หยุนหรูเกอพยักหน้าพูดว่า "ถูกต้องค่ะ"
เย่เฉินถามขึ้นอีกครั้ง "เธอใช้ปราณทิพย์เพื่อตรวจสอบความลึกลับนี้แล้วหรือยัง?"
หยุนหรูเกอพูดว่า "ฉันเคยตรวจดูแล้ว แต่จุดหนีว๋านตามปกติมันจะปิดไว้ ปราณทิพย์ของเราไม่สามารถเข้าไปได้เลย"
เย่เฉินพยักหน้าถอนหายใจ "ดูเหมือนว่าอู๋เฟยเยี่ยนจะแข็งแกร่งมากจริง ๆ ผมเองก็ไม่เคยเปิดจุดหนีว๋านของตัวเองได้เลย นับประสาอะไรกับการพยายามเปิดของคนอื่น ดังนั้นการระเบิดในตัวเองของเธอไม่น่าจะจัดการได้เวลาสั้น ๆ นี้"
หยุนหรูเกอถอนหายใจออกมา
พูดว่า "ฉันก็ไม่เคยคิดที่จะกำจัดค่ายกลนั้นหรอกนะคะ ฉันแค่หวังว่าค่ายกลนี้จะไม่ส่งผลกระทบต่อผู้บริสุทธิ์คนอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม ฉันมีเวลาอยู่ไม่นานแล้ว เหลือแค่สองปีกว่าเอง”
เย่เฉินถามด้วยความสงสัย "ทำไมคุณหยุนถึงพูดอย่างนั้น?"
หยุนหรูเกอพูดว่า "ฉันมีพิษแปลก ๆ ที่อู๋เฟยเยี่ยนทิ้งไว้ในร่างกายของฉัน ฉันต้องกินยาแก้พิษทุก ๆ สามปี ไม่อย่างนั้นเส้นลมปราณของฉันจะถูกตัด อวัยวะภายในทั้งห้าของฉันจะถูกทำลายและฉันก็จะตาย"
เย่เฉินขมวดคิ้วขึ้นพูดว่า "ผมขอตรวจดูหน่อยได้ไหม?"
หยุนหรูเกอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นพยักหน้าเล็กน้อย ส่งมือขวาให้เย่เฉิน
เย่เฉินถอนหายใจออกมา "ดูเหมือนว่าปราณทิพย์ในร่างกายของคุณหยุนคงเป็นตัวยาพิษเอง และปราณทิพย์ที่เกี่ยวข้องกับมันคือผลของยาแก้พิษ ตราบใดที่ฤทธิ์ของยายังคงมีอยู่ คุณสมบัติของพิษสามารถคงตัวได้ ผลของยาแก้พิษจะถูกดูดซับอย่างช้า ๆ โดยตัวแรก เมื่อตัวหลังซึ่งมีหน้าที่เป็นตัวปรับเสถียรถูกดูดซึม ตัวแรกจะระเบิดถึงชีวิตได้ แล้วจะมีอาการหายใจไม่ออก”
จากนั้นเย่เฉินก็พูดอีกครั้งว่า "พิษในร่างกายของเธอแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับพิษของหน่วยกล้าตายและอัศวินผู้พิทักษ์ สารพิษในร่างกายของหน่วยกล้าตายกับอัศวินผู้พิทักษ์เป็นพิษชนิดหนึ่งที่มีโครงสร้างซับซ้อน มันน่าจะเป็นยาพิเศษที่อู๋เฟยเยี่ยนเชี่ยวชาญ สารพิษจะรวมกับยาแก้พิษพิเศษเพื่อสร้างการยับยั้ง แต่พิษในร่างกายของคุณหยุนไม่ได้มีพิษมากนัก เพราะมันเป็นปราณทิพย์พิเศษ”
หยุนหรูเกอพยักหน้าแล้วหัวเราะเยาะตัวเองว่า "นี่คือความฉลาดของอู๋เฟยเยี่ยน ยาพิษและยาแก้พิษที่เธอให้มานั้นเป็นปราณทิพย์ชนิดพิเศษ สิ่งที่ว่าฉลาดคือถ้าเราไม่กินยาแก้พิษ เราจะถูกวางยาพิษและตายไป แต่ถ้าเรากินยาแก้พิษ ดูเหมือนว่าจะทำให้พลังงานนี้คงที่ แต่ความจริงแล้วเราปล่อยให้พลังงานนี้พัฒนาความแข็งแกร่งของเราขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเทียบเท่ากับพิษเรื้อรังที่ฝังลึกลงเรื่อย ๆ ”
เย่เฉินพูดแฝงด้วยอารมณ์บางอย่างว่า "อู๋เฟยเยี่ยนฉลาดจริง ๆ ผลที่ตามมาของยาพิษและยาแก้พิษชนิดนี้ก็คือ ยิ่งเรามีชีวิตอยู่นานเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องใช้ยาแก้พิษนี้มากเท่านั้น สารพิษก็จะยิ่งแรงขึ้น แม้ว่าเธอจะฝึกฝนอย่างหนักและพัฒนาขึ้นเท่าไหร่ ความแข็งแกร่งก็ไม่เพียงพอ เพราะเธอต้องกินยาแก้พิษทุก ๆ สามปี ทำยังไงก็ไม่สามารถคุมพิษนี้ได้!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...