บทที่ 568
เย่เฉินมองไปที่เขา ยิ้มอย่างดูถูก ทันใดนั้นเขาก็หยิบกล่องไม้เล็ก ๆ ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ
เย่เฉินซื้อกล่องเล็ก ๆ นี้ที่แผงขายของข้างทาง ซื้อห้าหยวน ซื้อมันก็เพื่อ ยาอายุวัฒนะเป็นยา ไม่เหมาะที่จะเอาไว้ในกระเป๋าเสื้อ หรือว่าใช้กระดาษทิชชูห่อ
อู๋ซินมองไปที่กล่องไม้ขนาดเล็กนี้ เขากล่าวทันทีด้วยความดูถูก: “ไอ้หยา เห้ย นี่มันของเล่นอะไร?ของข้างทางสิบหยวนเหรอ?
เย่เฉินยิ้มพูดว่า: คุณทายถูกแค่ครึ่งเดียว ได้ซื้อมาจากข้างทางจริง แต่ว่าไม่ได้ใช้เงินสิบหยวนซื้อมา ใช้เพียงแค่ห้าหยวนเท่านั้น”
ทุกคนตกตะลึงกับคำพูดของเย่เฉิน!
เย่เฉินไม่ได้จริงจังกับคุณท่านซ่งเกินไปไหม?
วันเกิดครบรอบ 80 ปีของคุณท่านซ่ง คิดไม่ถึงว่าเขาจะให้แค่กล่องไม้ราคาห้าหยวน?
แม้ว่าจะมีบางอย่างอยู่ในกล่องไม้นี้ก็ตาม สิ่งนั้นคงไม่ได้มีค่าอะไร?
ของที่มีค่าจริง ก็คงไม่ใช้กล่องพังๆแบบนี้ใส่หรอก
ดังนั้น หลายคนรอบข้างโห่ออกมาชั่วครู่
ก็แม้แต่ซ่งหรงวี่ ก็ยังใช้มือกุมปาก ส่งเสียงออกมาเบาๆ “เชอะ”
อู๋ซินถึงกับจับข้อผิดพลาดของเย่เฉิน พูดอย่างขุ่นเคือง: “เย่เฉิน ในสายตาของคุณไม่มีคุณปู่ซ่ง?!ให้ของเล่นขยะนี่ คุณมาที่นี่โดยเจตนาเพื่อค้นหาความแตกต่างใช่ไหม?”
เย่เฉินไม่ได้สนใจเขา แต่เปิดกล่องไม้เล็ก ๆ เผยให้เห็นเม็ดยาอายุวัฒนะสีดำกลมอยู่ข้างใน พูดกับคุณท่านซ่งว่า: “คุณซ่ง นี่คือของขวัญที่ฉันเตรียมให้คุณ!ได้ยาอายุวัฒนะ มาโดยบังเอิญ หวังว่าคุณจะชอบ”
เหตุผลที่บอกว่าตัวเองได้มันมาโดยบังเอิญ ส่วนใหญ่เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น
เมื่อคุณท่านซ่งเห็นแบบนี้ ก็ตื่นเต้นไปทั้งตัว!
เย่เฉินไม่ได้สนใจเขา เพียงแค่อธิบายกับคุณท่านเย่เฉิน: “ท่านซ่ง ยาอายุวัฒนะนี้ มีชีวิตยืนยาว ปรับปรุงสมรรถภาพทางกายหลังจากรับประทานแล้วคนสามารถมีชีวิตอยู่ได้อย่างน้อยสิบปีชีวิต จะขยายไปอย่างน้อยสิบปี”
ได้ยินคำนี้ อู๋ซินอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวและเยาะเย้ย: “เย่เฉิน คุณคิดว่าคุณปู่ซ่งมีสติปัญญาเหมือนคนทั่วไป ที่จะถูกคนหลอกลวงอย่างคุณหลอกได้เหรอ? ยาเสริมพลังที่มีฤทธิ์รุนแรงสามารถทำให้คุณอายุน้อยลงได้ถึง 10 ปี คุณกำลังทำเรื่องตลกระดับนานาชาติอะไรที่นี่? คน เยอะมากขนาดนี้ เห็นเป็นคนโง่หรือไง?”
แขกส่วนใหญ่ที่ไม่รู้จักเย่เฉินก็พยักหน้าทีละคน
อายุน้อยลงกว่าสิบปี? เอาอะไรมาพูด ใครจะเชื่อล่ะ?
แต่ว่า ใครก็คิดไม่ถึงว่า คุณท่านซ่งเดินมาหาเย่เฉินด้วยอาการตัวสั่น เสียงที่คุกเข่าบนพื้นดังตึ้ง!
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์เห็นฉากนี้ เหมือนถูกฟ้าผ่าทันที เกิดความโกลาหลขึ้นในห้องโถง!
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...