพูดว่า "ไม่ต้องกังวลไป แพลตฟอร์มวิดีโอสั้นที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในตอนนี้คืออุตสาหกรรมของตระกูลเย่ ผมจะหาทางส่งภาพวาดนี้ให้กับสมาคมจิตรกรรมและการประดิษฐ์ตัวอักษรในเช้าวันนี้ ภายในไม่กี่ชั่วโมง ผมจะสามารถเอาภาพวาดนี้ขึ้นติดอันดับค้นหาได้แน่นอน แค่อู๋เฟยเยี่ยนยังคงให้ความสนใจกับจินหลิงเธอจะได้เห็นมันอย่างแน่นอน"
หลังจากพูดจบ เย่เฉินก็พูดอีกว่า "ผมเดาว่า ถ้ามันเป็นความจริงอย่างที่คุณหยุนพูด อู๋เฟยเยี่ยนจะส่งผู้อาวุโสสามคนออกมาอย่างแน่นอน ผู้อาวุโสทั้งสามคนนี้น่าจะออกเดินทางแล้ว"
หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้าพูดว่า "การเดินทางจากขอบทวีปแอนตาร์กติกามายังประเทศหัวเซี่ยเป็นหนทางที่ยาวไกลทีเดียว เป็นไปไม่ได้ที่จะขึ้นเครื่องบินโดยสารระยะไกลพิเศษบนเกาะของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาน่าจะไปที่อาร์เจนตินาก่อน และตอนนี้พวกเขาน่าจะกำลังเดินทางไปอาร์เจนตินา"
เย่เฉินดูเวลาแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ถ้าพวกเขาทำงานมีประสิทธิภาพ คงจะออกเดินทางมาถึงหัวเซี่ยประมาณเจ็ดหรือแปดโมงเช้า"
หลังจากพูดจบ เย่เฉินก็หยุดลงเล็กน้อยแล้วพูดขึ้นอีกครั้งว่า "หลังจากที่พวกเขาขึ้นเครื่องบินไปหัวเซี่ย ผมจะเผยแพร่ภาพวาดบรรพอาจารย์เมิ่ง ตอนนั้นคาดว่าอู๋เฟยเยี่ยนน่าจะเรียกพวกเขากลับไปอย่างเร่งด่วน และเมื่อถึงเวลา ทั้งสามคนคงจะแทบคลั่ง"
หลินหว่านเอ๋อร์พูดด้วยความกังวลว่า "ตัวตนของคุณชายค่อนข้างพิเศษ อู๋เฟยเยี่ยนต้องการค้นหาที่อยู่ของคุณชายตลอดเวลาไม่หยุดหย่อน หากคุณชายมอบภาพวาดให้พ่อตา แล้วอู๋เฟยเยี่ยนส่งคนไปตรวจสอบขึ้นมา บางทีเธออาจจะค้นพบข้อมูลส่วนตัวของคุณชายได้ เรื่องนี้จะไม่เปิดเผยเหรอคะ?”
เย่เฉินพยักหน้าพูดด้วยรอยยิ้มว่า "แน่นอนว่าผมต้องเลือกวิธีที่ชาญฉลาดในการมอบภาพวาดนี้ให้กับพ่อตา"
พูดจบ เขาก็นึกถึงไอเดียหนึ่งขึ้นมาได้ "ผมคิดออกแล้ว เรื่องนี้เดี๋ยวผมค่อยจัดการ"
หลังจากนั้นเขาก็มองไปที่หยุนหรูเกอ พูดว่า "คุณหยุน ค่ายกลที่อู๋เฟยเยี่ยนทิ้งไว้ในจุดหนีว๋านของพวกเธอ ต้องใช้วิชาพิเศษเพื่อเปิดใช้งานใช่ไหม?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...