ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 569
บทที่ 569
ใครก็คิดไม่ถึง คุณท่านซ่งที่อายุแปดสิบปี ว่าจะคุกเข่าให้เย่เฉิน！
ตามหลักแล้ว คนหนึ่งที่อายุได้แปดสิบปี พ่อแม่เกรงว่าได้เสียไปนานแล้ว แม้ว่าจะเป็นผู้ที่มีอำนาจมากแค่ไหน ก็ไม่คุ้มค่าที่เขาจะคุกเข่าให้
ยิ่งไปกว่านั้น คุณท่านซ่งยังเป็นผู้นำของตระกูลซ่ง！
ตระกูลซ่ง เป็นครอบครัวที่ใหญ่ที่สุดในจินหลิง！
ผู้นำตระกูลอายุแปดสิบปีของพวกเขา คิดไม่ถึงว่าจะคุกเข่าให้กับเด็กหนุ่มอายุยี่สิบกว่าปี！
นี่ ทำให้ทุกคนไม่น่าเชื่อ！
อู๋ซินไม่น่าเชื่อเช่นกัน
เป็นบ้าอะไรกัน?！
ยาเสริมพลังเม็ดเดียว คุณท่านซ่งก็คุกเข่าแล้ว?
ทำไมคุณไม่บอกให้เร็วกว่านี้！
ฉันจะได้เอาภาพสามสี่พันล้าน เอาไปแลกกับยาเสริมพลัง พอที่คุณจะกินไปจนถึงสองร้อยปี！
อีกทั้งพวกเราก็ไม่ขอร้องให้คุณคุกเข่า คุณยกซ่งหวั่นถิงให้ก็พอแล้ว！
เวลานี้ สีหน้าต่างก็ประหลาดใจ
การแสดงออกของซ่งหวั่นถิงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเป็นความตื่นเต้นที่ไม่สามารถควบคุมได้
พ่อแม่ของเธอตายไปนานแล้ว คุณปู่เลี้ยงดูเธอจนโต เธอและคุณท่านซ่งมีความผูกพันลึกซึ้งมาก
อีกทั้งยัง เธอเคยได้ยินคุณปู่พูดนานแล้วว่า หมอเทวดาซือเทียนฉีได้รับโอกาสรับยาอายุวัฒนะ รู้ด้วยว่าคุณปู่ปรารถนาอย่างยิ่งที่จะได้รับโอกาสเช่นนี้
คุณท่านซ่งรับกล่องไม้มา ในใจตื่นเต้นมาก！
ทันใดนั้นทุกคนก็ตกตะลึง ก้มตัวลงเคาะหน้าผากกับพื้น!
ฝ่ามือของเขาหงายขึ้น หลังมือแนบกับพื้น พูดด้วยความจริงใจว่า：
“ข้าน้อยซ่งจี่ ขอโขกหัวของคุณอาจารย์เย่ที่ให้โอกาสนี้！ บุญคุณอาจารย์เย่ ผู้แช่ซ่งไม่มีอะไรจะตอบแทน ขอสาบานต่อเทพเจ้าทั้งเก้าที่นี่ ฉันจะจงรักภักดีต่ออาจารย์เย่ตลอดชีวิต！”
ในงานเกิดเหตุสะเทือนขวัญ!
ถ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง ใครจะเชื่อว่า คุณท่านซ่ง คุกเข่าลงให้ชายหนุ่ม โขกหัว ยังใช้คำพูดเช่นนี้?！
ที่ไม่เข้าใจมากที่สุด ก็คืออู๋ซิน！
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...